All posts by Kevin Mooijer

Kevin Mooijer Algemeen | 30-11-2023 | 3 min. leestijd

Geen finale gezien, wél Nadal ontmoet

‘Twee dagen eerder won hij Wimbledon’

Daags na de adembenemende Wimbledonfinale van 2008 – volgens velen de meest memorabele tennisfinale ooit – kruiste Johan Keizer (55) het pad met de winnaar van de eindstrijd. Ondanks de intense, bijna vijf uur durende strijd, koos Rafael Nadal niet voor een rustresort. Integendeel, hij was een potje aan het voetballen met wat vrienden op het strand van Mallorca, zijn thuis. ,,Niemand had het in de gaten”, blikt Johan terug. ,,Pas toen de bal langs het doel schoot en op mijn neefje Milan af kwam merkten we het op. Een van de Spaanse jongens snelde naar mijn broer om zijn verontschuldigingen aan te bieden. Het bleek de kersverse Wimbledonkampioen te zijn.”

Door: Kevin Mooijer

,,Volgens goed Volendams gebruik waren we met meerdere gezinnen op vakantie in Mallorca”, zegt Johan lachend. ,,Het toeval wil dat het gezelschap, met uitzondering van Ben Veerman, bestond uit fanatieke tennisliefhebbers. We baalden enorm dat we nergens in de thuishaven van Nadal die allesbepalende wedstrijd konden kijken: Roger Federer tegen Rafael Nadal, hoe mooi wil je het hebben?”

‘Jo! Jo! Dit geloof je niet! Nadal is hier aan het voetballen op het strand!’

Na een vruchteloze zoektocht naar een horecagelegenheid die de finale uitzond, gooiden de Volendammer de handdoek in de ring. ,,We waren behoorlijk teleurgesteld”, herinnert Johan zich. ,,We hadden het de hele dag nergens anders over gehad, en op het moment suprême konden we niet meekijken met de rest van de wereld. In de geboorteplaats van een van de finalisten hadden we meer verwacht.” De finale zou een iconische strijd worden. ,,Uiteindelijk werd het een vijfsetter, een fenomenale finale, zo schreven de krantenkoppen, met Nadal als winnaar.”

Siësta
Twee dagen later zou het gemis van de finale goedgemaakt worden. ,,Onze appartementen bevonden zich direct aan het strand. Ik hield tussen de middag een siësta, terwijl mijn broer en zijn gezin op het strand waren. Op een gegeven moment werd mijn rust bruut verstoord door Edwin: ‘Jo! Jo! Dit geloof je niet! Nadal is hier aan het voetballen op het strand!’ Ik sliep nog half en dacht ‘het zal wel’.” Met frisse tegenzin besloot Johan zijn broer toch te volgen. ,,Voor de zekerheid de camera om mijn nek. Edwin vertelde dat Nadal op doel stond en aangesneld kwam toen de bal langs zijn doel op mijn neefje Milan af kwam. Mijn broer zweerde dat Nadal zijn excuses kwam maken. Ik dacht dat het een grap was, maar bij Edwins stoeltjes aangekomen, zag ik vier Spaanse jongens voetballen. Een van hen leek inderdaad verdacht veel op Nadal.”

De ontmoeting
,,Edwin daagde me uit: ‘Jij durft nu natuurlijk niet te vragen of wij op de foto mogen met hem.’ Daar ben ik gevoelig voor,” lacht Johan.

‘Hij nam afscheid van zijn vrienden, rende naar de branding, schoot de bal richting een speedboot en dook als een pijl het water in’

,,Ik stopte mijn camera achter mijn rug, zodat hij zou zien dat ik zijn privacy respecteerde en vroeg: ‘Mr. Nadal, can we take a picture with you?’ Hij glimlachte en zei: ‘Of course.’ Ik pakte mijn camera en vroeg aan een van Nadals vrienden om een foto te maken. Vanaf dat moment kon ik alleen nog maar aansluiten. Edwin en Mark stonden al zij aan zij met Nadal. Ik ging ernaast staan, en Nadals maat schoot een foto. Hij heeft er slechts één gemaakt en daarop heb ik mijn ogen dicht, dus dat is jammer.”

Het potje voetbal met vrienden zou daarna niet lang meer duren voor Nadal. Johan herinnert zich: ,,Nadat we die foto hadden genomen, kregen meer mensen door dat Nadal daar was. Toen hij dat merkte, nam hij afscheid van zijn vrienden, rende naar de branding, schoot de bal richting een speedboot en dook als een pijl het water in. Net als Jerom van Suske en Wiske zwom hij in borstcrawl naar zijn boot tientallen meters verderop. Hij was er binnen no time. Ik nam nog een foto terwijl hij op de boot stond, naast zijn vriendin, gehuld in een Wimbledon handdoek om haar middel. Die foto heb ik nooit aan iemand laten zien.”

