Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

Elke middag meezingers in de Meermin-tuin

Een mooi initiatief is opgezet door Liesbeth, Jeannine en Monique van het Edams Meezingkoor. Om de bewoners van verzorgingshuis De Meermin een hart onder de riem te steken in deze Coronatijd, komt sinds mandag 23 maart elke middag om 16.00 uur een groep dames en heren zingen in de tuin.

 

De zangers en zangeressen staan op gepaste afstand (2 meter) van elkaar in de binnentuin of voor de entree van De Meermin om de bekende songs te zingen. De liedjes die door iedereen meegezongen kunnen worden, printen de Meezingkoorleden op de dag zelf uit.

Elke dag worden er zeven bekende Nederlandse meezingers gezongen. De vocale en muzikale geste van het Edams Meezingkoor wordt zeer op prijs gesteld door de Meermin-bewoners.

Fotogalerij

Rob Cerneus schildert in de Kloosterhoftuin

De kunstenaar Rob Cerneus, die in Warder woont, kwam met het idee om in de tuin van het Kloosterhof twee grote schilderijen te maken. Zo konden de bewoners vanuit hun woningen het maakproces van de schilderijen bewonderen.

 

Woensdag van 10.00 tot 16.00 uur was de kunstenaar aan het werk in de tuin van het Kloosterhof. Hij schilderde twee grote doeken met bloemen die aan het Kloosterhof en Sint Nicolaashof gegeven worden om aan de wand te hangen.

In samenwerking met het Oude Meesters Project werd dit evenement opgezet en het is mede mogelijk gemaakt door sponsoring van Arts en Crafts uit De Goorn en Garage Groot uit Volendam. Rob Cerneus wilde graag aan dit project meewerken.

Fotogalerij

Coronavirus maakt een abrupt einde aan verre reizen

Weer ‘veilig’ thuis

Voor sommige Volendammers kwam het schokkende nieuws over het Coronavirus op een zeer ongelukkig moment. Terwijl het aantal besmettingen wereldwijd in rap tempo toenam, en steeds duidelijker werd hoe ernstig, en zelfs dodelijk dit nieuwe virus was, bevonden deze dorpsgenoten zich in de meest verre uithoeken ter wereld.
Door Leonie Veerman

Hun reis, waar ze zo lang voor gespaard, en naar toegeleefd hadden, kwam abrupt ten einde. Voordat ze echter terug in hun vertrouwde dorp aankwamen, was het voor hen nog een stressvolle en angstige race tegen de klok, want terwijl vele vluchten werden geannuleerd sloten steeds meer landen hun grenzen.

Desiree Piet: ‘Moed zakte in mijn schoenen’
De 23-jarige office-/eventmanager Desiree Piet droomde er al jaren van om te gaan reizen. „Eind 2019 durfde ik eindelijk de grote stap te nemen. Ik nam ontslag en op 5 december stapte ik het vliegtuig in. Australië had mijn hoofdbestemming moeten worden, maar omdat dit een vrij duur land is en ik meerdere landen wilde zien, heb ik besloten om in Maleisië te beginnen en vervolgens via verschillende Aziatische landen naar Australië te reizen. Vanwege het coronavirus ben ik helaas nooit verder dan de Filipijnen gekomen.”

[ads id=66]

Jeanne Molenaar: ‘Balen, maar blij dat ik thuis ben’
In het dagelijks leven werkt de 23-jarige Jeanne Molenaar als verpleegkundige in het Dijklander ziekenhuis in Hoorn, daarnaast doet ze regelmatig modellenwerk. Haar reis was eigenlijk een impulsieve actie: „Ik wilde graag een keer alleen op reis.”

[ads id=66]

Simon en Annemarie Keizer: ‘Teleurgesteld, maar je moet ook relativeren’
Op 1 februari vertrokken Simon en Annemarie voor een reis rond de wereld in 90 dagen, samen met hun dochter Kiki. ,,Drieënhalf jaar geleden hakten we de knoop door om ‘m te maken, onze droomreis. Tot ik zwanger werd. ‘Dan gaat het nooit meer gebeuren’, dacht ik. Maar Simon zei ‘we gaan het gewoon doen.’ Hij besprak het met zijn collega’s en er werden drie maanden geblokt in zijn agenda. Vervolgens begonnen het plannen van de reis.”

[ads id=66]

Fotogalerij

Wilgen knotten in de Oude Kom

Maandag zijn medewerkers van de afdeling Onderhoud en Beheer van de gemeente begonnen met snoeiwerk van de knotwilgen in de Oude Kom van Volendam. Als eerste waren deze karakteristieke bomen aan de beurt om een snoeibeurt te ondergaan in de H.J. Calkoengracht.

