Vandaag geopend: 08.00 - 17:30
NIVO Digitaal
Home > Archieven voor De redactie > Pagina 546

All posts by De redactie

De redactie Algemeen | 20-9-2020 | 3 min. leestijd

Stichting OOPOEH zoekt senioren en oppashonden in de gemeente

Eenzaamheid en vitaliteit is een bekend probleem onder ouderen. En terwijl veel senioren zich eenzaam voelen en te weinig bewegen, is het probleem voor de jongere generatie vooral dat zij tijd tekort komen. Stellen en jonge gezinnen bestaan vaak uit tweeverdieners die fulltime werken. Tel daarbij de tijd op die in kinderen, sport, hobby’s en het huishouden gaan zitten en er blijven weinig uurtjes over. Ondanks de gevulde agenda’s is de gemeente Edam-Volendam rijk aan honden. Dierenvrienden maken dagelijks tijd vrij om toch een trouwe viervoeter te kunnen verzorgen. Stichting OOPOEH heeft hét antwoord gevonden op de veelvoorkomende problemen tussen senioren en hondenbaasjes met een drukke agenda. De oplossing? De stichting koppelt een OOPOEH (lees: 55-plusser) aan een hond in de buurt, waardoor een win-win-win-situatie ontstaat: senioren genieten meer gezelschap en beweging, baasjes zijn een betrouwbare oppas rijker en honden krijgen de aandacht en verzorging die ze verdienen.
Door Kevin Mooijer

[ads id=66]

Wie een ritje door Volendam fietst komt honden in alle soorten en maten tegen. Van energieke Jackrussellterriërs tot Pyreneese berghonden ter grootte van een klein paard. Veel mensen zouden het liefst zo’n harige vriend in huis halen, maar kunnen de tijd niet vrij maken om hem drie of vier keer per dag uit te laten. Laat staan om er overdag te zijn om hem gezelschap te houden. Dankzij Stichting OOPOEH ligt de oplossing binnen handbereik. ,,Onze stichting zet zich in voor een actiever leven voor senioren en een leuker leven voor honden”, aldus Meike Zwaan van Stichting OOPOEH. ,,Senioren worden ingezet als maatje, als OOPOEH dus, voor honden in de buurt. Hiermee slaan we drie vliegen in één klap: senioren worden aan meer gezelschap en beweging geholpen, honden krijgen meer aandacht en verzorging en baasjes zijn een betrouwbare oppas rijker.”

OOPOEH
,,Veel senioren zijn graag in het gezelschap van een hond, maar willen of kunnen de volledige zorg niet meer dragen. Om honden en senioren toch van elkaars gezelschap te laten genieten is onze stichting in 2012 opgericht.” Inmiddels is bewezen dat Stichting OOPOEH een positieve bijdrage levert aan een socialer en actiever leven voor senioren. ,,Daar zijn we ontzettend trots op. Dat is natuurlijk waar we het allemaal voor doen. Senioren in Nederland beschikken over een grote dosis levenservaring, energie en kennis. Dat willen ze natuurlijk benutten door iets leuks en zinvols te doen. Door zich op te geven als OOPOEH wordt zeker aan die criteria voldaan: senioren genieten van een hond wanneer het hen uitkomt. De OOPOEH bepaalt zelf welke hond hij of zij gezelschap wil houden en hoe vaak. Het is volledig gratis voor OOPOEH’s, het uitlaten van een hond verbetert de conditie, de stemming en het helpt tegen een hoge bloeddruk. Bovendien wordt de invulling van de dag natuurlijk veel gezelliger en socialer wanneer je in het gezelschap van een hond bent.”

