Van de kudde en de afgrond naar het podium
Steff Runderkamp (24) over zijn pad tot NLP-trainer
Onderzoek wijst uit dat veel jongeren een zoektocht naar hun identiteit ervaren. Vroeger was je ‘een zwever’ als je bezig ging met persoonlijke ontwikkeling. Nog steeds wordt er vreemd naar je gekeken als je openstaat voor een ‘spirituele’ reis, om jezelf te ontdekken. Terwijl toch steeds meer mensen zich wenden tot de tegenwoordig talrijke mogelijkheden. Zoals Steff Runderkamp. Hij liep vast en begon op jonge leeftijd al aan zelfontplooiing. Hij was bij elke opleiding de jongste. Nét 24 geworden, is hij al gekwalificeerd NLP-trainer (Neuro Linguïstisch Programmeren). ,,Emotionele intelligentie, vragen als wat vind ik belangrijk in het leven, wat is de invloed van het onbewuste, hoe ontspan ik, hoe ga ik confrontaties aan en hoe ga ik om met feedback? Vandaag de dag verbaas ik me nog steeds dat we op school eigenlijk niets leren over mens-zijn. Je moet het allemaal maar zelf uitzoeken. Ik geloof dat persoonlijke ontwikkeling de sleutel is tot het bereiken van een vervuld en bevredigend leven, zowel op persoonlijk als professioneel vlak.”
Door: Eddy Veerman
,,De eerste kinderjaren zijn zó belangrijk, als kind zie je alles als waarheid en dit vormt de onbewuste blauwdruk voor de rest van je leven”, begint Steff. ,,Daardoor heb ik heel lang een plaatje gevolgd waarvan ik dacht dat het mijn plaatje was, maar ik werd eigenlijk geleefd door wat er onbewust allemaal ingeprent zat. Daarnaast was ik altijd al wat ‘anders’ dan de rest, viel vaak buiten de boot. Daardoor werd ik ook voor van alles uitgemaakt. Vaak klonk er ‘homo, mongool of gay’ op school. Ik heb me eigenlijk continue aangepast op dit dorp om binnen het ‘plaatje’ te passen.”
Een verhuizing naar de grote stad bracht verandering. ,,Ik liep op een pad, maar zonder doel, deed maar wat. Volgens het ‘plaatje’ wilde ik een hbo-studie en kantoorbaan. Ik volgde daarom een random uitgekozen brede hbo-studie, Commerciële Economie, terwijl ik geen idee had wat ik daarmee wilde doen. Op mijn negentiende ben ik verhuisd naar Amsterdam, daar kon ik tenminste iets meer mezelf zijn. Ik bezocht veel feesten met keiharde techno-muziek en alles wat daarbij hoorde.”
,,Toen de coronasituatie begon, viel opeens alles weg wat me bezighield. Mijn horeca werk, het feesten en school. Zat ik op m’n kleine kamertje in de hoofdstad. Ik was opeens overgeleverd aan iets dat ik nog niet kende: mezelf. Ik was altijd bezig met de buitenkant en opeens moest ik naar binnen. Ik voelde me verloren. Op een middag ben ik gaan sporten en tijdens zo’n sportief moment werd het opeens zwart voor m’n ogen, ik dacht écht dat ik doodging. Ik had sindsdien vaker lichte paniekaanvallen, de ene keer wat heftiger dan de ander. Dan probeerde ik ademhalingsoefeningen te doen. Na bezoek aan de huisarts en onderzoek, bleken alle uitslagen van de metingen goed. Mensen om me heen zeiden dat ik niet moest zeuren, ik was gezond. Ik voelde me echter angstig, maar voor wat?”
“Vaak klonk er ‘homo, mongool of gay’ op school. Ik heb me eigenlijk continue aangepast op dit dorp om binnen het ‘plaatje’ te passen”
,,Ik werd doorverwezen naar een GGZ-psycholoog. Een psycholoog, ‘ja, dan ben ik écht gek’, dacht ik. Ik moest het zelf kunnen fixen, vond ik. Ik ben ook nog met vrienden op zo’n zuipvakantie naar Chersonissos geweest. Iedere dag veel drinken, om maar te vergeten hoe slecht ik me voelde.” De ingeving van een vriendin zorgde voor het begin van de metamorfose. ,,Zij kwam opeens aan de deur met het boek ‘Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt’, van een Koreaanse boeddhistische monnik. Ik las nooit boeken, dan komt zij aan met zoiets zweverigs. Alleen, ik zat zo diep in de put, dus ik had niks te verliezen. Dus ik het boek lezen. En wauw… Het ging over emoties en veel meer: waarom heb ik daar nooit iets over geleerd?”
