Vandaag geopend: 08.00 - 17:30

All posts by De redactie

De levenssnaren van een belezen bassist

Onlangs werd hij 75 jaar. Arnold Mühren. Meer dan alleen de bassist van The Cats. Samen met zoon Patrick staat hij vanuit zijn studio achter het woonhuis al bijna een halve eeuw aan de basis van menig muziekproductie, zoals die van Marco Borsato, André Hazes Sr, Gordon, Jan(tje) Smit, BZN, Total Touch (Trijntje Oosterhuis), 3JS, Acda & de Munnik, Nick & Simon en Ilse de Lange. Zoals het vorig jaar vijftig jaar geleden was, dat Mühren een tot op de dag van vandaag beklijvend lied schreef (Lea) over een Cats-fan die bij een verkeersongeval om het leven kwam. Het is ook bijna vijftig jaar geleden dat The Cats als halfgoden werden onthaald op Java (Indonesië). Mühren is de verteller in de documentaire die destijds werd gemaakt en op YouTube te vinden is. Met lange haren en hippe hempjes liepen ze rond als toeristen bij de tempels, die vijf jongens uit Volendam. Voor onze nieuwe generaties is het niet voor te stellen, wat zij destijds meemaakten. Arnold Mühren blikt in twee delen terug op een aantal bewogen fases in zijn leven. En houdt zich altijd bezig met het nu en de toekomst.
Door Eddy Veerman

Fotogalerij

De Goudsmid Volendam geopend in de Sint Jozefstraat

Vrijdag vond de opening plaats van De Goudsmid Volendam aan de Sint Jozefstraat 9a. Hier is Joy-Elisabeth de Jong haar goudsmeden atelier/winkel begonnen. Een ruimte van het pand is ingericht als atelier, waar Joy-Elisabeth haar grote passie, met haar handen werken met edelmetalen en iets moois maken voor de klant, kan uitvoeren. 

De opening van De Goudsmid Volendam was vrijdag vanaf 17.00 uur. Veel genodigden waren naar het knusse pand gekomen om Joy-Elisabeth te feliciteren en geluk te wensen. Onder het genot van een drankje en hapje kon het atelier/winkel bekeken worden. De Goudsmid Volendam is echt gebaseerd op een eigen collectie edelsmeden sieraden. Daarnaast voert Joy-Elisabeth een mooie collectie Nobilia sieraden. De Goudsmid Volendam is geopend op di-do-vr-za van 10.00-17.00 uur. Ook kan men een afspraak maken, tel. 0623392580.

Fotogalerij

Minuut gratis winkelen bij DEEN de Stient

Vanwege de nieuwe indeling en het herbestraten van winkelcentrum De Stient vond hier vier weken lang de actie “Straatje Leggen” plaats, die tot 23 maart duurde. Er waren vier trekkingen. Tientallen kadobonnen t.w.v. 20 euro van de Stient-winkeliers werden verloot en er gingen drie dinerbonnen uit voor de Runderkamp Lounge in het Kras-stadion.

De twee hoofdprijzen waren één minuut gratis winkelen bij DEEN Supermarkt. De twee winnaars: Fons en Marianne Weijers (J. Bontstraat 3) en Lisa en Joyce Loch (De Wigge 28) mochten vrijdagavond om 8 uur in één minuut tijd proberen zoveel mogelijk boodschappen in de kar te doen. Hierbij werd vooraf uitleg gegeven door Melanie Bol, de assistent-bedrijfsleidster van DEEN in De Stient. Respectievelijk 108 en 301 euro aan boodschappen werden gratis bijeen gesprokkeld.

Fotogalerij

KFC winnaar DEEN Cup

De DEEN-cup is opgezet, in samenwerking met FC Volendam, voor de JO-11-pupillen van voetbalclubs uit het marktgebied van DEEN Supermarkten. Alle wedstrijden worden gespeeld in het Kras stadion, voorafgaand aan de thuiswedstrijden van FC Volendam. Voor de deelnemende teams een zeer spannende ervaring.

