All posts by De redactie

De redactie Algemeen | 12-9-2020 | 6 min. leestijd

Volendamse band ‘Yellow’ debuteert in lastige periode voor livemuziek

‘Optreden kan dus nog, ook in deze tijd’

Het is geen makkelijke tijd voor bands en muzikanten. Toch zijn er artiesten die juist deze periode aangrijpen om veel tijd te investeren in iets nieuws. Zo debuteerde de Volendamse band ‘Yellow’ twee weken geleden met een concert in de Jozef. Kort voor de coronacrisis begon, besloot een groep van ervaren muzikanten uit het dorp muziek te gaan spelen van de vooraanstaande Britse band ‘Coldplay’. Zij lieten zich niet ontmoedigen door de opgelegde beperkingen vanwege de huidige pandemie. De voorbije maanden werkten ze bijna voortdurend door aan hun repertoire, uiteraard met inachtneming van de geldende regels. Onlangs konden ze het resultaat hiervan tonen aan het publiek.
Door Laurens Tol

[ads id=66]

De band Coldplay staat bekend om haar energieke optredens voor grote aantallen mensen. Daarbij staat het ‘show-element’ voorop. Er is veel aandacht voor lichteffecten en de podiumpresentatie in het algemeen. Alles moet zo groot mogelijk klinken. De Volendamse muzikanten Jack Stroek (gitaar/zang), Ruud Nieuweboer (gitaar) en de broers Wim (gitaar) en Frans Keijzer (toetsen) werden door deze manier van spelen geïnspireerd. Al traden ze in de Jozef op voor een zittend publiek, aan hun show deden ze geen concessies. Speciale kleding, decorstukken en een neonlamp: alles was aanwezig. Men speelde alsof het voor een stadion was.
Twee weken later zijn de bandleden Ruud en Frans nog altijd enthousiast over hun debuutoptreden. In de woonkamer van Ruuds huis blikken ze terug. De vuurdoop van Yellow verliep volgens hen geslaagd. Met hun andere bands, respectievelijk Almost Famous en Tientje Los, zijn ze een groter publiek gewend dan het tachtigtal van onlangs. Toch mocht dit de pret niet drukken. Ruud vertelt: ,,Ik heb er nog altijd energie van, kan ik je zeggen. Natuurlijk speelden we voor weinig mensen, maar dat merk je niet of zo. Het publiek klapte ook mee en reageerde echt enthousiast. Wij gaven evenveel energie als voor een volle zaal en je zag dat iedereen van de band dat deed. Ik ben dus positief verrast over hoe leuk het was. Optreden kan dus nog, ook in deze tijd.”

‘Toen ik hoorde
dat ons optreden,
in maart van dit jaar,
niet doorging,
moest ik echt even
mijn werkkamer uit’