 

Daarna werden de kruinen van de knotwilgen langs de Zwanensloot op de Meergracht en Schippersgracht gekortwiekt met de kettingzaag. Tijdens de werkzaamheden was er geen doorgaand verkeer mogelijk en werd de weg afgesloten met hekken.

Ook was vooraf aan de omwonenden gevraagd de auto’s te verwijderen zodat er geen schade aan kon ontstaan en de gemeentewerkers er zonder obstakels hun snoeiwerk konden verrichten.

Fotogalerij

Hondenverzamelpunt in het Boelenspark

Nadat het water voor de ijsbaan op het diepste punt van het Boelenspark weer terug in de sloot was gepompt, werd dit veld nabij ijsclubhome “De Scheve Schaats” al snel in gebruik genomen door de hondenbezitters.

 

Op het laaggelegen veld kunnen de honden vrij rondlopen. Er zijn op de verhoging in het midden door de gemeente twee banken geplaatst, waar de hondenbezitters erg blij mee zijn. Zowat elke middag rond 16.00 uur komen een tiental dames en heren hier bijeen om een praatje te maken en hun honden vrij rond te laten lopen op het veld.

Vanwege de coronacrisis werden ze erop aangesproken om toch vooral 1,5 meter afstand van elkaar te nemen bij dit hondenverzamelpunt. En daar houden ze zich nu ook aan.

Fotogalerij

Aalscholvers in het Boelenspark

Aan de kant van de grote vijver in het Boelenspark kan men soms wel eens een ‘verdwaalde’ aalscholver aantreffen. Om een visje mee te pikken staat deze vogel dan langs de kant van het water om toe te slaan.

 

Veelal vangen de aalscholvers hun dagelijks portie vis uit het IJsselmeer. Maandagmorgen stonden er liefst zes aalscholvers op de uitkijk bij de vijver naast de appartementenflat Boelenspark.

Aangezien de aalscholvers echte veelvraten zijn, zal er voor de vissers die geregeld met een hengel langs de vijver staan, weinig vis meer overblijven om met de dobber en het haakje naar boven te halen.

Fotogalerij

Herstelwerk aan wegdek Margrietstraat

Stratenmakers van Hennephof en Jonk voerden deze week herstelwerk uit aan het wegdek van de Prinses Margrietstraat. Stroken die verzakt waren werden opgehoogd en opnieuw bestraat. Zo werd de spoorvorming eruit gehaald.

 

Tevens werd er een wegversmalling aangebracht in het wegdek met witte klinkers. Nabij de T-splitsing met de Oranjestraat werd de grote ronde verkeersdruppel onder handen genomen en opgeknapt.

Hierin zaten door het intensieve autoverkeer enkele diepe kuilen in de verhoging die ervoor moet dienen dat er minder hard gereden wordt. Op de hoek met de Kathammerstraat werden eveneens de slechte stukken wegdek hersteld.

Fotogalerij

Volendamse ziekenhuismedewerkers delen hun ervaringen

‘Het is erg angstig, maar ik zal wel moeten’

In de strijd tegen het coronavirus bevinden zorgmedewerkers zich op dit moment in de frontlinie. Van alle Volendammers die werkzaam zijn in ziekenhuizen in de regio, hebben een aantal de afgelopen weken de zware taak toebedeeld gekregen de coronapatiënten op te vangen of direct bij te staan op de Intensive Care afdelingen. Ondanks hun angst – niet alleen voor zichzelf, maar ook voor hun directe familieleden – zetten zij zich moedig in om te helpen waar dat op dit moment het hardst nodig is.
Door Leonie Veerman

Helden in de frontlinie

Veralie van Langen, Anesthesiemedewerker en verpleegkundige AMC
Veralie van Langen (29) werkt normaal als anesthesiemedewerker in het operatiecomplex van het AMC. ,,Ik sta voornamelijk in de operatiekamers, om ervoor te zorgen dat patiënten onder narcose gebracht worden en de juiste pijnbestrijding krijgen. Een hele leuke baan, omdat je veel verschillende operaties meemaakt en elke dag anders is.”

[ads id=66]

Tom Schokker, Anesthesiemedewerker AMC
In het AMC werkt ook de 23-jarige Tom Schokker als anesthesiemedewerker. ,,Net als Veralie ben ik normaal in de operatiekamers te vinden. Ik werk bij operaties van uiteenlopende patiënten: Van baby’s tot ouderen. Mijn hoofdspecialisme is cardiothoracale chirurgie(openhartoperaties). Daarnaast maken we deel uit van zowel het reanimatie als het traumateam binnen het AMC.”