Terugkijkend heeft Johan gemengde gevoelens over de onvergetelijke ontmoeting. ,,Nadal was rustig met zijn vrienden een potje aan het voetballen, en dat hebben wij verstoord. Het voelt rottig dat wij de oorzaak waren dat hij als het ware moest ontsnappen uit die situatie, maar met oog op de herinnering ben ik blij dat we die foto genomen hebben.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 29-11-2023 | 4 min. leestijd

‘Alleen via het pad van de nacht bereikt men het ochtendgloren’ (Kahil Gibran)

Gastcolumn van Sinterklaas

Gelukkig ben ik ook dit jaar weer welkom in de toren van de Vincentiuskerk. De huisvesting is goed, ondanks de tocht. Geen computer of telefoon, alleen een klein Persil-radiootje. Het lag hier, maar het stoort, zoals het nieuws mij soms ook stoort. De verkiezingen zijn achter de rug. De zetels zijn verdeeld. Ik heb één zetel en die zit lekker.

Aan eten en drinken heb ik geen gebrek. Soms brengt Opperpiet mij een dagschotel als we elkaar bijpraten. Gaar en Joop zetten ook geregeld iets voor de deur in een schaaltje met daarop ’Niet voor de poes’. Ze doen dat ook voor de poezen die ze voeren. Op hun bordje staat uiteraard ‘Voor de poes’.

De aankomst in de Haven vergeten wij niet gauw. Slecht weer en vlagerige wind. Mijn bewondering voor de duizenden mensen op de Dijk en langs de route is groot. Dat geldt ook voor de mensen van de organisatie, de muziek en fanfare en voor uw burgemeester, mevrouw Lieke Sievers. Zij waren er gewoon. Waardering is er ook voor mijn onvolprezen Pieten. Ze waren nat van top tot teen.

Het is een drukke tijd. De Sinterklaasshows zijn achter de rug. Het was alweer vier jaar geleden! Hulde voor iedereen die eraan hebben meegewerkt. In de Sinterklaasshow speelt verbeelding een grote rol. De schrijvers en decorbouwers zorgen daarvoor. De wekenlange inzet van de ploeg van Bart en Freek en de vele vrijwilligers in de Opperdam zorgden voor een drietal schitterende shows. Complimenten.

Het sinterklaasgebeuren maakt veel los bij oud en jong. Kinderen fantaseren erover en voegen er zelf verhalen aan toe. Als ze wat ouder zijn, hebben ze soms beelden die haaks staan op de werkelijkheid. Ik ken een gezin, waarvan hun jongste zoon het zeker wist dat hij tijdens intochten op de schouder van zijn pa zat. En dan te bedenken dat zijn moeder hem al die jaren op haar schouders meetorste met aan haar handen een dochter en nog een andere zoon. Hun vader was in geen velden of wegen te vinden. Of misschien toch wel?

In de weinige uren die ik voor mijzelf heb in de toren, tuur ik in van de late avond tot het ochtendgloren door de galmgaten naar buiten als de slaap mij niet wil toedekken. Ik overzie dan het doen en laten van het dorp. Gelukkig slapen velen zonder al te veel zorgen, maar er zijn er ook die de slaap niet kunnen vatten omdat er allerlei kleine en grote problemen zijn. Weet dat ik in gedachte bij u ben, zoals bij die jongeman die moederziel alleen rond middernacht het graf bezocht van zijn overleden dierbaren. Ik zag ook, weliswaar met één oog, een jonge vrouw lopen op het Doolhof. Ze kuste hartstochtelijk haar vriend ten afscheid en verdween in de opkomende mist. Ik zal Opperpiet toch eens vragen waarom haar vriend, staande in de deuropening, zijn bretels had afgedaan. In de vroege morgen zie ik ook vaak ootjes en oma’s lopen met een kinderwagen, om op te passen op de kleinkinderen. Ik zie meerdere busjes rijden die ouderen afzetten bij de dagopvang. Zij vertoeven meestal in de schemering en geloven weer volop in Sinterklaas. In uw gemeente zijn er echt veel mensen die zicht inzetten voor de ander. Het zijn de echte sinterklaasgeschenken. Wees hier dankbaar voor.

Mede namens de Pieten wens ik de ouderen een mooie levensavond toe zonder al te veel ongemakken. De jeugd geef ik graag een antenne waardoor ze leren wat wel en wat niet te doen. De werkenden wens ik waardering toe voor hun noeste arbeid en de pensioengerechtigden dat ze lang mogen genieten van hun vrije tijd.

Het duurt nog even voordat ik 6 december vertrek naar Spanje. In uw dorp komen er per dag tientallen huizen bij waar de kerstversiering volop brandt. Ik vrees dat wanneer ik mijn hielen licht, Sint en Pieten hebben plaatsgemaakt voor de os en ezel. Het zij zo, als u maar niet vergeet waar het met Kerstmis om gaat. ‘De nacht loopt ten einde, de dag komt naderbij’. Ik denk dan speciaal aan de vrouwen die binnenkort een kindje krijgen, of zelfs twee! Ik heb voor hen al ruimte gemaakt in het Grote Boek. Vergeet in uw gedachten niet de vrouwen die het moederschap ongewild moeten missen.

Ik stop nu maar. Het is inmiddels ochtend. Kijk nou eens, visite op dit vroege uur. Opperpiet brengt pastoor Stomph mee en zijn opvolger pastoor Dominiek. Ik zal pastoor Stomph bedanken voor zijn gastvrijheid en voor zijn jarenlang gesjouw in Volendam. Voor Pastoor Dominiek wens ik dat hij net zo goed wordt ontvangen als de Goedheiligman. Opperpiet en ik en de Pieten zijn uitgenodigd in de pastorie voor een kop snert en een glas gerstenat van Belgische origine. Dat zal een feest worden in de pastorie. ‘Wel kladdig’, hoor ik Gaar zeggen.