De Volendammers praten verder over de nog korte geschiedenis van hun nieuwe band. Een geschiedenis waarin zich nogal wat memorabele momenten in de wereld voordeden. Aanvankelijk zou Yellow voor het eerst optreden tijdens het evenement ‘Bestival’ in de PX. Afgelopen maart zou dit plaatsvinden. De band was hiervoor tot op de tanden gewapend, maar enkele dagen van tevoren gooide corona roet in het eten. De allereerste show werd afgelast. Dit nieuws was een tegenvaller voor de muzikanten.
Frans Keijzer: ,,Op de donderdagmiddag voor Bestival hoorde ik het tijdens een vergadering op mijn werk. Ik moest toen echt even de kamer uit, zo erg vond ik het.” Ruud reageert lachend: ,,Echt waar?” Frans: ,,Ja, mijn concentratie was volledig weg. De zaterdag ervoor had ik het er met een vriend al over op de dijk, dat het deze kant op dreigde te gaan. Maar dan heb je altijd nog hoop. Dat het echt niet doorging, was oud-Hollands gezegd: klote.”
De leden van Yellow waren voor even uit het veld geslagen. De intensieve voorbereiding leek voor niks te zijn geweest. Maar al snel herpakte men zich. Met name Frans en zijn broer Wim waren niet te stoppen. Ruud: ,,Er zit heel veel drive en enthousiasme in deze groep. Met name bij de gebroeders Keijzer. Zij zoeken alles tot in de puntjes uit en zijn daarmee altijd op en top voorbereid. Maar eigenlijk iedereen doet dat wel. Daarbij hebben we in Tom (drums) en Bas (basgitaar) Rutgers ook nog twee professionele mensen in de band. Zij zijn eveneens broers en komen uit Sint Pancras. Qua niveau trekken zij ons mee. Met dat alles bij elkaar opgeteld, gaat het snel met repeteren. We besloten om ons na het niet doorgaan van Bestival op iets anders te gaan richten.”
Een week na de annulering van dit evenement volgde de landelijke ‘intelligente lockdown’. Een uniek tijd in de historie. De angst voor het coronavirus was op dat moment waarschijnlijk het meest hevig. Met een groep muzikanten repeteren in een afgesloten ruimte behoorde toen niet tot de mogelijkheden. Maar de leden van Yellow bedachten toch een manier om bezig te kunnen blijven. Frans: ,,We hadden toen met z’n allen meteen het idee om te investeren in demomateriaal. Laten we dan ook goede video’s gaan schieten, zeiden we tegen elkaar. We namen toen drie liedjes op met beelden erbij.” Ruud vult aan: ,,Dit deden we op een bijzondere manier. Namelijk om de beurt. Frans speelde als eerste zijn partijen in en op het eind kwam Jack met zijn zang. Iedereen kreeg een tijdslot. De demo’s zijn te beluisteren via ons Instagram-account: ‘yellow.a.tribute.to.coldplay’.”

‘Er is in Nederland
maar één Coldplay-
tributeband, dat
biedt mogelijkheden’

Ruud en Frans vervolgen het gesprek met een lofzang op de band Coldplay. De groep is volgens hen een van de grootste muzikale gezelschappen van onze tijd. Daarmee verdiende de band een Volendamse tribute-act. Net als The Beatles, The Rolling Stones en Van Morrison die deze eer eerder toevielen. Frans vertelt als muzikant veel te leren van de muziek van Coldplay. Frans: ,,Ik denk dat veel mensen deze band best wel onderschatten. Ze denken dat het standaard popliedjes zijn. Maar als je bijvoorbeeld kijkt naar het nummer ‘Charlie Brown’. Daar zitten allemaal maatwisselingen in. Door te spelen in deze band leer ik ook steeds meer over sounds maken. Ruud: ,,We wilden met deze band weer eens wat nieuws doen. Zo werken wij ook met ‘backing tracks’, wat niet veel Volendamse groepen doen. Daarmee kunnen we wat meer beats en sounds laten horen. We willen het echt ‘groots’ maken en dat zie je niet zoveel.”
Het idee om een Coldplay-tributeband te beginnen, ontstond bij de broers Frans en Wim Keijzer. Zij wilden graag Ruud bij de groep betrekken, die samen met Wim ook de gitaarpartijen bij Almost Famous verzorgt. Volgens hen kon er maar één iemand de zanger worden: Jack Stroek. Deze ervaren vocalist die ook gitaar speelt, antwoordde volmondig ‘ja’ op het verzoek van Ruud en de broers Keijzer. Jack is waarschijnlijk het bandlid dat de meeste ‘vlieguren’ maakte. Hij speelde vele jaren door het hele land met: The Tribute To The Cats Band, X-Rog en Million Shoes. Bijzonder bij Yellow is dat zowel Wim en Frans, als Bas en Tom broers van elkaar zijn. Jack en Ruud zijn dit officieel niet. Maar de twee waren al vrienden en Ruud geeft aan dat zij de laatste periode ook officieus broeders zijn geworden door veel samen te spelen.
Frans en Ruud zijn er duidelijk over: het optreden in de Jozef smaakt naar meer. De band heeft ambities om ook buiten Volendam te gaan optreden. Er zijn voorbereidingen gaande om dit voor elkaar te krijgen. Frans: ,,Onze videomateriaal is bijna goed genoeg om te kunnen delen met boekers. Verder hebben we al contact met een aantal festivals en zalen uit de buurt waar we hopen te kunnen spelen.” Ruud: ,,We willen alle zalen gaan aanschrijven. Er is in Nederland maar één Coldplay-tributeband. Dat biedt mogelijkheden. Het is zien wat eruit vandaan komt. De wil en de energie is er in ieder geval om hier wat van te gaan maken.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 12-9-2020 | 6 min. leestijd