[ads id=66]

Miranda Boogaard, IC-verpleegkundige OLVG Oost
Miranda Boogaard (27) werkte al enige tijd als verpleegkundige toen ze in 2018 de opleiding tot Intensive Care verpleegkundige afrondde. ,,Vanaf dat moment ben ik werkzaam op de intensive care (IC) in OLVG Oost. Mijn taken zijn onder andere gericht op het verzorgen van de patiënten en bewaken van de vitale functies van het lichaam. IC verpleegkundigen houden verschillende parameters in de gaten zoals de bloeddruk, hartslag, ademhaling, saturatie, urineproductie en bewustzijn. Daarnaast ondersteun ik de intensivist (IC-arts) bij het inbrengen van beademingsapparatuur of infusen.”

[ads id=66]

Fotogalerij

Directeur Zorgcirkel Gina Sombroek: ‘We vragen nogal wat’

De gepaste afstand die geldt voor de oudere generatie, oftewel geen bezoek, zal de eenzaamheid versterken. En op de schouders van de zorgmedewerkers rust meer werkdruk en verantwoordelijkheid. ,,We vragen nogal wat van de mensen: van zowel de zorgverleners, onze bewoners, als de familieleden daarvan”, is Gina Sombroek, de nieuwe directeur van De Zorgcirkel, zich bewust.
Door Eddy Veerman

In haar eerste officiële werkweek kwam de aankondiging dat er vanwege het coronavirus nog beperkt bezoek mogelijk is voor de ouderen/zieken in het St.Nicolaashof en De Gouwzee.
,,We hebben begrip gevraagd van de mensen. Je doet een beroep op ieders gezond verstand, om juist degene die je zo liefhebt en graag wilt zien, om hem of haar te beschermen. Dat is nogal tegenstrijdig en dat beseffen we goed. Gelukkig hebben de mensen er begrip voor.”
De Zorgcirkel richtte meteen een crisisteam in. ,,Zij komen twee keer per dag bij elkaar, vertalen alle informatie die zij krijgen naar eventuele maatregelen en dat wordt weer vertaald naar de lokale situatie. Dat is continue een kwestie van schakelen en het wordt steeds heftiger. Gelukkig hebben we het virus nog buiten de deur kunnen houden en dat hopen we zo te houden. Het gaat er steeds om de gezondheid van onze bewoners voorop te zetten.”
In korte tijd heeft de nieuwe directeur grenzeloos respect gekregen voor de zorgverleners maar ook voor alle andere ondersteunende medewerkers. ,,Bijna dagelijks sturen we medewerkersinfo uit. Het uitgangspunt is, dat je de bewoners aan zo min mogelijk verschillende contacten wilt blootstellen. Ik ga daarom niet de afdelingen op, wat ik wel graag zou willen om onze mensen een hart onder de riem te steken. En dat verdienen ze zéker, als je weet wat er nu van hen wordt gevraagd. Het zijn professionals met een gouden zorghart.”

‘Je doet een beroep op ieders
gezond verstand, om juist degene
die je zo liefhebt en graag wilt zien,
om hem of haar te beschermen;
dat is nogal tegenstrijdig
en dat beseffen we goed’

,,Op dit moment is het qua werkdruk nog te overzien, maar we moeten er rekening mee houden dat er meer werkdruk gaat komen. Omdat deskundigen verwachten dat er mensen ziek gaan worden.”
,,Tenzij de genomen maatregelen voor inperking zorgen. Daarom ben ik blij dat wij voortvarend zijn geweest met de maatregelen om het bezoekersbeleid aan te passen.”
,,We moeten de gezondheid én het welzijn van de zorgverleners en de bewoners steeds monitoren. Want het betekent nogal wat, als je geen bezoek krijgt en niet naar buiten mag. We hebben normaal gesproken heel veel vrijwilligers rondlopen, op allerlei fronten. Nu worden ze helemaal niet meer ingezet. Daarmee houd je ook het aantal contacten met de bewoners zo laag als mogelijk. Het is inmiddels zo dat bezoek alleen nog wordt toegestaan om afscheid te nemen bij naderend sterven. Dat is zo triest. Ik doe dan ook de dringende oproep aan een ieder om er alles aan te doen, maar vooral te laten, om verdere verspreiding te voorkomen en daarmee onze kwetsbare ouderen en medewerkers te beschermen.”

Foto: Gina Sombroek als nieuwe directeur hier nog met haar voorganger Dick van Twisk: ,,Het zijn hier professionals met een gouden zorghart.”