Ik wens u een mooie Sinterklaasavond, en makkers, staak uw wild geraas.

Foto: Sharina Schilder

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 29-11-2023 | 1 min. leestijd

IJsclub Volendam-kinderen vestigen wereldrecord!

Onder het toeziend oog van Sinterklaas en zijn Pieten voltrok zich vorige week een bijzonder
tafereel op de ijsbaan. Maar liefst 185 kinderen van IJsclub Volendam schaatsten gezamenlijk
in een polonaise, wat resulteerde in het vestigen van een wereldrecord.

Tijdens de zesde les van het seizoen bracht de Goedheiligman, vergezeld door zijn gevolg, traditiegetrouw een bezoek aan de enthousiaste jonge schaatsers. Op de ijsbaan in Hoorn werd Sinterklaas verwelkomd door Jenny Smit. Vervolgens nam hij plaats op zijn Sinterklaasslee, vergezeld door Monique Smit, die Sinterklaasliedjes zong ter ondersteuning van de wereldrecordpoging.

Na het Spaanse aftellen van Sinterklaas kwamen de 185 schaatsers in beweging. Als een geheel bewogen ze op de muziek, waardoor het Wereldrecord-comité de poging als succesvol beoordeelde. Het vreugdevolle moment werd bekroond met een authentiek certificaat.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 29-11-2023 | 6 min. leestijd

Tamara en Rosemarie: ,,Help Arnolda’s honden”

‘De Hel van Amfissa’

Met een gebroken hart en een adoptiehond aan hun zijde vertrokken Tamara Tol en Rosemarie Schilder afgelopen week uit het Griekse Amfissa. Wat begon als een weekje vrijwilligerswerk bij Dog Rescue Greece groeide uit tot een levensveranderende ervaring. Tamara is inmiddels beschermvrouw van het opvangcentrum voor viervoeters zonder perspectief, gerund door de Nederlandse Arnolda. ,,Puppy’s zonder moeder, dobberend tot hun buik in het water, honden die al jarenlang uitzichtloos achter tralies zitten,” somt Tamara op, terwijl ze een blik werpt op de schuwe hond achter haar. ,,Ik heb er één kunnen redden, maar ik had niets liever gewild dan ze alle 250 een nieuw, veilig thuis te bieden.”

Door: Kevin Mooijer

Eén hond liet bijzonder diepe sporen na bij Tamara en Rosemarie. ,,Dat arme dier houdt me wakker sinds het eerste moment dat ik hem zag”, zegt Rosemarie geëmotioneerd. ,,Tien jaar lang heeft hij achter tralies doorgebracht, zonder beschutting. Hij heeft niemand kwaad gedaan. Alleen pech dat er geen betere plek voor hem is.” Rosemarie blikt terug op haar ontmoeting met de hond. ,,Toen hij ons zag naderen, stond hij kwispelend op, probeerde wanhopig zijn kop door het hekwerk te duwen zodat we hem konden aaien. Mijn hart brak…” Na toestemming te hebben gevraagd om bij de hond naar binnen te gaan, werd de deur geopend. ,,We hebben hem verwend met snoepjes en speeltjes, even met hem gespeeld, geknuffeld en geaaid. Maar uiteindelijk moesten we hem weer achterlaten.” Sinds die dag gaat er geen nacht voorbij dat Rosemarie niet aan hem denkt. ,,Mijn hart huilt voor dat arme dier.”

Hel
‘De Hel van Amfissa’: een naam die boekdelen spreekt en het grootste verblijf van het hondenopvangcentrum karakteriseert. Arnolda draagt zorg voor maar liefst 60 trouwe viervoeters. Haar opvangcentrum maakt deel uit van een groter geheel, met in totaal 250 honden op het complex. Helaas hebben 190 van hen minder geluk gehad.

‘‘Overal waar je kijkt, hebben honden je hulp nodig”

,,Zij vallen onder de verantwoordelijkheid van de lokale gemeente,” legt Tamara uit. ,,Er wordt min of meer van Arnolda verwacht dat zij op den duur ook dit deel op zich zal nemen, maar op dit moment is dat onmogelijk. Ze heeft budget en hulp nodig om de verblijven te renoveren. Het gedeelte waar zieke en gewonde honden worden behandeld, bevindt zich in een verlaten slachthuis. Een pand dat dringend een opknapbeurt nodig heeft. De vloer zit vol gaten, het ontbreekt aan isolatie. Het is hartverscheurend om te aanschouwen hoe deze arme dieren daar moeten overleven.” Via social media deelt de Nederlandse Arnolda haar belevenissen bij Dog Rescue Greece. Rosemarie: ,,Ik volgde het account al een tijdje. Als er dan een adoptiehond geplaatst werd, tagde ik Tamara wel eens.” Tamara: ,,Nadat ik me wat meer had verdiept in Dog Rescue Greece, besloot ik een donatie te doen. Een paar dagen later nam Arnolda contact op; ze vroeg of ik beschermvrouw wilde worden van haar stichting. Ik gaf aan dat ik als dierenvriend daar zeker een goed gevoel bij had, maar dat ik dan wel alles wilde weten over het hondenasiel.”