Ondernemers en bewoners Purmer leven in onzekerheid door onverwachtse actie college n

‘Dit verdient niet de schoonheidsprijs’

Afgelopen woensdag was in de Nivo een uitgebreide samenvatting te lezen van de raadspleinvergadering die op 27 augustus plaatsvond. Het onderwerp dat ter discussie stond, betrof de Wet Voorkeursrecht Gemeenten (WVG) die door het college is toegepast op 161 hectare grond in de Purmer. Het stuk land zou in de toekomst de bestemming ‘wonen en werken’ krijgen. Merkwaardig is dat het college de claim op de agrarische grond heeft gelegd, zonder de gemeenteraad hierover in te lichten en zonder de bewoners en ondernemers uit de regio bij het proces te betrekken. Het stuk grond – dat dezelfde omvang heeft als Edam – is eigendom van zeventien families die vaak al decennia lang in de Purmer wonen en werken. ,,Wij leven op het moment in onzekerheid. Zijn onze woningen nog iets waard en kunnen onze familiebedrijven blijven bestaan?”, aldus melkveehouder Anneke Out. Donderdag 17 september – de dag dat het vonnis wordt geveld – staat rood omcirkeld in de agenda’s uit de Purmer. ,,Wij kunnen alleen maar hopen dat de gemeenteraad over voldoende informatie beschikt om de juiste beslissing te kunnen maken.”
Door Kevin Mooijer

Aan tafel schuiven melkveehouders Anneke Out en haar zoon Michiel, akkerbouwer Dirk de Heer en groepsaccommodatie en Bed and Breakfast-eigenaar Gerwin Oortwijn. Drie van de vier Purmer-bewoners zijn bestuurslid van de vereniging Purmer Belang. De families Out en De Heer zijn al tientallen jaren bewoners van de Purmer en grondbezitters in het gebied. ,,De grond die we hebben is voor ons als melkveehouders en akkerbouwers in feite ons productiemiddel”, aldus Anneke. ,,De grond in de Purmer is voor meerdere gewassen geschikt, dan bijvoorbeeld de grond in Zeevang, waar alleen gras en incidenteel wat mais kan worden verbouwd. Als je deze grond gaat volbouwen, wat houd je dan uiteindelijk nog over aan landbouw?”

[ads id=66]

‘De waarde van
onze woningen en erven
zijn direct gedaald’

Op 17 september aanstaande staat als agendapunt van het raadsplein het al dan niet verlengen van de WVG. Indien daarvoor gekozen wordt, heeft de gemeente Edam-Volendam zes jaar de tijd om met een bestemmingsplan voor de 161 ha te komen. En deze zes jaar kan gerekt worden tot wel zestien jaar. ,,Wij leven in onzekerheid. De waarde van onze woningen en erven zijn direct gedaald, je raakt een substantieel deel van je land kwijt, je weet niet wanneer dat gaat gebeuren en je gaat niet investeren in je land en schuren dat straks in potentie een andere bestemming krijgt.” Anneke zit in over haar zoon Michiel, die het familiebedrijf op den duur zal overnemen. ,,Als de Purmer 161 ha aan agrarische grond moet inleveren, dan stijgt de prijs van het overige land in de Purmer direct. En de hectares die we hebben, zijn nu eenmaal nodig om ons bedrijf te kunnen runnen.”
Dirk de Heer vult zijn buurvrouw aan: ,,De Purmer is het prachtige aanzicht van dit gebied. Van oudsher voorzien de fraaie akkers en velden de omliggende plaatsen van inkomsten en voedsel. We doen enorm veel aan wateropvang en zorgen dat de temperaturen – nu vooral Volendam compleet uitgebouwd wordt – binnen de perken blijven. Wij zijn sinds jaar en dag de longen én de blaas van de regio. Nu sta je aan de vooravond om dat alles af te branden. Wij proberen de Hollandse velden veilig te stellen, maar het voelt alsof we vechten tegen de bierkaai. Als dit plan doorgang vindt, weet je straks niet meer of je in Edams of Purmerends grondgebied bent. Alles zal door middel van stenen met elkaar verbonden zijn. De identiteit van onze gemeente wordt hierdoor zwaar aangetast.”