Baasje
Naast het feit dat OOPOEH’s zichzelf en honden een plezier doen, helpen ze natuurlijk ook de hondenbezitters door voor hun dier te zorgen als zij dat zelf niet kunnen. ,,Als het baasje van huis is voelen veel honden zich eenzaam. Vaak zitten honden overdag thuis te wachten tot het baasje weer thuiskomt. Wat is er dan beter dan een leuke, goede oppas?” Een baasje kan zichzelf inschrijven bij Stichting OOPOEH voor € 50,- inschrijfkosten en daarna slechts € 15,- per maand. ,,Voor dat bedrag krijgt je hond alle aandacht die hij verdient en nodig heeft, kan de hond opgevangen worden wanneer je werkt op vakantie gaat, sta je in contact met een vaste, vertrouwde OOPOEH waar je hond zich op zijn gemak voelt, krijg je goede en betaalbare opvang voor je hond en bovendien laat je een senior meegenieten van je hond.”
Meike benadrukt dat Stichting OOPOEH géén commerciële oppasdienst of uitlaatservice is, maar juist echt een stichting. ,,Van de maandelijkse bijdragen van hondenbaasjes worden gezellige uitjes voor de OOPOEH’s georganiseerd. Ondanks het coronavirus kunnen we toch leuke uitjes plannen. Zo staan op het moment een dagje midgetgolf in een prachtige omgeving, een workshop hondenspeeltjes maken en een workshop ontspanningsmassage voor honden op de planning. Het is natuurlijk niet verplicht om je hiervoor in te schrijven, maar de reacties van OOPOEH’s zijn altijd positief!”

Stichting OOPOEH heeft landelijk al duizenden leden, bestaande uit zowel senioren als honden. Toch zijn er op dit moment nog geen actieve OOPOEH’s in de gemeente Edam-Volendam.
,,Daar moet natuurlijk verandering in komen! Zowel senioren als hondenbaasjes kunnen zich opgeven door te bellen naar 020-7853745. Ga voor meer informatie naar www.oopoeh.nl.”

Foto: OOPOEH Jan en Beau. fotograaf Bram Kloos

 

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 20-9-2020 | 30 sec. leestijd

Burgemeester feliciteert 60-jarig paar Petiet-Molenaar

Woensdagmiddag bracht burgemeester Lieke Sievers een felicitatiebezoek aan het diamanten echtpaar Loek Petiet (80) en Ada Molenaar (77). Hun woning aan de Gijsbrecht van Vianenstraat 1 in Oosthuizen was feestelijk met slingers versierd.

 

Op 16 september waren Loek en Ada op de dag af 60 jaar getrouwd. Vanwege dit huwelijksjubileum had de burgemeester een bloemstuk meegenomen en er was een felicitatiebrief van Koning Willem-Alexander. Koffie met gebak werd in de tuin genuttigd en gezellig een praatje gemaakt.

Het jubilerende echtpaar – geboren en getogen Oosthuizers – heeft vier kinderen gekregen, 6 kleinkinderen en één achterkleinzoon. Vanaf deze plaats onze hartelijke gelukwensen.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 19-9-2020 | 30 sec. leestijd

VD96 even terug in de thuishaven

Maandag lag de VD96 na vele jaren weer eens afgemeerd in de Volendamse haven. Deze stalen botter is in 1936 gebouwd en was eigendom van visserman Jan Tol (van de Knoest), die hier jarenlang mee heeft gevaren op het IJsselmeer voor de visvangst.

 

De botter is lange tijd geleden overgenomen en door de nieuwe eigenaar omgebouwd tot een plezierboot. Het schip is nu rood geschilderd en deed weer eens de ‘thuishaven aan’. Eén dag lag de botter afgemeerd aan de L-steiger bij de Visafslag.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 19-9-2020 | 30 sec. leestijd

Fiets staat er al een half jaar

Door een bewoner van de Populierenlaan werd de Nivo-fotograaf erop gewezen dat er al ruim een half jaar een fiets staat bij het Cultureel Centrum in het fietsenrek.