Op 14 september gingen de voorrondes van start. Afgelopen vrijdag vonden de halve finales en finale plaats. De uitslagen in de halve finales waren: AFC’34-Odin’59 1-2 en VPV Purmersteijn-KFC 2-2 (KFC won met penalty’s). De finale ging tussen Odin’59 en KFC 1910. KFC won met 1-0. De partij om de 3e en 4e plaats was AFC’34-Purmersteijn en de Purmerendse jongens wonnen met 5-0. Onder de rust van de wedstrijd FC Volendam-Jong PSV werden de bekers uitgereikt door Monique Smit. De winnaar van de DEEN Cup, KFC, maakte een ereronde over het veld. Onder hen ook Mink van der Wal die uitgeroepen werd tot spelers speler van dit toernooi.

Fotogalerij

Smit&Smit Advocaten toernooi bij St. Mauritius

Afgelopen zondag hebben de dames van het toestelturnen en recreatie plus laten zien wat ze in huis hebben. Er waren maar liefst 62 deelneemsters die op de toestellen; vloer, sprong, brug en balk de oefeningen hebben laten zien waar ze de afgelopen tijd hard voor hebben geoefend.

Er kwamen in totaal 8 groepen in actie die verdeeld waren per leeftijdscategorie. Alle turnsters hebben enorm hun best gedaan en mogen zeker trots zijn op de prestaties. Toch kunnen er natuurlijk maar een paar de beste zijn, hier is dan ook hard voor gestreden. Zij hebben een mooie medaille in ontvangst mogen nemen. Iedereen heeft uiteindelijk een mooi diploma mee naar huis gekregen.

Fotogalerij

Ajax winnaar van de Molenaar & Zwarthoed Cup

Zondag werd onder prima weersomstandigheden het FC Volendam O9-Toernooi gespeeld in het Kras Stadion. Acht deelnemende clubs streden voor de tiende editie om de felbegeerde Molenaar & Zwarthoed Cup t.w.: Ajax, FC Utrecht, Vitesse, Sparta, Heerenveen, Excelsior, FC Volendam en ADO Den Haag.

De organisatie van dit jeugdvoetbaltoernooi was weer in handen van Hans Bakker van Molenaar & Zwarthoed Adviseurs. Het toernooi trok veel publiek aan en de tribunes werden goed bevolkt met ouders, familieleden en voetballiefhebbers. De jeugd van FC Volendam deed het prima en behaalde een keurige vijfde plaats. Winnaar van de grote beker werd Ajax, dat de finale met 11-1 won van FC Utrecht.

Fotogalerij

Nieuwe generatie, nieuw tijdperk voor FC

De symboliek droop er van af. Buiten scheen de zon, maar het voelde fris aan. Binnen werd het warme ‘welkom terug-gevoel’ gecreëerd, met het vertonen van oude gloriebeelden in nieuwe grafische opzet, vergezeld van teksten als ‘oude liefde roest niet’. Vervolgens toog het mediagezelschap na de contractondertekening naar het veld waar het allemaal begon. Vielen er opeens een paar spatjes regen, vlokjes sneeuw leken het wel. En ondertussen bleef de zon schijnen. Typerend voor de verhoudingen zoals die tussen FC Volendam en Wim Jonk zijn geweest. De man die altijd met pure intenties het voetbal beter wil maken, gaat tóch aan de slag als hoofdtrainer en doet dat tóch in zijn geboortedorp en woonplaats. Precies in het jaar dat het voetbal in Volendam naar zijn officiële honderdjarig bestaan toewerkt, gaat de plaatselijke FC aan de hand van Jonk een nieuwe episode tegemoet. ,,En dat kun je niet alleen, dat doe je samen”, zegt hij in de geest van zijn overleden mentor Johan Cruijff én in de geest van hoe Wim Jonk altijd voetbalde en het voetbal vormgaf.
Door Eddy Veerman