‘Wij zijn sinds
jaar en dag de longen
én de blaas
van de regio.
Nu sta je aan de
vooravond om dat alles
af te branden’

Gerwin Oortwijn kan niet bevatten dat de Baanstee niet eerst volledig wordt benut ,,Her en der wordt een pand uit de grond gestampt in het Baanstee-gebied. Er lijkt weinig logica in de infrastructuur te zitten, maar wel duidelijk is dat er nog veel onbenutte ruimte ligt. Sterker nog, de grond ligt al jaren braak. Hartstikke zonde als je het mij vraagt. Die grond had de regio jarenlang van dienst kunnen zijn met bijvoorbeeld een agrarische bestemming, maar gemeentes trekken hun eigen plan. Als je de gemeente belt met een voorstel betreffende de Purmer, dan krijg je letterlijk te horen dat de Purmer geen prioriteit heeft en dat ze zich op Zeevang richten. Zo kregen de ondernemers en grondeigenaren op 2 juli een aangetekende brief met wat er stond te gebeuren en daar mogen we het mee doen. We zijn nergens bij betrokken, niks geen participatie of welke vorm van meedenken dan ook. De bewoners die alleen een woning en dus geen onderneming op hun erf hebben, zijn helemaal niet ingelicht. Die mensen horen via via dat hun woning momenteel – en in potentie voor altijd – niets meer waard is.”
,,In de Purmer geldt een beheersverordening, er is niet eens een bestemmingsplan. Wij vinden het een kwalijke zaak dat er geen officiële inspraakprocedure is geweest voor een nieuw bestemmingsplan”, vult Anneke aan. ,,We hebben als lokale ondernemers en bewoners geen officiële reactie mogen geven, en dat terwijl het om onze grond gaat. De gebruikelijke procedure die bij een bestemmingsplan komt kijken is hier helemaal niet aan de orde geweest. Er is totaal geen ruimte voor discussie of participatie geweest. Wij begrijpen als geen ander dat de bevolking groeit en dat er op den duur extra ruimte nodig is voor wonen en werk, maar bouw eerst verder in de Baanstee. Het tweede deel staat nog helemaal leeg.” Anneke erkent dat het voor de Purmer bewoners een gevoelskwestie is geworden. ,,We zijn niet juist behandeld. Dit nieuwe plan staat haaks op de visie van onze gemeente om dit gedeelte groen tussen Edam-Volendam en Purmerend als buffer aan te houden. We zijn dus compleet overvallen door deze actie, die sowieso al niet de schoonheidsprijs verdiende.”

‘We zijn dus compleet
overvallen door
deze actie, die sowieso
al niet de
schoonheidsprijs verdiende’

Anneke, Michiel, Gerwin en Dirk erkennen dat het onvermijdelijk is dat er in de toekomst ruimte moet worden gecreëerd voor wonen en werken, maar geven aan weinig vertrouwen te hebben in de belofte van de gemeente om de bewoners bij de ontwikkeling van de plannen te betrekken. Michiel: ,,Wanneer er 17 september wordt beslist om het plan in werking te zetten, dan heeft dat desastreuse gevolgen voor ondernemers en bewoners van de Purmer. Hoewel er misschien maar dertig of veertig ha nodig is, zal er 161 ha worden afgenomen. Mensen zullen hun huis moeten verlaten en ondernemers zullen wonderen moeten verrichten om hun zaak draaiende te houden of nieuw leven in te blazen. Dat terzijde heeft de gemeente toegezegd ons, de lokale ondernemers en bewoners, bij de realisatie van het bestemmingsplan te betrekken. Dit bestemmingsplan zou binnen zes jaar afgerond zijn, maar de gemeente heeft de mogelijkheid om het te rekken met nog eens tien extra jaren. Deze hele kwestie heeft vanaf het moment van afroepen invloed op ons leven. Ondernemers steken geen geld meer in het betreffende land of gebouwen, simpelweg omdat ze niet weten wat ermee gaat gebeuren in de nabije toekomst en bewoners kunnen niet zomaar verhuizen omdat niemand hun woning zal overkopen terwijl deze claim speelt.”
,,We missen het stukje respect naar onze agrarische sector. Ik zeg altijd tegen mensen die dit soort beslissingen maken ‘kom eens langs om te kijken wat we allemaal doen’. Het is zo vanzelfsprekend voor iedereen dat dit groene gebied gewoon bestaat. Men vindt het heel gewoon dat ze in de zomer gezellig langs de velden kunnen fietsen terwijl ze genieten van alle koeien, schapen en gewassen. Wij hebben het gevoel dat dit voor lief wordt genomen door de gemeente.”
Anneke zucht: ,,We kunnen op dit moment alleen maar hopen dat de raad voldoende informatie heeft gehad om de juiste beslissing te kunnen nemen. Kijk nog eens goed naar wat we tot onze beschikking hebben en wees er zuinig op, want wanneer de landbouwgrond eenmaal een andere bestemming heeft krijg je het nooit meer terug.”