Bezoek
Op uitnodiging van Arnolda streken Tamara en Rosemarie begin november neer in Amfissa. ,,We hebben meteen de handen uit de mouwen gestoken,” zegt Rosemarie. ,,Je kunt daar niet stil blijven zitten. Overal waar je kijkt, hebben honden je hulp nodig. En dat houdt nooit op; zeven dagen per week hebben de dieren verzorging nodig. Maar de omstandigheden zijn schrijnend. Als de faciliteiten worden verbeterd, als er voldoende voer en medicijnen zijn, en de honden een dak boven hun hoofd hebben, dan kan Arnolda zich meer richten op het belangrijkste: de zorg voor de honden.”

‘‘Het herinnerde haar aan haar overleden dochtertje, dat felblauwe ogen had”

Engel
De dames hebben niets dan respect voor de oprichtster van dit nobele initiatief. Tamara benadrukt: ,,Er zijn echt mensen die hun leven wijden aan anderen. Mensen die zichzelf wegcijferen om anderen een mooier leven te bieden. Arnolda doet dat dag in, dag uit voor de honden van Amfissa. Samen met haar man heeft ze Dog Rescue Greece opgezet, en na zijn overlijden is ze in haar eentje doorgegaan. Ze is volledig afgekeurd, mag niet meer werken en leeft van een bescheiden inkomen, en zelfs dat besteedt ze aan medicijnen en voer voor de honden. We hebben diepe waardering voor wat ze doet.”

Het bezoek aan Amfissa liet Rosemarie en Tamara achter met diep aangrijpende herinneringen. ,,Tijdens een rondleiding kwamen we in het voormalige slachthuis,” blikt Rosemarie terug. ,,Ons gesprek echode door de hal. Arnolda vertelde dat ze graag luistert naar muziek van BZN en van Tamara. Ze vroeg of we misschien het BZN-nummer ‘Blue Eyes’ voor haar wilden zingen. Het herinnerde haar aan haar overleden dochtertje, dat felblauwe ogen had.” Rosemarie slikt: ,,Natuurlijk hebben we het voor haar gezongen… Wat zij allemaal heeft meegemaakt. Hoeveel kan een mens dragen? En dan toch iedere ochtend in alle vroegte opstaan om 250 honden een toekomst te proberen geven. Sinds vorige week ben ik ervan overtuigd dat er engelen bestaan op aarde.”

‘‘Er is enorme behoefte aan ondersteuning van stagiaires en handige vrijwilligers die willen bijdragen aan de renovatie van de verblijven”

Crowdfundingsactie
De hondenopvang die Arnolda beheert, heeft al aanzienlijke verbeteringen ondergaan, maar volgens de vrouwen is de situatie voor veel van de 60 honden nog steeds schrijnend. ,,De winters zijn behoorlijk koud in Amfissa,” zegt Tamara. ,,Veel honden slapen in een open kooi, zonder beschutting. Als het heeft geregend staan ze dagenlang in de modder. Er moet iets gebeuren, en wij hebben een mooi voorbeeld gezien van een stap in de goede richting. Een lokale timmerman heeft aangeboden geïsoleerde hondenhokken te bouwen voor honderd euro per stuk. Hij heeft er al een aantal geleverd; het zijn prachtige huisjes waarin de honden graag de warmte opzoeken. Precies wat ze nodig hebben.”

Om de financiering van zoveel mogelijk hondenhokken mogelijk te maken, hebben Tamara en Rosemarie een crowdfundingactie gestart. ,,Elke euro komt rechtstreeks ten goede aan Dog Rescue Greece,” verzekert Rosemarie. ,,In een ideale wereld kan Arnolda elke hond die wordt gebracht of gewond binnen een paar weken een nieuw thuis bieden. Ze houdt elke hond sowieso eerst een periode in de opvang om ze te steriliseren, ziekte- en vlooivrij te maken en om het karakter te leren kennen. Niet elke hond is nu eenmaal geschikt voor adoptie. Voor de geschikte honden werkt Arnolda veel met gastgezinnen in Nederland. Een gastgezin biedt een hond ongeveer drie weken onderdak, waarna het dier naar zijn forever home kan verhuizen. Zo wordt de arme dieren een eerlijke kans op een waardevol leven geboden.’

Steun en hulp gevraagd
,,Dog Rescue Greece heeft hulp nodig op vele fronten,” deelt Tamara. ,,Natuurlijk zijn donaties van harte welkom, maar er is ook een dringende vraag naar gastgezinnen voor de adoptiehonden. En dan hebben we het nog niet eens over de broodnodige verbeteringen van de opvangfaciliteiten. Alle hulp, groot en klein, wordt met open armen ontvangen. Arnolda zou bijzonder dankbaar zijn voor de ondersteuning van stagiaires en handige vrijwilligers die een weekje willen bijdragen aan de renovatie van de verblijven. Van de vloer in het hospitaaltje tot aan de elektriciteit en verwarming die dringend herstel behoeven – er is genoeg te doen.” Voor degenen die vrijwillig een steentje willen bijdragen, wacht een warm welkom in een prachtig appartement waar kosteloos verbleven kan worden. ,,Onze eigen ervaring daar heeft ons diep geraakt, en we streven ernaar om volgend jaar terug te keren, hopelijk naar een plek waar de omstandigheden voor deze dierbare dieren zijn verbeterd.”