Begonnen bij de RKAV en talrijke uren oefenend op het pleintje achter het ouderlijk huis aan de Begoniastraat, debuteerde hij in 1986 bij de FC. Ondanks zijn spelinzicht en doelpunten belandde ‘Spijker’ op de bank. Door op het trainingsveld individueel extra aan de slag te gaan, wonnen zijn talent, mentale kracht en sterke intrinsieke motivatie het van het gebrekkige inzicht van de toenmalige trainer en zou Johan Cruijff zelf hem in ’88 naar Ajax halen. Met de Amsterdamse club behaalde hij de UEFA Cup en als speler van het Nederlands Elftal speelde hij twee WK’s.
Via Inter Milaan, PSV en Sheffield Wednesday keerde Jonk terug naar Nederland en Volendam, waar hij zou een rol zou gaan spelen als technisch adviseur, belandde in die hoedanigheid zelfs in een bestuurlijke functie, maar duidelijk was, dat zijn hart altijd op het veld lag. Waar hij ook als individueel trainer aan de slag ging. Een rol die hij aanvankelijk ook pro deo vervulde op De Toekomst bij Ajax, nadat hij in conflict kwam met het bestuur van FC Volendam en in 2007 met een nare smaak was vertrokken. Zoals het gevoelsmens, notabene als voortrekker van het Plan Cruijff, acht jaar later in Amsterdam de deur met een wrange bijsmaak over de politieke spelletjes achter zich dicht zou trekken.
Gevoeligheden
Het team rond Jonk trok na de periode bij Ajax de wijde wereld in om kennis te verspreiden. De Volendammer werd anderhalf jaar geleden nog genoemd als de man op de juiste plaats om dé opleider bij de KNVB te worden. Diverse bvo’s uit binnen en buitenland dongen naar zijn gunsten. Een half jaar geleden startten de eerste oriënterende gesprekken om iets voor de plaatselijke FC te betekenen.
Aangezien de kern van het toenmalige bestuur nog altijd zit, moesten onlangs de nodige gevoeligheden opzij worden gezet, om de komst van de oud-voetballer als trainer te realiseren. Henk Kras, voorzitter, technisch eindverantwoordelijk én het geweten van de club, Henk Schoorl, Henk Binken en Cor Tol en met hen enkele leden van de Raad van Commissarissen, ze zitten al twintig jaar en raakten logischerwijs vergroeid met de club. Aangejaagd door Jan Smit en Kéje Molenaar werden er – aangaande de RvC en het bestuur – twee nieuwe organen geformeerd, met bereidwillige mensen uit nieuwe generaties. Mensen met affiniteit op alle vlakken, dus ook het voetbal.
Het momentum was daar, voor een nieuwe wind, op de drempel van het eeuwfeest. ,,We hebben het oude en nieuwe bestuur en ook de RvC meegenomen in onze ideeën”, aldus Jonk.
Wat zijn naam en die van FC Volendam (nog steeds) betekenen, bleek zaterdagmiddag bij het ‘tekenmoment’. NOS, De Tafel van Kees, Veronica, FOX, Telegraaf, de grote sportmedia legden het vast. En in al zijn praatjes voor de camera’s keek Wim Jonk vanaf het FC-veld regelmatig opzij, richting de velden van buur/broer RKAV. Waar hij al jaren in de kantine wekelijks te vinden is met een bak koffie in de hand, of op één van de velden diverse grote talenten individueel traint.