,,Al snel volgde het lezen van ‘Master your mindset’ van Michael Pilarczyk. Continue kwam de vraag van: hoe kan het dat dit door mensen als alternatief en zweverig wordt gezien? Waarom is dit geen algemene kennis? Ik wilde meer weten, ging meer lezen en podcasts luisteren. Langzaam begreep ik waar mijn klachten – zoals mijn paniek, angst en lichamelijke sensaties – vandaan kwamen.”
,,Ik wilde er even tussenuit en besloot voor een stage van een half jaar naar Curacao te gaan. Waar ik mijn leven vanaf een afstandje kon bekijken. Daar ontmoette ik een vrouw, die bij mij een familie-opstelling deed.” Tijdens een familieopstelling kijk je, onder begeleiding van een therapeut, naar personen en gebeurtenissen binnen jouw familiesysteem die met elkaar verbonden zijn en van invloed kunnen zijn op het verleden. Maar ook op het heden en de toekomst. ,,Ik vond dit zo ‘inzicht gevend’ en interessant, ik moest weten wat ze gestudeerd had. Zij sprak over ‘NLP’ en ik werd getriggerd om dat ook te gaan doen. Alleen, ik was student en die opleidingen zijn echt heel duur.”
,,Toch kreeg ik de kans om na dat half jaar de opleiding te gaan doen. Ik kwam die zaal binnen – het waren zeven intensieve weekenden – ik zag, hoorde en voelde vooral dingen, die ik nooit eerder had ervaren. Dat ik dacht: dít is het voor mij.”
,,Dit jaar van persoonlijke ontwikkeling en deze opleiding waren cruciaal voor mij om te begrijpen waarom ik zo in de knel zat en angstig werd, waarom ik deed wat ik had gedaan en waarom ik met mensen omging waar ik eigenlijk niet mee om moest gaan. Ik keek vanuit een helikopter op de situatie neer. Ik heb meteen de Master-opleiding gedaan, heb de opleiding systemisch coachen gevolgd, ben de cursus Reiki 1, 2 en 3 gaan volgen en nu ben ik bezig met ademcoaching. Ik wil zelf de trainer zijn, wil het zelf overbrengen aan mensen. Want naar mijn gevoel is dit alles cruciaal om de kwaliteit van leven te verhogen. In plaats van geleefd te worden, zélf je leven te leven. Dat bewustzijn wil ik verspreiden, dat is mijn missie.”
“Wat ik leer aan de mensen, is niet zozeer spiritueel of zweverig, het is gewoon hoe ons brein werkt”
,,Aanvankelijk kreeg ik daarna een periode dat ik mensen heel graag wilde overtuigen om ook zo te gaan leven en als iemand daar anders op reageerde ging ik in discussie. Dat heb ik niet meer. Je kunt ervoor open staan als je daar aan toe bent. Ik wil vooral verbinden. Misschien vinden sommigen me zweverig of alternatief, maar ik wil gewoon niet met de kudde mee, daar heb ik lang genoeg in meegelopen, uiteindelijk de afgrond in. Ik gun íedereen persoonlijke ontwikkeling. Sommige mensen hebben misschien angst voor de waarheid. Want je krijgt een spiegel voorgehouden. Onbewust weet je soms al dat je niet op de juiste plek bent, maar dan zit er zoveel pijn, verdriet en angst, om dat los te laten. Wat ik leer aan de mensen, is niet zozeer spiritueel of zweverig, het is gewoon hoe ons brein werkt. Het is allemaal verklaarbaar.”
Tijdens trainingen ziet hij oude bekenden. ,,Jongens die mij vroeger voor iets hebben uitgemaakt. Zelf heb ik als kind ook dingen gezegd die niet oké waren, dan is het goed om ‘sorry’ te zeggen tegen degene die je pijn hebt gedaan, wat je achteraf gezien eigenlijk helemaal niet hebt willen doen. Dat ik die jongens tegenkom, dat vind ik mooi.” Onlangs gaf hij zelf een training in de PX. ,,Zelf ontworpen, met mijn belangrijkste inzichten. Ik had wel uren door kunnen praten. Ik heb deze keer de hoofdlijnen uitgelegd, welke inzichten mijn pad tot dusver heeft gebracht.”