Ga voor meer informatie naar www.dogrescuegreece.nl of volg Dog Rescue Greece op Facebook. Wil je een donatie doen? Klik dan hier: https://www.gofundme.com/f/help-griekse-zwerfhonden-de-winter-door?member=29827271

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 29-11-2023 | 10 min. leestijd

'Een coup wordt gepleegd'

Bestuurslid Hans Bond vreest voor toekomst FC Volendam

,,Het is een emotionele achtbaan”, vertelt bestuurslid Technische Zaken Hans Bond over hoe hij de situatie bij FC Volendam momenteel ervaart. ,,Aan de ene kant ben ik opgelucht over dat dit nu naar buiten is gekomen, het is nu voor iedereen duidelijk dat het een machtsspel is. Je bent aan het bouwen aan een duurzaam gezonde club, maar er zijn gewoon mensen die je kapot willen maken. Zoals Jan Smit vorig jaar al zei in de Jozef: dit zit erin bij veel Volendammers. Complimenten worden niet gegeven, maar als er iets aan te merken is, dan krijg je meteen de wind van voren. Er zit veel jaloezie bij.”

Door: Laurens Tol

Bond haalt de bekende sportieve prestaties aan: van de kelder van het betaald voetbal, naar de Eredivisie, met een vaak vol stadion. Het kostte heel wat pijn en moeite, verzekert hij. Des te pijnlijker vindt hij het hoe het bestuur nu behandeld wordt. Opnieuw zoekt de RvC de confrontatie op het moment dat de resultaten tegenvallen; bestuursleden ontvingen hun ontslagbrieven een paar uur na de verloren wedstrijd bij AZ. ,,Dat patroon kennen we inmiddels. Maar de sportieve tegenwind is goed verklaarbaar, er is genoeg vertrouwen dat we het kunnen omdraaien.”

Zoals eerder, was de door Bond en zijn bestuursgenoten gewenste bestuurlijke hervorming de laatste tijd een splijtzwam. ,,Er ligt een fantastisch hervormingsplan op tafel, met een gezonde structuur en garanties dat de club geworteld blijft in het dorp en toch kan groeien. Hier is maandenlang aan gewerkt, ook met Henk Kras Jr en Rob Bootsman van de RvC. Die waren het daarmee eens. Het hele bestuur was erbij, plus de directie. Alleen vier commissarissen ontbraken, die moesten uiteindelijk ook akkoord gaan. Op een donderdag twee weken terug hadden we hier weer zes uur lang een grote vergadering over waar iedereen bij was. Het zag er allemaal goed uit, kregen we te horen. Alleen waren er nog twee punten waar ze nog op terug zouden komen.”

,,Wij hebben in dat gesprek wel aangegeven dat het nu of nooit is voor de club. als er een niet te overbruggen verschil van inzicht zou zijn, waren we bereid om op termijn en in overleg onze bestuurszetels in te leveren omdat niemand natuurlijk groter is dan de club. zo ver mocht het echter niet komen, we kregen kort daarop dus een ontslagmail op zondagavond.”

‘‘Wij vinden dat je de uitvoering bij de specialisten moet laten”

Negen verantwoordelijken waren dus al akkoord gegaan, benadrukt de oud-voetballer nog eens. Daarna kreeg het bestuur alsnog een mail waar het niet op rekende. ,,Na maanden van gesprekken wilden ze toch weer aanpassingen. Er moest een algemeen directeur komen: Frans ten Berge. En Team Jonk moest weg. Jaap Veerman zei tegen Jan Smit dat het persoonlijk was, ongelooflijk. Wij zeiden toen: ‘De directiestructuur is cruciaal. We zijn een opleidingsclub; er moet een balans zijn tussen voetbal en zakelijk. De directie moet als team functioneren en ook de opleiding hoort in de directie, dat is onze levensader. En we zijn een vóetbalclub, dat is iets heel anders dan een gewoon bedrijf. We willen nooit meer dat iemand zonder voetbalaffiniteit de volledige macht kan krijgen, zoals in 1998 is gebeurd. Wat jullie willen, daar gaan we niet mee akkoord’.”

Bond schudt zijn hoofd over de RvC-reactie: ,,Blijkbaar zagen ze ontslag van het bestuur daarna als enige uitweg. Ze willen Team Jonk weg hebben, maar ook daarvan hebben wij gezegd: ‘Dat gaan wij nooit doen als bestuur’. Wij steunen de mensen die ons gebracht hebben waar we nu zijn en we zitten nog middenin het bouwproces. Waarom Team Jonk weg moet? Ik vermoed dat zij vinden dat ze teveel invloed hebben binnen de club en te dominant zijn. Iets anders kan ik niet verzinnen. Ze willen top-down besturen met een grote baas. De macht moet bij de bestuurders liggen. Terwijl wij vinden dat je juist aan de specialisten die al heel lang meelopen in de voetballerij, overlopen van kwaliteit en daar dag en nacht mee bezig zijn, de uitvoering over moet laten. Bottom up.”