‘Ik ben op dit moment
helemaal niet bezig
met welke stappen
ik hierna zou
kunnen maken als trainer,
ik heb hier juist
héél veel zin in’

Uiteraard werd zaterdag ook gerefereerd aan de spelers waarmee hij in de Ajax-opleiding werkte, jongens als Matthijs de Ligt en Donny van den Beek, die zich zo groots manifesteerden tegen Real Madrid en Juventus en waarmee hij in 2015 nog in de Youth Champions League mee rondtoerde. ,,Tuurlijk maakt het me trots als je ziet hoe die jongens zich ontwikkelen.” Op het veld, daar ligt zijn missie, zijn passie. ,,Als je zo’n stap maakt, om hoofdtrainer te worden, word je ook meteen gevraagd waar je ambities liggen. Als voetballer dacht ik altijd vooruit en zo wil je voetballers ook leren denken, maar ik ben op dit moment helemaal nog niet bezig met welke stappen ik hierna zou kunnen maken als trainer. Ik heb hier juist héél veel zin in.”
Jonk wachtte ook bewust enkele jaren met het volgen van de Cursus Coach Betaald Voetbal. ,,Ik heb als voetballer altijd gelet op wat en hoe trainers te werk gingen. Maar ik stelde mezelf later ook de vraag: wil ik op zo’n positie komen? Ik had het al gedaan bij de jeugd en langzamerhand ging dat weer kriebelen, dat je wilt proberen jouw filosofie over te brengen op spelers, op de organisatie, de mensen daarin, op andere trainers. En dan kijken waar dat toe leidt.”
,,Dit is voor mij een mooi moment. Mijn roots liggen hier. Ik zei ooit tegen een veel te vroeg overleden vriend van mij: er komt een dag dat ik hier trainer zal zijn. Die dag is nu aangebroken. Er staan hier nieuwe mensen klaar om een nieuwe fase in te gaan. Jan Smit en Kéje Molenaar zijn heel betrokken geweest bij de totstandkoming daarvan en toen zij vroegen of ik hier iets wilde betekenen, sprak het totaalplaatje me aan.”
Jonk krijgt in eigen dorp de tijd om te herstructureren. ,,We praten niet over doelstellingen van snel willen promoveren. Ik voel nu weer een positieve vibe bij mensen en ik hoop dat die positieve energie steeds groter wordt. En naast het eerste elftal gaan we ook een audit doen bij de opleiding en ook bij de RKAV, om te kijken op welke onderdelen we kunnen verbeteren, zodat we ook iets achterlaten.”
Connecties
FC Volendam 2.0, luidt de werktitel. Het voetbal moet weer gaan leven, in die zin dat de FC steeds meer op een afstandje leeft bij steeds meer mensen. ,,Het moet weer gaan swingen hier. Als je het hebt over een ambitie, dan is dát er één: dat ouders met hun kinderen weer naar het stadion komen en de tribunes zo weer voller worden. Zoals dat vroeger was.”
Hij kon ook elders aan de slag. ,,Die kansen zijn er zeker geweest. Maar dit paste goed bij elkaar. We gaan ook onderzoeken welke connecties we kunnen maken met onze projecten elders in de wereld én FC Volendam.” Met ‘onze’ doelt hij op die van Team Jonk en Cruyff Football. ,,Ik heb vaak gezegd dat Johan heel veel in zijn hoofd had zitten en wij hebben die visie destijds – samen met hem – op papier gezet en vormgegeven bij Ajax. Toen we daar vertrokken, besloten we samen met Johan dat onder de naam Cruyff Football wereldwijd te gaan verspreiden en de kennis over te dragen. Dat gaan we hier nu ook doen. We gaan de coaches hier helpen, zodat op termijn andere opleiders hier op voort kunnen bouwen.”