Hij is er inmiddels bijna vier jaar intensief mee bezig. ,,En dat gaat niet alleen om lezen en leren, maar ook telkens weer je eigen vraagstukken en eigen shit durven aan te kijken. En als het moet daarvoor therapie volgen. Ik reis ook graag om mezelf te ontwikkelen. Zoals naar Bali. Ons schoolsysteem is grotendeels gebaseerd op getallen, industrie, talen leren, maar te weinig op persoonlijke ontwikkeling, daarom ben ik zo’n fan van het oosten. Hoe ze daar leven en wat ze op school leren, het is zo anders. Wie ben je, wat wil je bijdragen aan het grotere geheel? Op die thema’s zit daar zo’n drive achter. In ieder kind zit potentie, iedereen heeft talent.” Steff drinkt tegenwoordig nauwelijks alcohol. ,,Het voelt niet goed, ik heb er geen behoefte aan. En ik wil mezelf niet meer verdoven. Feel it heal it. Inmiddels heb ik ook meer verdiepte vriendschappen, waarbij ik mezelf kan zijn, ze omarmen me. Ik hoef geen masker meer te dragen” Hij zou graag meer jongeren inzichten willen geven. ,,Zet mij maar ergens neer en ik praat een paar uur vol. Het leven is zó magisch en het is zó niet nodig om in die onbewuste patronen vast te blijven zitten, om maar achter de kudde aan te lopen.”
“Daar zat ik, als enige Volendammer, op de grond, tussen tweehonderd dansende mensen”
,,We hebben een emotioneel lichaam, dat vaak volledig wordt vergeten. Je lichaam is je allergrootste leermeester, dat heb ik zelf ondervonden. Mentale en fysieke problemen zijn vaak een gevolg van onderdrukte emoties. Mijn hele leven heb ik eczeem gehad. Na één familie-opstelling was mijn eczeem verdwenen. Mijn kijk op de geneeskunde is hierdoor 180 graden gedraaid. Momenteel ben ik zelf veel bezig met emotioneel lichaamswerk, mensen die chronische pijnen hebben, dingen vasthouden. Pak het bij de oorzaak aan en dweil niet met de kraan open.”
,,Ik zoek regelmatig samenwerkingen. Zoals de ‘Ademcirkel’ die ik binnenkort met Ellen Tol geef. Het gaat om connectie maken met de laagjes of de emoties, ze leren kennen en loslaten. Ik kan het in woorden lastig uitdrukken. Als je ‘daar’ zelf bent geweest, in jezelf, weet je wat ik bedoel. Heb geen oordeel naar jezelf, maar begrip, liefde en vergeving naar je zelf toe. Met een vriendin werk ik samen aan Ecstatic Dance Events. Feesten met techno-muziek, maar zonder alcohol en drugs. Vanuit de ademhaling en mantra’s wordt sfeer gemaakt. Geen telefoons, op blote voeten. Het is al vier maanden uitverkocht en wordt absoluut iets van de toekomst.”
,,Tijdens mijn eerste Ecstatic Dance zat ik op de grond, ogen dicht. Daarna werd gevraagd eerst te bewegen met je handen en daarna met je hele lichaam. Ik dacht: no way. Uit schaamte, want ik dacht: dans ik wel goed? Kijken mensen naar me? Na enige tijd zat ik nog, deed stiekem een oog open en daar zat ik, als enige Volendammer, op de grond ,tussen tweehonderd dansende mensen. Daarna ben ik ook gaan staan, dansen, dat was geweldig. Veel mensen denken dat je middelen nodig hebt om geluk en vrijheid te ervaren, maar dat zit al in je.”
Zijn droom is om in grote evenementen en projecten op te zetten om bewustzijn te verspreiden over deze onderwerpen. Hij weet wat er zoal speelt in eigen dorp. ,,Wat hier gebeurt met vijftienjarige kinderen, qua drugs en alcohol. Weten ze wat ze doen en waar lopen zij – alsmede ouders – voor weg? Wat verdoven we? En wat voor kansen worden deze kinderen op scholen niet geboden? Hoe gaan we hier mee om? Ook hierbij: pak de oorzaak aan. We kunnen er samen iets moois van maken, maar dan moeten we ons eerst meer bewust zijn van bepaalde zaken.” Steff heeft een podcast waarin ook dorpsgenoten praten over hun reis en ontwikkeling. ,,Ik probeer dit onderwerp zichtbaar te maken voor een groter publiek. Er is zóveel mogelijk. Alles wat je zoekt zit al in je. Leef je eigen leven en niet gezien door de ogen van een ander.”