De RvC zou als reden hebben genoemd dat die een ‘onafhankelijke technisch directeur’ wil. Bond moest volgens hem zelf ook het veld ruimen, omdat men tevens een onafhankelijk technisch bestuurslid zou willen. ,,Die onzin horen we al langer, maar die verwijten zijn niet onderbouwd. Ik ben op geen enkele manier afhankelijk van Team Jonk en zij niet van mij. Ik ben niet de enige bestuurder en mijn collega’s kijken mee. Mensen hebben ook geen idee hoe scherp en goed de interne discussies zijn. Wij als bestuur en RvC waren ook al akkoord inzake toetreding van een extra bestuurslid met aantoonbare voetbalervaring. We werken vanuit vertrouwen en een visie, en daarbinnen houden we elkaar scherp. Dat is cruciaal in een voetbalclub, die technische as van mensen. Dat moet goed zitten om stabiel te kunnen groeien. Maar de RvC denkt anders: vanuit macht en wantrouwen, en sturen puur op cijfers. Maar dat werkt niet in het voetbal. Nu zijn ze van plan ons te ontslaan komende donderdag. Ze sturen de twee boegbeelden van Volendam Jan Smit en Wim Jonk weg, dat is nogal wat. Maar er is nogal wat aan de hand op dit moment. Dus ik weet niet wat hun voortschrijdend inzicht wordt. Het volk moet kiezen.”

‘‘De genoemde mensen van de RvC – met wie wij het plan samen maakten – zullen nu op moeten staan”

Bond vermoedt dat er al een nieuw bestuur klaarstaat. ,,Anders leveren ze wanbestuur. Als wij er vrijdagochtend niet meer zijn, dan is de club onbestuurbaar. Dan moeten er dus nieuwe mensen worden geïnstalleerd, denk ik dus. En naast de poppetjes zullen de gevolgen enorm zijn vrees ik. Het is doodzonde, we zaten echt op de goede weg, merkte ik. De genoemde mensen van de RvC – met wie wij het plan samen maakten – zullen nu op moeten staan.”

Het technisch bestuurslid weet niet hoe het nu met de positie van de directie zit, van: Wim Jonk, Ruben Jongkind en Jasper van Leeuwen. De Raad van Commissarissen kan geen directeuren ontslaan. Dus een eventueel nieuw bestuur moet daar een beslissing over nemen, maakt Bond duidelijk. De club was in zijn ogen ‘op sterven na dood’, toen hij in het bestuur kwam. Als supporter en oud-voetballer is FC Volendam hem altijd aan het hart gegaan. ,,Er was niks meer van over. En kijk waar we nu staan. Dan wil je graag je werk afmaken, als je eenmaal goed bezig bent geweest. Juist nu ligt er een kans om door te pakken met een hervorming en ook met plannen voor het stadion, mogelijk gewoon op de huidige locatie”, stelt hij.

,,Er staat nu eindelijk geld op de bank, de financiële situatie is veel beter dan mensen denken omdat de transferinkomsten periodiek betaald worden. Het eenmalige forse verlies welke in 2023/2024 weer goedgemaakt wordt door een zeer positief resultaat is in gezamenlijk bewust genomen door alle interne geledingen. Eind 2023/2024 sluiten we af met een positief weerstandsvermogen van boven de miljoen. En er ligt een volledig plan, waarvan Ruben en Jasper de architecten zijn en ze nu lijken te zeggen: bedankt, nu gaan wij het uitvoeren en jullie moeten weg. Dat is natuurlijk bizar. Als de club een BV wordt en overgaat op aandelenuitgifte, dan is er ook meer kapitaal, dan krijg je buffers. Maar spelers zullen hier ook wat van vinden, wat de RvC nu doet. Dit wordt heel ernstig ben ik bang, ze weten niet wat op hen afkomt. De RvC liep nooit mee op de werkvloer, die heeft geen idee over hoe je een voetbalbedrijf moet runnen. Ik hoop voor ze dat hier goede mensen in willen stappen, ik zou dat zelf nooit doen nu. De kans is groot dat het hierdoor heel snel naar beneden gaat met de club.”

Bond kan niet iets bedenken dat hij zichzelf of het bestuur kan verwijten. ,,Het heeft zijn ziel en zaligheid aan de club gegeven”, zegt hij. ,,Er is een smerig spel gespeeld, een coupe wordt gepleegd. Ik kan er niks anders van maken. Wij hebben allemaal gedaan wat we konden, meer kunnen wij er niet meer aan doen. Het fundament is hopelijk gelegd. Maar dat het een hard gelag is, is een understatement.”

Spat het sprookje uiteen…?

Een sprookje leek werkelijkheid te worden, toen Jan Smit in april 2019 Wim Jonk de hand schudde. De zanger, jarenlang de bekendste Nederlander, de voormalig voetbalinternational, adept van Johan Cruijff. Twee mannen van eigen dorp, met een missie die ‘FC Volendam’ heette. Ondanks de gezamenlijke status, invloed en gunfactor kwam de houdbaarheidsdatum van het sprookje al vroeg onder druk te staan. Spat die morgen uiteen of komt er nog een wending?