 

Het is nog een betrekkelijk nieuwe fiets die nu vol met spinraggen zit. Degene die zijn rijwiel mist, kan zijn fiets ophalen. Maar dan wel het sleuteltje meenemen, want hij staat op slot.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 19-9-2020 | 5 min. leestijd

Glasaal Volendam BV verhuist naar grotere locatie met nieuwe faciliteiten n

‘Dat de larven eten, is een belangrijke doorbraak’

Vroeger waren de emmers vers gevangen wilde paling niet aan te slepen op de dijk in Volendam. Maar door zaken als ziektes, illegale vangst in de Europese wateren en obstakels in de trekroutes daalde de palingstand in het IJsselmeer de afgelopen jaren tot nog geen 5% van wat dit vroeger was.
Door Leonie Veerman

[ads id=66]

Om het aanbod in deze bijzondere vissoort – en daarmee ook een belangrijk stukje cultureel en culinair erfgoed van Volendam – in stand te houden, werd in 2008 Glasaal Volendam B.V. opgericht. Door de voortplanting van de paling in een kweekomgeving te laten plaatsvinden, en de larven vervolgens op te kweken tot glasaal (jonge paling), hoopt Glasaal Volendam uiteindelijk een commerciële glasaalproductie te realiseren.
Het is de biologen van Glasaal Volendam inmiddels gelukt de volwassen palingen te laten paren in gevangenschap, in toenemende mate bevruchte eieren te behouden en gezonde larven lang in leven te houden. Hoewel de groei van de larven op dit moment alleen nog onder een microscoop is waar te nemen, werd het voormalige pand aan de Morseweg te klein voor het volgende stadium van het onderzoek: de doorkweek naar glasaal en uiteindelijk de opschaling naar een draaiende productiefaciliteit.
Afgelopen zaterdag verzorgde burgemeester Lieke Sievers de officiële opening van het nieuwe onderkomen van Glasaal Volendam aan de Nijverheidsstraat 5 in Edam. Onder alle aanwezigen van deze feestelijke opening bevonden zich, naast alle medewerkers en het bestuur van Glasaal Volendam, ook diverse enthousiaste investeerders. Met grote interesse volgden zij in kleine groepjes een rondleiding door het nieuwe onderkomen, waarbij alle faciliteiten en geavanceerde nieuwe systemen van het kweekproces uitgebreid werden toegelicht.

‘Om paling te kweken
gebruiken wij echt
zeewater uit de Oosterschelde’

In een lange hal bevinden zich een reeks grote blauwe tanks waarin zeewater wordt opgeslagen dat in de kweekbakken gebruikt wordt. Camillo Rosso, een van de aquacultuur biologen die de rondleidingen verzorgt, licht toe: „Om paling te kweken kun je ook zelf zeewater maken door water met zeezout te mengen, maar wij gebruiken echt zeewater uit de Oosterschelde. Ondanks, of misschien wel dankzij, alle bacteriën en plankton, boeken we in echt zeewater namelijk aanzienlijk betere resultaten in het kweekproces.”
Naast diverse ruimtes met een indrukwekkend aantal kweekbakken en -tanks, al dan niet gevuld met aal, steekt het laboratorium er nogal schril bij af. Maar juist in deze kale kamer, met slechts twee microscopen en een laptop, vindt volgens Camillo het grootste deel van het onderzoek plaats.
Op het scherm van de laptop is een uitvergrote microscopische foto van een larve te zien. Trots wijst Camillo naar een zwarte vlek op het lijfje van het kleine beestje. „Hier zie je dat er eten in het maagje zit” legt hij uit. ,,Het heeft een tijd geduurd om de juiste voeding samen te stellen die bij de larven in de smaak viel. Dat we ze nu aan het eten hebben gekregen, is een belangrijke doorbraak.”
Dan loopt Camillo naar de andere kant van de kamer, waar vier onopvallende ijskasten op een rijtje staan: „Deze ijskasten vormen op dit moment het belangrijkste onderdeel in ons onderzoek.” Uit de onderste lade pakt hij vier plastic zakjes met bruingekleurde smurrie tevoorschijn. ,,We hebben nu een recept dat de larven lekker vinden, de volgende stap is om een dieet te vinden dat voldoende voedingsstoffen bevat om ze flink te laten groeien.”
Nu de wetenschappers de larven hebben laten eten hebben ze de levenscyclus van de paling voor 75% voltooid. Voor de laatste fase van het onderzoek: het doorkweken van de larven tot glasaal, is het team wetenschappers gegroeid. Naast de aquacultuur biologen Camillo Rosso en Rick Leemans, die beiden al enige jaren bij het project betrokken zijn, werden onlangs ook Annalena Karyda en Daan Maassen aan het internationale team toegevoegd. In het nieuwe pand aan de Nijverheidsstraat beschikken zij nu over een compleet nieuwe faciliteit, met meer ruimte en gloednieuwe systemen om het project uiteindelijk tot een succesvol einde te brengen.