,,Een aantal van de mannen die onderdeel uit maken van Cruyff Football zal zich deels met die projecten en parttime met FC Volendam bezig houden. Ikzelf zal bijna niet meer naar het buitenland kunnen, maar ik heb de hele wereld mogen zien, de VS, China, Verenigde Arabische Emiraten (bij de club Al Ain, red.). Ontzettend gaaf.”
Jonk kon, terwijl hij een contract voor twee seizoenen met een optie voor een derde jaar tekende, ondertussen zijn toekomstige assistent, Sipke Hulshoff (nu nog assistent bij Cambuur), presenteren. ,,Sipke en ik kennen elkaar van de trainerscursus en spraken toen uren over voetbal, over het individueel ontwikkelen van spelers, we hadden een enorme klik met elkaar. Hij straalt ook positieve energie uit.”
Tuurlijk werd hij in de afgelopen weken geconfronteerd met dat ene gezegde: een profeet wordt in zijn eigen land niet geëerd. Zijn dorpsgenoten Joep Steur en Dick de Boer kregen in het verleden als trainers niet de erkenning voor wat ze konden. ,,Ik kan daar niet zoveel mee. Ik geloof dat vanuit goede intenties en positieve energie mooie dingen kunnen ontstaan. Angst is een slechte raadgever.”
Directie-wijziging en nieuw beleid
In de nieuwe samenstelling van de directie zal Jasper van Leeuwen, die eerder samenwerkte met Jonk als manager jeugdscouting bij Ajax en directeur talent identificatie bij Cruyff Football, hem ondersteunen in de rol van technisch directeur. Tom Tol is met ingang van het nieuwe seizoen de operationeel directeur. Tol werkte eerder bij FC Volendam en zal zich concentreren op de interne organisatie en zakelijke portefeuilles. Tot slot is Keje Molenaar benoemd tot directeur externe betrekkingen.
In het nieuwe technisch beleid zal de jeugdopleiding worden ondersteund en de samenwerking met de RKAV Volendam worden geoptimaliseerd. Dit project zal onder leiding staan van Ruben Jongkind, voormalig hoofd talentontwikkeling bij Ajax en huidig creatief directeur van Cruyff Football, met ondersteuning van Michel Hordijk, voormalig technisch manager onderbouw in Amsterdam en tevens actief binnen Cruyff Football.
Presentatie spelersfonds
FC Volendam lanceert de komende periode een participatiefonds om extra investeringen in de spelersselectie mogelijk te maken. Op vrijdagavond 10 mei om 20.00 uur wordt hierover in Hotel Spaander een presentatie gegeven door het nieuwe bestuur en Wim Jonk en zijn team, met Jan Smit als gastheer en presentator. Potentiële investeerders, supporters en allen die de FC een warm hart toedragen zijn welkom zich per e-mail aan te melden via: richard.deweijze@fcvolendam.org.