• 1 december 2013: Jan Smit treedt tien jaar geleden toe tot het bestuur van FC Volendam, met de portefeuille algemene zaken. De toen 27-jarige artiest had al eerder uitgesproken dat hij op z’n veertigste voorzitter van FC Volendam hoopte te worden, als hij een stap terug zou doen als zanger. Tien jaar terug gaf hij aan graag als cement te dienen. ,,Ik wil een brug zijn tussen mensen en situaties. Het samenbrengen van de amateur- en de proftak heeft bijvoorbeeld mijn prioriteit. Er is teveel onnodige spanning tussen die twee en dat is zonde. Als die weg wordt genomen, zal zowel de RKAV als de FC daar alleen maar beter van worden. Ik zie het als een schone taak om het oud zeer weg te nemen, om zo Volendam als topsportgemeente weer een extra impuls te geven. We moeten allerlei krachten bundelen.”

• April 2019: De wens van Smit gaat in vervulling. Wim Jonk, die bij Ajax met toptalenten heeft gewerkt, tekent als hoofdtrainer bij FC Volendam en neemt mensen waarmee hij in Amsterdam samenwerkte mee.

• November 2019: Jan Smit vlucht naar Spanje, om zich te laten behandelen voor een zware burn-out.

• Maart 2020: de competitie wordt afgebroken door de coronasituatie; FC Volendam staat na een 4-0 zege op Jong Ajax op de derde plaats in de eerste divisie.

• 2021: Smit en Jonk reizen samen stad en land af, ook in België, om sponsoren aan te trekken

• Januari 2022: Piet Kemper kondigt aan ’s zomers terug te zullen treden als voorzitter. Enkele maanden later verklaart Jan Smit zich bereid zijn taken over te nemen.

• April 2022: de doelstelling, naar de eredivisie promoveren in drie jaar, is gehaald.

• 8 mei 2022: de huldiging verloopt legendarisch, met de intocht op de Heen en Weer 10 in de haven.

• November 2022: FC Volendam staat na veertien duels onderaan met zes punten. Een half jaar na het promotiefeest klinkt het ‘Wimpie, rot op’ en zijn er witte zakdoekjes te zien op de tribune. ‘De voetbalorganisatie zit nou eenmaal verstrengeld in de samenleving, dit betekent dat er ook veel (des)informatie wordt verspreid. Dat zal nooit anders zijn. Winnen doen ‘we’ samen, verliezen alleen… Dat alles in ogenschouw nemende, ben ik toch een hele trotse voorzitter. Ik zie door alle negativiteit heen, zoveel dingen die bij iedereen van FC Volendam wél goed gaan. Blijven geloven in waar we samen aan zijn begonnen…’, zegt Smit. ‘We zijn het kleinste clubje in Europa in de hoogste divisie. Wees trots, wees dankbaar, sta open voor een transformatie die een club probeert door te maken, na jaren van net niet of helemaal niet.’

• Februari 2023: Het rommelt al maanden. Achter de schermen is een kampenstrijd gaande. Het bestuur van FC Volendam legt Wim Jonk en zijn mannen tot medio 2026 vast. Door de voordracht van Keje Molenaar als vice-voorzitter zet de RvC een streep.

• Maart 2023: Tijdens een informatie-bijeenkomst in De Jozef bezigt een emotionele Jan Smit als voorzitter termen als ‘vergiftigen’ en ‘dolk in de rug’. Hij geeft aan persoonlijk garant te staan voor financiële tekorten.

• Mei 2023: FC Volendam handhaaft zich na een indrukwekkende reeks in de eredivisie en wordt veertiende. Wim Jonk stapt terug als hoofdtrainer en wordt Technisch Manager.

• Augustus/september 2023: In een zesdelige docu-serie op tv komen niet alleen de sportieve prestaties maar ook bijna alles wat achter de schermen speelt in beeld.

• November 2023: Op social media meldt Jan Smit dat zijn tijd als bestuurslid/voorzitter er – op de dag af net geen tien jaar – op lijkt te zitten. Zondag heeft hij een mail ontvangen van de RvC, dat voornemens is het bestuur te ontslaan. ‘De club zit in mijn hart, wees er alsjeblieft zuinig op’.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 29-11-2023 | 1 min. leestijd

'Uitslagenavond voelt voor mij als kermis!'

Achter de schermen bij BBB’s verkiezingsfeest

Afgelopen woensdag ging Nederland naar de stembus. Nadat afgelopen zomer het politieke speelveld in Den Haag helemaal was veranderd, streden alle partijen voor de plek in het Torentje. De BoerBurgerBeweging die afgelopen maart nog in elke provincie de grootste was geworden tijdens de Provinciale Statenverkiezing, heeft in november niet dezelfde positie. De boeren, burgers en vissers staan in de Tweede Kamer op plek zes met zeven zetels. Maar dat is nog steeds een enorme winst, zegt Volendamse politica Mona Keijzer. „We zijn zeven keer zo groot geworden!”

Door Chris Bond.

Lees het complete artikel in de krant.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 24-11-2023 | 30 sec. leestijd

Sinterklaas bezoekt de Ark

Met een bus vol Pieten kwam Sinterklaas aanrijden bij Peuterspeelzaal ’t Kattekopje. De kinderen waren blij verrast en zongen met de juffen een compleet repertoire aan prachtige sinterklaasliedjes.