‘Als de Japanners
het kunnen, ben ik
er van overtuigd dat
het ons ook gaat lukken’

Bij de opening van het nieuwe pand heerste er dan ook een feestelijke stemming. Terwijl de dames van de catering rondliepen met grote schalen stokbrood met zalm en – uiteraard – gerookte paling, blikt Carlo Binken, de voorzitter van Glasaal Volendam, hoopvol vooruit. „In 2022 verwachten we onze eerste volwaardige glasaal te reproduceren. Vanaf dat moment zullen we opschalen en zal de commerciële verkoop van start gaan.”
Hoewel verschillende organisaties en initiatieven zich de afgelopen jaren ook hard hebben ingezet – en niet zonder succes – voor het herstel van de natuurlijke palingstand in de Europese binnenwateren, voorziet Carlo nog altijd een gigantische vraag naar de bijzondere delicatesse die het aanbod van wild gevangen paling ver overstijgt. „Het blijft uiteraard een luxe artikel, maar je ziet dat er zich overal ter wereld meer mensen in de sociaal economische klasse bevinden, waarin grote vraag is naar een kwaliteitsproduct als paling.”
„Een glasaal is natuurlijk nog geen volgroeide paling”, legt Carlo uit. „In eerste instantie zal Glasaal Volendam daarom leverancier worden van andere palingkwekerijen die in staat zijn glasaal op te kweken tot volwassen palingen. Zij kopen glasaal in grote schaal in, maar zijn tot nu toe afhankelijk van de toevoer van wild gevangen glasaal. Daarnaast kunnen we er op dat moment ook voor kiezen de glasaal in eigen beheer door te kweken tot volwassen paling.”
„Voor de investeerders wordt het dan erg interessant”, vertelt Carlo, „want een kilo glasaal kan al snel rond de €500,- opbrengen. Glasaal Volendam streeft op termijn naar een jaarproductie van circa dertig ton. De wereldwijde vraag, nu zeer beperkt door het gebrek aan aanbod, is meer dan duizend ton. Er ligt een fantastische toekomst in het verschiet voor Glasaal Volendam, maar dan moeten we er nu natuurlijk eerst wel nog in slagen de larven door te kweken tot volwaardige glasaal.”
Prof. dr. Nico van Straalen, bestuurslid (Innovatie & Wetenschap) van Glasaal Volendam heeft er alle vertrouwen in: „In een vergelijkbaar experiment in Japan zijn wetenschappers er inmiddels in geslaagd om larven op te kweken tot volwaardige Japanse palingen. Dat is weliswaar een heel andere palingsoort dan Europese aal, maar als de Japanners het kunnen, ben ik er van overtuigd dat het ons ook gaat lukken.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 19-9-2020 | 2 min. leestijd

FC Volendam steelt de punten in slotminuut

De tegenvallende resultaten in de eerste drie wedstrijden hadden duidelijk zijn weerslag op het vertrouwen van FC Volendam, want het spel in de uitwedstrijd tegen Helmond Sport viel op z’n zachtst gezegd niet mee. Maar uitgerekend in de minste wedstrijd tot nu toe sloop de ploeg van trainer Wim Jonk, door een doelpunt van Nick Doodeman, in de laatste minuut van de extra tijd, alsnog met een overwinning uit het diepe Brabant weg: 0-1.
Door Eddy Veerman