De Wet voorkeursrecht gemeenten (WVG) is een Nederlandse wet die grondeigenaars verplicht bij verkoop de grond eerst aan de gemeente aan te bieden. Dit geldt alleen voor grond waar een voorkeursrecht op is gevestigd.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 12-9-2020 | 2 min. leestijd

FC Volendam laat het na om te scoren

Dat het vrijdagavond bij FC Volendam-Jong FC Utrecht in 0-1 eindigde, mocht een mirakel heten. Beide ploegen waren dicht bij een reeks doelpunten, maar de kansen voor de thuisclub waren absoluut groter. Bovendien kwam de ploeg van trainer Wim Jonk tien minuten na rust tegen tien man te staan, toen Alou in de 53e minuut de rode kaart kreeg na een overtreding van achter op Boy Deul.
Door Eddy Veerman

Volendam liet in de eerste 25 minuten wervelend spel zien en Martijn Kaars, Ibrahim El Kadiri en Jari Vlak (na een prachtige pass van Mike Eerdhuijzen en dito aanname van Vlak) hadden de openingstreffer kunnen en moeten maken. Een counter van Utrecht (dat twee keer Nordin Bakker in de weg zag liggen en de lat raakte) betekende tien minuten na de rode kaart de 0-1, waarbij Volendam naïef verdedigde. Martijn Kaars had daarvoor en daarna nog een mooie kans, Zakkaria Antonucci en Marco Tol mogelijkheden met een kopbal, Franco Antonucci een vrije trap op randje zestien, maar de goal wilde niet vallen voor de thuisclub. ,,We hebben Utrecht in het eerste deel overrompeld en waren dominant, kregen meerdere scoringskansen, maar haalden daar niet het voordeel uit. Zo zeker als we in die fase aan de bal waren, daar was het na de tegengoal regelmatig minder overtuigend. En dat tegendoelpunt, die voortkomt uit een hoekschop van onszelf, mag nooit zo vallen terwijl je een man meer hebt. Tegen tien man moet je geduld hebben, maar wel de bal in hoog tempo van kant naar kant laten gaan, zodat er ergens rond de zestien een keer Jari of Franco (hij viel in, red.) vrij komt. Maar we werden toch te vaak onrustig. Tegen tien man moet er altijd twintig procent bij. Dat doen zij ook”, aldus Jonk. ,,Hier hadden we echt meer van verwacht. We moeten écht zakelijker worden, zowel bij de kansen als op een aantal verdedigende momenten.”
,,We hebben zes honderdprocent-kansen gehad, maar niet één gemaakt. Het leek daarna wel of elf-tegen-elf ons beter af ging”, concludeerde Alex Plat. ,,Het is een ander spelletje, tegen tien man spelen. Nu gingen wij vaak te gehaast spelen, helemaal na de 0-1. Met teveel ballen voor de pot gooien, daar haalden we geen kansen uit. Op andere momenten speelden we het wel goed uit, maar de goal wilde niet vallen.” In de aanloop naar de 0-1 greep Plat in om de bal te veroveren, maar verloor die in tweede instantie en vervolgens bleek Utrecht sneller in de omschakeling. ,,Ik wil de beelden wel terug zien, want daar ging het aan onze kant niet goed. Gelukkig hebben we dinsdag weer een thuiswedstrijd.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 11-9-2020 | 1 min. leestijd

Oude foto van W.J. Tuijnstraat op PX-muur

Enkele buurtbewoners van de W.J. Tuijnstraat kwamen op het idee om op de achtermuur van de PX een interessante foto te laten plaatsen met het opschrift: “W.J. Tuijnstraat in vroeger tijden”.