[ads id=66]

Fotogalerij

Over de Grens: Volendammers en Edammers wereldwijd in quarantaine

‘Gevangene in je eigen huis’

Het coronavirus treft vrijwel de hele wereld. Hoe ervaren geëmigreerde Volendammers en Edammers deze crisis?
Door Eddy Veerman en Leonie Veerman

Het zijn mooie lentedagen, alhoewel dit voorjaar anders is dan alle anderen die Peter Schuitemaker in Italië heeft meegemaakt. De Edammer woont namelijk dichtbij het vliegveld Malpensa in de stad Gallarate. Dat ligt in de regio Lombardije, het epicentrum van het Coronavirus. Het is anders want het is stil, doodstil in de straten. Waar normaal gesproken veel vliegtuigen overvliegen en auto’s langskomen, hoor je nu vogels fluiten, honden blaffen…. En verder veel stilte. Italië is het hardst getroffen, zaterdag kwamen er bijna 800 mensen te overlijden op één dag.
De eerste uitbraak was op circa 100 kilometer van waar Peter en zijn Italiaanse vrouw wonen, maar inmiddels is het hele land platgelegd. Alleen de essentiële activiteiten zijn nog toegankelijk, zoals supermarken, apotheken en tijdschriften/krantenwinkels. Sport is ook beperkt tot een minimum en je ziet allerlei mensen rennen, voetballen, boksen en lichamelijke oefeningen doen op hun terras of in hun tuin.
Familiebezoeken zijn verboden en ook vrienden mogen niet meer over de vloer komen. ,,Het is allemaal heel surrealistisch”, zegt Peter. ,,Het is alsof je gevangen bent in je eigen huis, alleen nog maar de deur uit kan om boodschappen te doen of naar de apotheek te gaan. Een nieuwe situatie voor onze generatie, die zoiets nog nooit heeft meegemaakt.”
,,We stellen ons voor dat alles vanzelfsprekend is. Zoals bijvoorbeeld vrijheid. Maar dat is niet zo, dat is een les die ons nu geleerd wordt. De scholen zijn al vier weken dicht, je moet de kinderen zien te vermaken, dat is niet moeilijk als je de deur uit mag, maar als je in een totale lockdown zit, dan wordt dat een uitdaging. Dus spelen we veel bordspellen, sporten op het terras en meer lezen. De tv is dan ook wel handig voor het slapen gaan en na het middageten. Ook koken we veel en maken we veel taarten.”
,,We hebben de kids uitgelegd waarom we in deze situatie zijn, maar of ze het begrijpen is iets anders, het is gewoon allemaal zo gek! Nu is het hopen dat deze situatie zo snel mogelijk weer overgaat en we weer verder kunnen met ons leven.”

Jara Kras
München, Duitsland
De 20-jarige Jara Kras werkt sinds april 2019 als au pair in München. Jara: „Ik werk fulltime bij mijn gezin, daarnaast heb ik met mijn vriend Matthijs een eigen woning. Omdat de ouders waar ik voor werk op dit moment zelf ook thuis zijn, gaat mijn werk voorlopig niet door. Ook het werk van mijn vriend is helemaal stopgezet.”
„Sinds afgelopen zaterdag mogen we alleen met een goede reden het huis uit, zoals boodschappen doen, een doktersbezoek, of werk, maar bijvoorbeeld sporten in de buitenlucht is ook toegestaan”, vertelt Jara. „Ik heb zelf echter ondervonden dat er niet streng, of eigenlijk helemaal niet, wordt gecontroleerd.”
In Duitsland zijn alle winkels (die geen levensmiddelen verkopen) en restaurants verplicht gesloten. „Net als in Nederland zijn ook alle grote bijeenkomsten afgelast.” „Locaties waar veel mensen samen komen worden hier door politie gecontroleerd of afgezet. In apotheken mag je pas naar binnen als de persoon voor je weer naar buiten komt en bij de supermarkt mag je alleen nog met pas betalen. Hier wordt trouwens ook flink gehamsterd, het wc-papier, pasta, pastasauzen, bakspullen en brood is vaak helemaal op.”
„Je merkt dat mensen zoveel mogelijk afstand willen houden en contact vermijden. Hierdoor voel je wel bij iedereen een wat bedrukte sfeer en merk je dat sommige mensen bang zijn. Op advies van de overheid zitten mijn vriend en ik ook voornamelijk thuis, we gaan wel elke dag naar het park voor wat frisse lucht. Gelukkig hebben we via social media nog veel contact met onze vrienden en familie.”

[ads id=66]

Fotogalerij