Omdat de ‘moppies’ zondag tijdens de Sinterklaasintocht bij de meeste kinderen waren natgeregend, besloot de Goedheiligman dat alle kinderen nog een verse portie kregen. Dat kon op goedkeuring van alle aanwezigen kleintjes rekenen. Het werd een geweldig feestje.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 24-11-2023 | 1 min. leestijd

,,Deze plannen zijn een doodvonnis voor EVC”

Het besluit over de toekomstige huisvesting van De Trimaran en De Piramide is uitgesteld. Dit stond op de agenda voor de raadsvergadering van 14 december. In de bijeenkomst van gisteravond besloot de gemeenteraad het voorlopig van de agenda te halen. Het werd toen ‘opiniërend’ besproken. Omdat onderwijs een gevoelig thema is, werd er scherp politiek op bedreven. Op de inhoud weliswaar.

De EVC-voorzitter Ruud Springer sprak in tijdens de raadsbijeenkomst en begon met de woorden: ,,Deze plannen zijn het doodvonnis voor EVC”. Vincent Gruwél van het Sportplatform zei ‘verbaasd’ te zijn toen hij de plannen voor het ‘opofferen’ van een EVC-veld via de media moest vernemen. ,,Het zou een drama voor de gemeente zijn als dit gebeurt”, voegde hij er nog aan toe. Met name vanwege het verlies aan capaciteit voor sporters.

Het veelbesproken opofferen van een veld voor de uitbreiding van De Trimaran, werd door verschillende fracties aangehaald. ,,Begin dit jaar lag deze optie tijdens de themaraad nog niet op tafel”, stelde Jan-Jaap Surie (VVD) vast. ,,Gezien alle reacties heeft het college verzuimd om een degelijk participatietraject met de belanghebbenden door te lopen. En niet onbelangrijk: om de raad daarin mee te nemen”, luidt zijn oordeel, dat kritiek van andere fracties goed samenvat.

Wethouder Vincent Tuijp (CDA) was het niet met alle aanmerkingen van de raadsleden eens. Hij raadde hen onder meer aan om het stuk nog eens goed door te lezen en benadrukte dat dit tot stand kwam op basis van door de raad vastgestelde uitgangspunten.

De bestuurder zal wel terug moeten naar de tekentafel om de raad de gewenste ‘betere onderbouwing’ van het voorstel te bieden. En om meer argumenten te geven waarom alternatieve plannen zijn afgevallen. De raad benadrukte namelijk het grote belang van het besluit over de toekomstige huisvesting van de Edamse Scholen.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 23-11-2023 | 1 min. leestijd

PVV verovert met overtuiging 37 zetels

Met 37 zetels is de PVV van Geert Wilders de grote winnaar van de Tweede Kamerverkiezingen geworden. De Partij voor de Vrijheid wist maar liefst 20 zetels meer in de wacht te slepen dan bij de laatste verkiezingen in 2021.

Een groot deel van de bevolking van Edam-Volendam is tevreden met de uitslag. 42,9% van de stemmen uit de gemeente ging naar de partij van Wilders. De VVD volgde als de op één na grootste partij met 14,6% van de stemmen, gevolgd door NSC met 9,8%.

GroenLinks-PvdA en Mona Keijzers BBB kwamen op het gelijke aantal van 8,3% van de stemmen in Edam-Volendam. Deskundigen schatten de kans hoog in dat PVV, VVD, NSC en BBB samen een coalitie zullen gaan vormen.

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!

Kevin Mooijer Algemeen | 23-11-2023 | 1 min. leestijd

,,We zijn zeven keer zo groot geworden’

Met zeven zetels komt de BoerBurgerBeweging (BBB) voor nog eens vier jaar in de Tweede Kamer. Dat was de melding die de NOS woensdagavond maakte toen de eerste exitpoll van de verkiezingsuitslag bekend werd gemaakt. Lijsttrekker Caroline van der Plas stond te springen van blijdschap op het podium.

Het nieuws kon ook op een hoop gejuich rekenen in de zaal in het Overijsselse Bathmen. In het dorpje in het oosten van het land kwamen de kandidaat-Kamerleden en aanhangers van de BBB samen op de uitslagenavond. Voor de Volendamse nummer 2 van de BBB, Mona Keijzer, is het de vierde verkiezing als landelijk politica. En hoewel de het de vierde keer is, blijft het nog steeds even spannend, vertelt ze. „Ik was gewoon echt zenuwachtig vandaag en dat ben ik al lang niet meer geweest.”

Nadat afgelopen zomer het vierde Kabinet Rutte viel en tientallen politieke kopstukken Den Haag verlieten, lagen er kansen voor elke politieke partij. Het speelveld kon opnieuw worden ingedeeld. De uitslag van de eerste exitpoll – de eerste voorspelling van de uitslag nadat de stembureaus zijn gesloten – galmde echter nog steeds door het land heen. In tegenstelling tot wat alle peilingen een paar weken terug nog verkondigden, werd het niet de NSC en niet de VVD, maar de PVV van Geert Wilders die de grootste werd.

Maar de BBB’ers zijn niet van hun blijdschap af te wenden. „We zijn zeven keer zo groot geworden”, zegt Mona Keijzer tegen PowNed. Nu met een relatief groot aantal zetels voor de PVV, de NSC en de BBB staat voor de deur open om ander beleid te voeren, stelt Keijzer. „Dit zijn ruim zestig zetels voor ander beleid. Ik ben echt blij voor Nederland.”

Fotogalerij

Tip de redactie!

Gemakkelijk via mail!