Het waren gestolen punten, ook al konden de bezoekers de beste kans van de wedstrijd overleggen. Net als Martijn Kaars een week eerder tegen Jong FC Utrecht schoot ook Zakkaria El Azzouzi de bal – alleen op de keeper afgaand – van te grote afstand en zeilde de bal hoog over. Die levensgrote kans was – ook al – in de laatste seconden, maar dan van de eerste helft.
In die eerste drie kwartier en ook het kwartier daarna, was Volendam misschien wel het meest aan de bal, maar het vertrouwde positiespel, de bekende patronen, het kwam niet tot uiting. Franco Antonucci maakte zich als spelbepaler vaak aanspeelbaar, maar kreeg de bal te weinig en als hij de bal wel kreeg, had ook de Belg minder dan gewoon een goede voortzetting. Twee van zijn schoten zeilden over, Boy Deul schoot hard naast en een vlammend schot van El Azzouzi belandde op de vuisten van de keeper.
Het waren zo’n beetje de magere wapenfeiten van Volendam, dat, zoals Jonk dat graag wél ziet, lang niet altijd de beste bal speelde en als het wel voor die optie koos, de bal niet best was. 72 uur na de zeperd tegen NEC (1-3) werd er mentaal en fysiek opnieuw wat gevraagd van nummer drie van afgelopen seizoen: ondanks het matige spel te blijven geloven in een goed resultaat.
Op het uur snakte Volendam naar adem, toen Helmond Sport wat druk zette. Spits Thomassen kopte een keer op het dak van het doel. Aan de overkant had El Azzouzi na een dieptebal van Alex Plat best wat ruimte, maar hij lobde snel en hoog over. Antonucci ging naar de kant en Mike Eerdhuijzen viel in voor de laatste tien minuten. De Volendammer bracht tempo in het spel en stond op de goede plaats toen Jordy Thomassen vlak voor tijd dreigend werd. In de tegenaanval dook Derry John Murkin er als verdediger op links overheen en bij zijn voorzet koos invaller Nick Doodeman positie bij de tweede paal. Hij werd daar vrij gelaten en scoorde koppend: 0-1.
FC Volendam: Nordin Bakker; Brian Plat, Alex Plat, Marco Tol, Derry John Murkin; Boy Deul, Jari Vlak, Franco Antonucci (Mike Eerdhuijzen); Zakkaria El Azzouzi, Martijn Kaars (Nick Doodeman), Ibrahim El Kadiri (Darius Johnson).

 Wedstrijdfoto’s Rob Lezer

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 19-9-2020 | 1 min. leestijd

ZVV verliest in laatste seconde

In een gezapige eerste helft waarin ZVV vrijwel gelijkwaardig was aan Hoornse Veerhuys was het hoogtepunt een doelpunt van Thijs Nugter die doelman Jack Steur met een puntertje kansloos liet.

 

Des te meer spektakel leverde de tweede helft op: na twee minuten was het Robin Bont die een vrije trap snoeihard in de touwen joeg. Daarna zochten beide teams naar de overwinning wat toch voor hachelijke situaties voor beide doelen zorgde. Het was weer Nugter die de Hoornse ploeg aan de leiding bracht maar Johan Keizer zorgde weer voor de aansluiting.

In plaats van het gelijke spel te koesteren zocht ZVV zes seconden voor tijd de aanval, het leed knullig balverlies en met nog 0,2 seconden op het bord scoorde Hoornse Veerhuys het winnende doelpunt.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 18-9-2020 | 1 min. leestijd

Afscheid van Mei Ling Sieraden met een lach en een traan

Op 30 september zal de winkel Mei Ling Sieraden aan de Prinsenstraat te Edam haar deuren gaan sluiten. Mei Ling Knibbe en haar partner Wiechert verlaten na 28 jaar hun bekende sieradenwinkel en gaan verhuizen naar Zeeland.