Foto: Wim Jonk vertelt aan de NOS waarom hij bij FC Volendam instapt.

Fotogalerij

Van Congo tot Gent, van Pittsburgh tot Teteringen

De priesterlijke gebroeders Buijs

Zo’n vijftien jaar geleden kwam ik tot de ontdekking dat in de historie van mijn familie een aantal hooggeplaatste geestelijken voorkwamen. Mijn opa had een broer die zowel pater als professor in de Griekse en Latijnse talen was en mijn oma had zelfs vier broers die priester waren. Natuurlijk hoorde ik tijdens mijn jeugd zo nu en dan al iets over mijn vaders ‘heerooms’, maar ik had me er nooit echt in verdiept. Omdat de priesterlijke gebroeders Buijs inmiddels alle vier overleden zijn, geschiedt dit alsnog, in een poging om ze niet in de vergetelheid te laten geraken. Met dank aan informatie van Dick de Boer (Brit), Jaap Mooijer en Grietje Mühren-Mooijer is dit stuk tot stand gekomen.
Door Kevin Mooijer

Vader en moeder Buijs uit de Sijmen Molstraat waren de trotse ouders van zes jongens en drie meiden. Vijf van de zes jongens hebben een gooi gedaan naar het priesterschap. Grote Jan, Dirk, Jaap en kleine Jan slaagden hierin. De familie was enorm trots. Zo trots zelfs, dat de vier broers meerdere malen werden vernoemd. Soms zelfs – zoals de broers dat zelf ook ervoeren (grote Jan en kleine Jan; red.) – meerdere malen per gezin. Het is uniek te noemen dat vier jongens uit hetzelfde gezin kozen voor het priesterschap, en bovendien, dit wisten te bereiken. De reden waarom ze voor dit leven kozen, is nooit helemaal helder geworden en lag waarschijnlijk ergens tussen het fenomeen roeping en de ijzeren wil van strenge ouders uit die tijd.
Na het succesvol afronden van de studies kleinseminarie en grootseminarie werden de broers ingewijd tot priester. Hiermee ging gepaard dat zij ergens op aarde een functie in de maatschappij toegewezen kregen, maar daarvoor mochten zij een eerste Hoogmis opdragen in hun thuisdorp. Als ze na de inwijding van het priesterschap eenmaal arriveerden in Volendam, werd dit groots gevierd. De Nivo van 12 april 1947 wijdt er zelfs een heel stuk aan. ,,Zaterdag en zondag stonden op Volendam weer in het teken van een Neomistfeest. Een bijzonder feest want de vierde priesterzoon uit één gezin werd zaterdag feestelijk ingehaald in het dorp”, trapt het artikel af. Dan volgt een zorgvuldige beschrijving van het feestweekend; de straat waarin de familie van de priesters woonde werd versierd met bloemen. Er werd een optocht georganiseerd met daarin vlaggendragers, het corps, de zogenaamde jeugdbeweging en alle jonge schoolklassen uit de omgeving. Het hele dorp was betrokken bij zo’n viering, die een weekend duurde.

Een vierde priesterzoon;
het hele dorp was betrokken
bij zo’n viering

Ondanks de hoge positie in de hiërarchie van die tijd, stonden de gebroeders Buijs erom bekend nooit gebruik te maken van hun aanzien. Ze behandelden iedereen met respect en stelden hun levens in het teken van hulp voor anderen. Alle vier de broers waren hun volwassen leven actief in een ander land. Grote Jan werd naar Amerika uitgezonden, Dirk bevond zich in België, Jaap werd rector van een missiehuis in Nederland en kleine Jan vertrok als missionaris naar de Congo. De jongens, zoals de familie ze na al die jaren altijd treffend bleef noemen, probeerden eens in de zoveel jaar gezamenlijk af te spreken in hun thuisdorp. Eén van hun zusters, Maartje Buijs, zei dan tegen haar kinderen: ,,De jongens zijn in het land. Ga ze straks even gedag zeggen”. Eenmaal aangekomen in het familiehuisje waar ze op dat moment een bezoek brachten, moesten hun neefjes en nichtjes vanwege alle rook de stemmen volgen om hun heerooms te kunnen begroeten. Met zijn vieren zaten ze tegenover elkaar sigaartjes te roken. Altijd even vriendelijk begroetten ze hun jongste familieleden. Helaas is het de broers slechts een paar keer gelukt om gezamenlijk naar Volendam te komen, maar wanneer het zover was deden ze er alles aan om het dorp weer te beleven zoals een echte Volendammer dat deed. Ze voeren met botters mee op zee, aten een zootje en struinden over de dijk. Na een aantal dagen brak onvermijdelijk de tijd weer aan om terug te keren naar het missiegebied.

Grote Jan Buijs werkte
als aalmoezenier en zielzorger
in hospitalen en gevangenissen