Bij de Wijkraad Oude Kom werd het verzoek gedaan of het ophangen dit wandpaneel mogelijk was, zoals bij de viaduct op het Dril. De wijkraad vond dit een prachtig idee en heeft meteen aan het PX-bestuur toestemming gevraagd voor een foto op deze muur, en die stond hier meteen voor open.

De wijkraad heeft dit toen voorgelegd bij de gemeente Edam-Volendam om dit project samen te realiseren en te bekostigen. Ook zij waren hier meteen mee akkoord. De officiële onthulling zal plaatsvinden tijdens de Burendag, die plaatsvindt op vrijdagmiddag 25 september.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Caroussels | 11-9-2020 | 1 min. leestijd

Het nieuwe vaderschapsverlof is essentieel, vindt ervaringsdeskundige Kelvin Guit

‘Opvoeden zwaarder dan werken’

Waar kersverse vaders tot 1 januari vorig jaar slechts recht hadden op twee vrije dagen – de geboortedag en de dag waarop het kindje wordt aangegeven bij het gemeentehuis – hebben ze sindsdien recht op een week verlof. Sinds 1 juli kan deze periode aangevuld worden met nog eens vijf weken geboorteverlof. Tijdens het aanvullend verlof ontvangt de partner echter geen salaris, maar een uitkering van het UWV. Kelvin Guit is onlangs voor de tweede keer vader geworden en beaamt dat de nieuwe regelgeving essentieel is voor ouders van een pasgeboren kindje. ,,Een baby en een tweejarige onder controle houden is een stuk zwaarder dan werken, dus alleen vrij tijdens de geboorte zet niet echt zoden aan de dijk.”
Door Kevin Mooijer

Sinds 1 januari 2019 krijgen partners het aantal uren dat zij per week werken vrij aan verlof. Wanneer je als vader dus fulltime werkt, dan krijg je dus veertig uur verlof. Dit verlof wordt door de werkgever volledig doorbetaald. De werknemer is vrij om te kiezen wanneer hij zijn verlof opneemt, zolang dit binnen vier weken na de geboorte van het kind gebeurt. ,,Deze nieuwe wetgeving maakt het een stuk comfortabeler voor nieuwe ouders”, licht Kelvin, trotse vader van Joey (2) en Kay (2 maanden), toe. ,,Mijn eerste zoon Joey werd in 2018 op een zondag geboren. Volgens de richtlijnen zou ik de volgende dag dus weer aan het werk moeten, om vervolgens nog één dag verlof op te mogen nemen op de dag van registratie bij het gemeentehuis. Mijn werkgever was zo flexibel om me mijn vakantiedagen op te laten nemen. Wanneer een werkgever destijds niet bereid was mee te denken, kon je dus geen tijd bij je vrouw en baby doorbrengen.”

‘Het voelt ook helemaal
niet goed om je net
bevallen vrouw alleen
achter te laten
met twee kinderen’

[ads id=66]

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Caroussels | 11-9-2020 | 1 min. leestijd

FC Volendam verliest van Jong FC Utrecht

FC Volendam begon goed in de partij tegen Jong FC utrecht. Er werd goed druk gezet en er waren kansen voor Ibrahim El Kadiri en El Kadiri. De thuisploeg bleef de kansen aaneenrijgen, maar wist ook na pogingen van Nick Doodeman en Martijn Kaars niet tot scoren te komen.

Jari Vlak had na ruim een kwartier spelen de openingstreffer op de schoen, maar hij trof het zijnet van de Utrechtse goal. Na een rode kaart voor Oussama Alou kon Volendam de overtalsituatie nog niet uitbuiten.