 

Ze gaan een nieuw avontuur aan. In Aardenburg (Zeeuws Vlaanderen), hebben ze een prachtig monumentaal pand aangekocht, waar ze gaan wonen op de 1e etage en grote zolder. Beneden komen twee bijzondere gastenkamers als BenB en in de kelder wil Mei Ling haar atelier-galerie voortzetten, zodat ze haar vak als edelsmid kan blijven uitoefenen.

Het afscheid van de sieradenwinkel in Edam valt na 28 jaar best wel zwaar. Op 30 september gaat de zaak dicht. Tot die tijd zijn er op de speciale sieraden verhuisprijzen met geselecteerde items.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 18-9-2020 | 30 sec. leestijd

Alex Plat ‘Man of the Match’

Vanwege de coronamaatregelen is er voorlopig bij de thuiswedstrijden van FC Volendam geen mascotte. Wel kunnen de supporters tijdens de wedstrijd hun stem uitbrengen op de ‘Man of the Match’ aan Volendam-kant.

 

Na de met 1-3 verloren wedstrijd tegen NEC Nijmegen van dinsdagavond werd Alex Plat tot beste speler gehuldigd. Hij kreeg een bos bloemen van Ron Bloemenweelde en een dinerbon van Café De Dijk aangeboden.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!
De redactie Algemeen | 18-9-2020 | 7 min. leestijd

Filantroop Jolanda Koning zet zich in voor Gambiaanse gezinnen

,,Op een gegeven moment kom je op een punt in je leven waarop je gaat nadenken over of je wel genoeg doet”, klinkt Jolanda Koning (59) filosofisch. Omringd door dichtgetapete bananendozen vertelt de Volendamse in haar woonkamer over haar nobele missie om de wereld een betere plek te maken. Al helpt ze maar een paar mensen, dan is ze al geslaagd. Jolanda heeft haar zinnen gezet op het verbeteren van de omstandigheden in het Gambiaanse dorpje Manduar. Vanuit haar gezellige woning in het centrum van Volendam helpt ze de Foundation Hope, Believe in the Future of our Children. Haar leven staat in het teken van helpen van mensen die het slechter hebben. ,,Ik heb erover nagedacht om naar Gambia te verhuizen, maar ik kan hier vandaan veel meer voor de mensen daar betekenen.”
Door Kevin Mooijer

[ads id=66]

Wekelijks besteedt Jolanda vele uren aan het inpakken en dicht tapen van haar geliefde bananendozen. ,,Er gaat van alles in, dat de gezinnen daar kunnen gebruiken. Kleding, shampoo, tandenborstels, verband, schoenen, noem maar op.” 59 Jaar gelden werd Jolanda geboren als dochter van een Volendamse vader en een Amsterdamse moeder. ,,Mijn ouders waren echte avonturiers. Ik heb tijdens mijn jeugd bijvoorbeeld jaren in Zuid-Afrika gewoond. Waarschijnlijk komt daar onbewust de drang om mensen in Afrika te helpen vandaan.”
De Volendamse heeft in haar leven zes kinderen opgevoed, waarvan één zoon tien jaar geleden is overleden. ,,Ik heb vijf kleinkinderen en zie ze gelukkig allemaal regelmatig. Ik ben een gelukkig mens.”