De oudste van de vier werd geboren op 12 januari 1908 te Volendam. Hij werd op 25-jarige leeftijd tot priester gewijd in 1933. Datzelfde jaar werd hij uitgezonden naar Amerika, Pittsburgh om precies te zijn, om daar als aalmoezenier en zielzorger actief te zijn. Hij verrichte veel werk in hospitalen, maar ook in gevangenissen. Ziekenverzorging, een bemoedigend woord voor mensen die op sterven liggen, ter dood veroordeelde gevangenen voorbereiden op wat er te komen staat, en dat terwijl hij zelf leed aan astma en later ook leukemie. Dit heeft hem in 1967 uiteindelijk het leven gekost. In een brief ter nagedachtenis aan priester Jan Buijs is te lezen dat men bij hem nooit ongelegen kwam en dat iedereen die hem ontmoette ook zijn vriend werd. In de 34 jaar dat hij priester was, is hij slechts twee keer in Volendam geweest. Wel onderhield hij nauwe contacten met familie en vrienden door middel van lange, handgeschreven brieven.
Dirk Buijs
Vanwege de watersnoodramp kon Dirk in 1916 het levenslicht niet in Volendam zien. Hij werd op 1 mei geboren in Westwoud. Nadat hij in 1942 tot priester gewijd werd, spendeerde Dirk de rest van zijn leven in Gent (België). Hij werkte 55 jaar lang dag en nacht als aalmoezenier in de ziekenzorg. In een herinneringsbrief, geschreven door een broeder uit de Augustijnengemeenschap, staat over hem: ,,Ontelbaar zijn de zieken die hij in de voorbije jaren de handen heeft opgelegd en gezalfd, ontelbaar ook degenen die hij een bemoedigend woord heeft toegesproken, ontelbaar de kinderen die hij heeft gedoopt. Hij verstond de kunst om op een zeer bescheiden manier het hart van de mensen te raken. In trouwe dienstbaarheid zowel ’s nachts als overdag wist hij het minste teken gehoor te geven aan een oproep ten bate van een lijdend of stervend mens.” Op een brommertje reed hij door het mooie Gent, om mensen die daar behoefte aan hadden bij te staan. Dirk werd ‘in Gods Heerlijkheid opgenomen te Gent op 3 september 1997’.
Jaap Buijs
Jaap werd geboren op 12 oktober 1918 te Volendam en wordt gezien als de meest ambitieuze van de vier. In 1943 werd hij tot priester gewijd, maar hij wilde meer. Hij werd hoofdredacteur van ‘De Katholieke Missiën’, een maandblad dat gewijd werd aan de katholieke missie overal ter wereld. Later besloot hij missiologie te gaan studeren aan de Universiteit van Nijmegen. In 1951 studeerde Jaap af met een doctoraal examen. Zijn droom was om ooit naar China te vertrekken om daar verder te studeren en als missionaris te dienen. Deze droom werd tegengehouden door het communisme dat toen heerste. Hij bleef in Nederland om rector, en later provinciaal te worden. In 1971 werd hij benoemd tot pastoor van de Fatimaparochie in Breda, waar hij tot 1998 als toegewijd zielzorger werkzaam was. Van de vier priesterbroers heeft Jaap het langste geleefd. Op 15 mei 2006 overleed hij op 87-jarige leeftijd te Teteringen.