Integendeel, Utrecht scoorde en de FC moest op zoek naar de gelijkmaker. Kansen kwamen er nog voor Zakaria El Azzouzi en Darius Johson maar Utrecht bleef met wat kunst en vliegwerk op de been.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 10-9-2020 | 1 min. leestijd

’t Nest na verhuizing dubbel zo groot

In de afgelopen maanden zijn de twee overbodige lokalen van het Don Bosco College in de Opperdam verbouwd tot een nieuwe locatie voor de Vereniging Vrijetijdsbesteding Gehandicapten Volendam ’t Nest en een dependance van de Prinsenstichting. Deze lokalen stonden al ruim een jaar leeg.

Omdat de bestaande clubruimte van VVGV ’t Nest in de Foksiastraat bij de bibliotheek moest verhuizen, is lange tijd gezocht naar een geschikte nieuwe locatie. De gemeente en voltallige raad zijn op zoek gegaan naar een mooie nieuwe ruimte en die is gevonden aan de Heideweg.

Het enige voordeel van de coronacrisis was dat de verbouwing eerder van start kon gaan door de vakmensen van Mercuur Bouw. De grondige verbouwing is nu afgerond en de verhuizing van ’t Nest is in volle gang. Binnenkort hoopt men de activiteiten weer te kunnen opstarten.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 10-9-2020 | 1 min. leestijd

Succes Verenigingsloop door de Eilandspolder

Afgelopen zondag vond er weer een Succes Verenigingsloop plaats met een mooie route door de Eilandspolder. Ondanks het feit dat het wandelseizoen langzaam aan ten einde loopt en het ook nog ‘Zondag van Kermis’ was, waren er toch acht wandelaars naar de Opperdam gekomen.

Met de auto werd naar het dorpje Noordeinde bij De Rijp gereden om daar een wandeling van zo’n 20 km te maken rond de Eilandspolder. Het weer werkte prima mee bij dit loopje, één van de weinige activiteiten van ’n Loopie die dit jaar doorgang konden vinden.

Er was een koffiestop in restaurant De Rijper Eilanden. Om 13.00 uur kwamen de wandelaars weer voldaan thuis na ’n mooie tocht.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 10-9-2020 | 4 min. leestijd

Liefde is… Hein en Antje, samen gelukkig

‘Ik had haar wel eens ingesopt met sneeuwballengevecht’

,,We liepen met vriendinnen te keuren over de dijk”, begint Antje Tol. De fitte senior is inmiddels al ruim 62 jaar samen met haar grote liefde Hein ‘Kurk’. ,,Daar liep hij samen met tien vrienden. We komen de bocht omgelopen en hij komt precies recht tegenover me staan. Ik dacht gelijk; wat heeft die jongen mooie ogen…” Hein: ,,En ik dacht; wie is dat meisje met dat mooie witte haar. Later besefte ik dat ik haar vroeger wel eens had ingesopt met sneeuwballengevecht in de Pastoor van der Weijdenstraat. Daar herkende ik haar van. Ze was samen met het ‘Zuidertuig’. De meiden van het Zuideinde.”
Door Jan Koning

Het is het begin van een relatie die inmiddels al ruim zestig jaar voortduurt. Antje: ,,Min twee weken. Mijn vriendin Neel Sul – de vrouw van Piet de Koster van The Cats – heeft ‘m nog twee weken van me af proberen te pakken toen we net verkering hadden. Dat lukte uiteraard niet, want hij kwam al snel weer bij me terug.” Hein: ,,Piet zat later bij me in de klas op de MULO. Moesten we zingen voor een cijfer. Hij kreeg een zeven en ik een acht. Zo zie je maar weer. Het kan verkeren, haha!”

[ads id=66]

‘Je was al bang
dat ze zwanger
zou raken als je
te dicht bij
elkaar zou staan’