Verleden
Een paar jaar geleden ontstond bij Jolanda de drang om meer te doen voor haar medemens. ,,Ik heb altijd in de thuiszorg gewerkt, maar wilde heel graag juist wat voor kinderen doen. Dan kom je gezien mijn verleden al gauw uit bij Afrikaanse kinderen die het zwaar hebben. Het gevoel om iets te doen, bleef maar groeien, dus op een gegeven moment besloot ik informatie op te gaan vragen. Ik wist namelijk totaal niet waar ik zou moeten beginnen.”
Haar eerste gedachte was om in een kindertehuis te gaan werken. ,,Daar kwam zoveel ingewikkelds bij kijken dat het simpelweg niet mogelijk was. Ik besloot door te schakelen naar mijn nicht, die al jaren dozen vol met levensmiddelen naar Gambia stuurde. Zij gaf me een hoop informatie, waardoor ik me er meer in kon verdiepen. Ik kwam in contact met een Gambiaanse man, genaamd Fernando Mendy. Hij werkte destijds als kok op een schip, maar was op de achtergrond al bezig om in zijn thuisdorp drie lodges te bouwen om toerisme aan te trekken.”
De lodges bleken slechts een klein onderdeel van Fernandos plan om een stichting op te richten. Fernandos enthousiasme en gedrevenheid staken Jolanda direct aan. ,,Hij gaat heel transparant te werk. Fernando houdt alles bij in zijn thuisdorp: welk gezin heeft wat nodig en wie heeft wat gekregen? Wanneer iemand bijvoorbeeld een doos met kleding wil doneren, dan stuurt Fernando daarna een foto waarop te zien is dat het gezin daadwerkelijk de inhoud van de doos ontvangen heeft. Dat is toch wel een prettige gedachte voor de meeste mensen.” Jolanda was overtuigd en stortte zich op het inzamelen van bruikbare levensmiddelen voor de bevolking van het Gambiaanse Manduar.

‘Binnen de kortste
keren reed ik met
mijn autootje het
hele land door om
in die stad een
spijkerbroek en in
dat dorp een stapel
shirts op te halen’

,,Het begon met het verzamelen van kleding. Hoe kom je aan bruikbare kleding? Van mijn nicht kreeg ik de tip dat op Marktplaats een hoop gratis af te halen kleding wordt geplaatst. Binnen de kortste keren reed ik met mijn autootje het hele land door om in die stad een spijkerbroek en in dat dorp een stapel shirts op te halen.” Jolanda lacht: ,,voordat ik het wist was mijn auto helemaal afgeladen met kleding. Nu had ik nog een manier nodig om het te verpakken en te verschepen. Ik ging bij de lokale Deen langs en vertelde mijn verhaal. Ze reageerden heel enthousiast en sindsdien doneren ze alle bananendozen die ik nodig heb.”
Eenmaal thuisgekomen, startte Jolanda met het inpakken en dicht tapen van de bananendozen. ,,Er mag voor 25 kg aan spullen in een doos gestopt worden. Tot dat gewicht kunnen de dozen naar Gambia opgestuurd worden voor € 7,50 per stuk. In het begin dacht ik dat het de bedoeling was dat ik het van mijn eigen geld moest doen, dus ik heb lange tijd alles zelf betaald. Helaas gaat dat maar zo lang goed, maar ik kon vanwege gulle medemensen doorgaan met levensmiddelen naar het dorpje in Gambia sturen. Mensen die wel eens kleding komen langsbrengen doen er dan gelijk wat bij om het op te kunnen sturen. Zo draagt iedereen zijn steentje bij.”

Aanbieding
Inmiddels hebben de gevulde bananendozen zich opgestapeld in Jolandas woning en schuur. ,,Mijn hele schuur en huiskamer staan vol met bananendozen vol kleding en levensmiddelen. Ze staan hier al maanden omdat er weer donaties nodig zijn om ze te kunnen versturen. Iedere doos bevat genoeg kleding om een heel gezin van aan te kleden. Het is daar natuurlijk niet zoals we hier gewend zijn. Niemand heeft daar een volle garderobe. Met twee of misschien drie verschillende kledingsetjes zijn ze al hartstikke blij.” Naast de kleding vult Jolanda de dozen regelmatig met flessen shampoo en tandenborstels. ,,Als ik bij Deen loop en ik zie dat het in de aanbieding is, neem ik vaak bruikbare dingen mee om op te sturen. Dat doe je gewoon als je hiermee bezig bent.”
,,Ik ben zelf inmiddels ook in het dorpje geweest om te kijken hoe het leven eraan toe gaat daar. Zo heb ik Fernando ook ontmoet.” Samen met Fernando, een vriendin, haar oom en nog vijf andere mensen in Gambia runt Jolanda de foundation. ,,Fernando is echt iemand die zichzelf wegcijfert voor anderen. Zijn complete leven draait om het helpen van zijn dorpsgenoten. Naast het regelen van levensmiddelen, het voorzien van educatie voor de kinderen, het aanleggen van een waterput en het opzetten van een EHBO-post werkt Fernando momenteel aan het afbouwen van zijn derde lodge in Manduar.” Deze lodges zijn bedoeld om toerisme aan te trekken, waardoor er financieel wat meer mogelijk wordt voor de foundation.
,,Momenteel is er ruimte voor acht mensen in de gastverblijven. Het zijn echt prachtige verblijven geworden met beschikking tot alle westerse gemakken. Douches, toiletten, internet, tv, licht. Het lijkt vanzelfsprekend, maar geloof me, dat is het niet. Mijn oom heeft in Manduar geholpen met het aanleggen van licht en internet. De eerste keer dat ik er kwam zat ik ’s avonds met een kaarsje aan om nog wat te kunnen lezen”, lacht ze.