Kleine Jan Buijs
moest regelmatig vluchten
voor zijn leven

Het meest bijzondere verhaal komt waarschijnlijk van de jongste broer; kleine Jan. Hij werd geboren in Volendam op 18 februari 1921 en werd priester gewijd in 1947. Jan heeft 51 jaar van zijn leven in Afrika doorgebracht, tot hij in 1998 stierf. Hij werd op 25-jarige leeftijd als missionaris uitgezonden naar de Congo. Hij kwam in een gemeenschap terecht waar men niet veel had. Jan bouwde er scholen, gaf les, verzorgde zieken, bood ontwikkelingshulp en verkondigde het geloof. Soms was het er onveilig. Het is meerdere keren voorgekomen dat Jan moest vluchten voor zijn leven. Eén keer is het zelfs zo bont geworden dat hij à la James Bond in een opstijgend vliegtuigje moest springen. Het dorp waar hij verbleef is meerdere malen verwoest door rebellen en andere mensen met slechte intenties. Keer op keer werd het verwoeste dorp weer opnieuw opgebouwd door Jan en de mensen waarover hij zich ontfermde. Eens in de zoveel jaar bracht hij een bezoek aan Volendam. Daar werd hij dan overladen met giften van mensen en bedrijven, om mee te nemen naar de Congo. Hij vertrok dan weer richting Afrika met een zeecontainer vol schoenen, kleding, meubels, speelgoed en een keer een gloednieuwe brommer. Deze zou goed van pas komen vanwege de lange afstanden die Jan aflegde. Een aantal weken nadat Jan met het vliegtuig al was aangekomen in het land van bestemming, kwam de container in het dorp aan. Enthousiast opende Jan de deuren. Tot zijn verbazing stond de nieuwe brommer niet meer in de container. De Congolese douane had hem vastgehouden op de grens. Na weken van brieven schrijven kwam de brommer uiteindelijk dan toch aan bij Jan, hetzij met 50.000 kilometer op de teller. De heren van de douane hadden de brommer even ingereden voor priester Jan.
In diezelfde bewuste container bevonden zich talloze schoenen. Jan deelde de stappers uit aan de dorpsbewoners, die tot dat moment nooit eerder in het bezit van schoenen waren geweest. Ze waren uiterst zenuwachtig en konden het geduld niet opbrengen op hun beurt te wachten. Een volwassen man zei tegen Jan dat de kinderschoenen die hij had gepakt niet pasten. Jan vroeg hem een paar minuten geduld te hebben zodat hij de juiste maat voor hem kon zoeken. Eén minuut later keerde de man terug: ,,Ze passen al”. Hij had de neuzen eraf geknipt…

Voor anderen zorgen
Een uniek verhaal, hoe vier Volendammer broers hun leven hebben gespendeerd door voor anderen te zorgen. Zelf hebben ze veel gelaten om mensen die daar behoefte aan hebben te helpen. Eén ding staat vast; Jan, Dirk, Jaap en Jan hebben Volendam goed vertegenwoordigd in hun bestemmingsgebieden.

Foto’s:
Jaap, grote Jan, Dirk en kleine Jan
Kleine Jan

 

Fotogalerij

DBC-team Helios gaat voor goud met de Young Solar Challenge

Dit jaar neemt een team van het Don Bosco College deel aan de Young Solar Challenge. Docente Linda Cruijff had dit vorig jaar gezien op een school in Purmerend en zij vond het ook een goed project voor de Volendamse school.

Want met het bouwen van een Solar-boot komt duurzaamheid en techniek volop aan bod. DBC-directeur Jaap Braakman werd hiervoor benaderd en hij was er een groot voorstander van. Door Linda Cruijff werden leerlingen van 5 Atheneum en 4 Havo benaderd en de meiden en jongens waren meteen dolenthousiast. Er werd ingeschreven voor de Young Solar Challenge en de spullen voor de te bouwen boot, werden als een bouwpakket opgestuurd. Daarna zijn de leerlingen meteen begonnen met het bouwen van de Solar-boot en hun team heet Helios. Er moet nog flink doorgewerkt worden want de eerste race is op 10-11 mei.

Fotogalerij

Drie agaven in bloei in de kas van Harry Arzoni

Al ruim veertig jaar heeft Harry Arzoni achter zijn woning aan de Badhuisweg te Warder een kas. De grote liefhebberij van Harry is het kweken en koesteren van tropische planten, en dan met name cactussen en agaven.

Nu staan er in de kas van Harry Arzoni drie verschillende agaven in volle bloei. Twee agaven die oorspronkelijk uit Sri Lanka komen in verschillende varianten zijn na 18 jaar in bloei komen te staan. In de kas heeft Harry Arzoni 25 jaar geleden een Agave Attenata geplant. Deze groeide afgelopen winter tegen het dak van de kas aan. Van de bloeiende agaven kan Harry nog korte tijd genieten, want na de bloeiperiode sterven deze planten af.

Fotogalerij