,,We waren straalverliefd”, gaat Antje verder. ,,En nog steeds. Anders hou je het niet zo lang vol. We hebben eerst 9,5 jaar verkering gehad. En dan komt natuurlijk de hamvraag, hè? Nee, dus. We hebben echt geen seks gehad voor het huwelijk. We zijn wel wezen ontdekken, maar niet meer dan dat.”
Hein: ,,Dat kon niet, want we hadden ook geen voorbehoedsmiddelen. Je was daarnaast al bang dat ze zwanger zou raken als je te dicht bij elkaar zou staan. Je was namelijk eerst helemaal gek gemaakt door de kerk en je ouders.”
Antje: ,,We trouwden en negen maanden en anderhalf uur later werd onze eerst zoon Kees geboren, haha.” Kees is de eerste van drie kinderen. Na Kees volgden nog Christa en Jack. Kinderen die een mooi leven hebben gehad. Hein: ,,Toen ik begon met werken als boekhouder, had ik 60 gulden in de maand. Daarvan moest 25 gulden naar mijn ouders voor kostgeld. Met 10 kinderen hadden die op een gegeven ogenblik wel een lekkere loonzak, maar wij hadden het niet al te breed. Later gingen we wat meer verdienen en we hebben het nooit echt slecht gehad.” Antje: ,,De kinderen zeker niet. Het is hier altijd de zoete inval. We hebben jarenlang Kees en Jack met alle vrienden over de vloer gehad met de kermis op zaterdag van ’s ochtends tot ‘s avonds. Dan stond ik 45 kippenbouten te braden in de keuken en alles erbij. Kostgeld? Ze kwamen alleen geld halen, haha! Nee, zonder dollen. De kinderen zijn altijd goed voor ons geweest.”

‘Je moet in
beweging zijn,
anders gaat
alles hangen’

Iedere zaterdag staat er een pan soep klaar voor de kinderen en iedereen in de buurt. ,,Beter een goede buur, dan een verre vriend, zeggen ze altijd”, gaat Hein verder. ,,Goede buren hebben we zeker in De Plak en zijn vrouw. Al weet hij me wel steeds te vinden als-ie een klussie heeft. Ik moet regelmatig zijn dakgoot schoonmaken, maar ja. Dat doe je dan als goede buur, hè.”
Het gelach van Hein en Antje doet je afvragen of het verhaal helemaal naar waarheid is, maar dat het twee lieve mensen zijn met het hart op de goede plek is zeker. Antje: ,,Hein is vijftien jaar directeur geweest bij het Nicolaashof en ik heb altijd als gezinsverzorger gewerkt. Ontzettend dankbaar werk. We hebben ons ook altijd ingezet als vrijwilligers en nog steeds.”
Naast het vrijwilligerswerk is het vooral de sport die het stel samen bindt. ,,We lezen vaak dat je elkaar de ruimte moet geven om het lang vol te houden, maar wij zijn eigenlijk altijd samen. We zijn een van de weinige koppels die samen mixen bij de tennis en we hebben samen alle bedevaartslopen gelopen en de Vierdaagse in China.”
77 en 75 jaar en nog steeds sport het stel minimaal 2,5 uur in de week. Hein: ,,Dat heb je nodig om jong te blijven. Je moet in beweging zijn, anders gaat alles hangen.” Antje: ,,En altijd samen. Ik ging ook altijd met hem mee naar de tennis en we gaan samen naar de voetbal. Eerst bij de zaterdag 1 waar Hein tot zijn 40e heeft gespeeld en later naar de FC. We hebben al 65 jaar lang samen een seizoenkaart. Of we nooit op elkaar uitgekeken raken? Nee, we hebben het tot op de dag van vandaag nog steeds erg goed samen. Het klopt gewoon. Hein is makkelijk, traag. Ik heb mijn leven lang in de gang op hem staan wachten. Ik ben druk, snel. Ik zeg altijd dat Hein ‘van gister’ is en ik van morgen, maar we bewijzen eens te meer dat op elk potje en dekseltje past.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

De redactie Algemeen | 10-9-2020 | 1 min. leestijd

Baldadigheid of criminaliteit?

De schrik zat er wel even goed in toen vanmorgen duidelijk werd dat er een brand(je) had gewoed in de brievenbus van de bewoners van de van Baarstraat 40A. Gelukkig bleef de schade nu beperkt tot brandschade aan de buiten- en binnenkant van de brievenbus en waarschijnlijk is het vuur gedoofd doordat de binnenkant van ijzer is gemaakt.

Met aan de ene kant de supermarkt van Deen en aan de andere kant de drukkerij van de NIVO en allemaal bewoners boven die lagen te slapen had het zomaar een grote ramp kunnen worden. Wie doet in Hemelsnaam zoiets?

In ieder geval is er aangifte gedaan bij de politie en dus krijgt dit voorval nog wel een staartje.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!