‘De school heeft
klassen met zestig
kinderen per leraar,
en ze moeten de dag
doorkomen zonder water’

Wie interesse heeft in een onvergetelijke, avontuurlijke, Afrikaanse vakantie is volgens Jolanda in Gambia aan het juiste adres. ,,Het is echt belevenis om naar Gambia te gaan. De mensen zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Zelfs dat kleine beetje dat ze hebben, willen ze met je delen. Voor toeristen is het leuke dat Fernando zelf ook als gids mee gaat als je bijvoorbeeld op safari wilt. Het hoeft natuurlijk niet, maar die mogelijkheid is er wel. Alles is te regelen met Fernando. Hij kent een hoop mensen en krijgt een hoop voor elkaar in Gambia. Al met al is het een tropisch Afrikaans avontuur. Er wordt echt authentiek Afrikaans gekookt op hout, je krijgt een hoop van de muziek en cultuur mee, als je wilt krijg je een rondleiding door het dorp en bovendien kan je natuurlijk op safari! Alles bij elkaar genomen zorgt voor een unieke ervaring die je nooit meer vergeet.”
Op het moment heeft de foundation twee grote ambities. Ten eerste het realiseren van een waterput bij de katholieke basisschool in Manduar en ten tweede te zorgen dat de lodges toerisme aan gaan trekken. ,,De school heeft zo’n 650 leerlingen met klassen van zestig leerlingen per leraar. De schooldagen starten om 8.00 uur ’s ochtends al, maar ze moeten de dag doorkomen zonder water. Daarom hebben we een actie opgezet waarbij mensen geld kunnen doneren voor de realisatie van de waterput. In totaal hebben we € 3500,- nodig om de vijftig meter diepe put te laten uitgraven en het water omhoog te laten pompen.”
,,De teller staat momenteel op € 550,-. We hopen dat we de waterput dit jaar nog kunnen realiseren.” Wat betreft de tweede doelstelling – het aantrekken van toerisme – gooit het coronavirus momenteel roet in het eten. ,,Het is een moeilijke tijd wat reizen betreft, maar we blijven goede moed houden. De gastverblijven moeten op gang komen zodat er wat meer geld binnenkomt om meer kinderen uit het dorp naar school te sturen. De toekomst van de kinderen is uiteindelijk waar we het allemaal voor doen.”

Interesse in meer informatie?
Bezoek dan de website www.realafricanhousemanduarvillage.nl
Donaties zijn natuurlijk van harte welkom. Via de website is het mogelijk om te kiezen of je wilt doneren voor de waterput, het opsturen van kleding en levensmiddelen of het aanbieden van voedselpakketten. Donaties kunnen worden overgemaakt naar de volgende IBAN: DE51500202000000650689 t.n.v. Hope Believe for the Future of Children Foundation.
Jolanda is steevast op zoek naar kinderkleding om naar Manduar te sturen. Heb je kinderkleding die niet meer gedragen wordt? Breng het dan naar de Boegstraat 30 in Volendam.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!