Vandaag zijn we gesloten.

All posts by Kevin Mooijer

‘Een auto armer, maar een bijzondere ervaring rijker’

Jan Keizer redt leven na bizar ongeluk

Hoe tragisch het had kunnen zijn, zo mooi zou het uiteindelijk worden. Stilstaand in zijn Toyota Aygo bereidde Jan Keizer jr. zich voor op het noodlot. In zijn achteruitkijkspiegel keek hij machteloos toe hoe een auto met volle vaart op hem af kwam snellen. De tijd vertraagde. En Jan sloot zijn ogen. Op de N247, net voorbij Broek in Waterland, zou de excentrieke Volendammer door het oog van de naald kruipen. Bovendien dichtte hij zichzelf noodgedwongen de heldenrol toe door de vrouw die hem ramde te redden van de verdrinkingsdood. In gesprek met de Nivo blikt Jan terug op zijn onvergetelijke ervaring. ,,Het klinkt misschien gek, maar ik heb er een prachtige herinnering aan overgehouden.”

Vrijdagmiddag sloegen de lokale appgroepen op hol. Jangeld was in een heftig ongeluk terecht gekomen én hij had een vrouw uit een zinkend wrak gered. Heel toepasselijk werd zijn bijnaam direct omgedoopt tot Janheld. De hoofdpersoon van het bizarre ongeluk blijft er zelf nuchter onder. ,,Achter de klucht bij Broek in Waterland werd de berm gemaaid. Vanwege de zichtbelemmering die de klucht met zich meebrengt kwamen de grasmaaiers pas laat in beeld. Dat maakte dat de auto’s voor me al wat abrupt en onhandig afremden. Ik deed hetzelfde. Instinctief keek ik in mijn achteruitkijkspiegel.

‘Ik sloot mijn ogen en werd overspoeld door een gevoel van berusting’

Op tientallen meters afstand zag ik een witte auto in mijn richting van de klucht af scheuren. De vrouw achter het stuur had haar ogen niet op de weg. Hoe ver ze ook weg was, dat was direct duidelijk. Ze zou geen vaart gaan minderen. Ik stond vast, kon geen kant op. Het is misschien een cliché, maar de tijd vertraagde. Ik sloot mijn ogen en werd overspoeld door een gevoel van berusting. ‘Wat er nu gaat gebeuren, dat gaat gebeuren’, dat was het laatste wat ik dacht.”

Wanhoop en paniek
,,Oorverdovend klonk het kenmerkende geluid van kreukelend blik. De immense impact maakte dat mijn kleine autootje door de lucht kwam te vliegen. De glasscherven vlogen in het rond. Het was een complete chaos. Een paar seconden later kroop ik uit het wrak.” Wonder boven wonder hield Jan op het eerste gezicht geen schade over aan de botsing. ,,Buiten heerste er wanhoop en paniek. Ik hoorde mensen schreeuwen om een hamer. Een meter of tien verder zag ik de witte auto die mij zojuist geramd had op de kop in het water liggen, langzaam naar de bodem zinkend. Ik wist zeker dat ze dood was. Hoewel er veel mensen op de weg stonden was er niemand die het initiatief nam in het water te springen. Dus besloot ik het maar te doen. Een aantal mensen probeerden me nog tegen te houden: ‘doe jij dat maar even niet na wat je net hebt meegemaakt’. Maar ze lieten me geen keus.”
,,Ik sprong het water in en kwam in een soort kleiachtige substantie terecht. De verhouding koeienstront tot water is denk ik 30 procent.

‘Ik wist zeker dat ze dood was’
Maar goed, tevergeefs begon ik op het raam te beuken. Het portier zou ik nooit open krijgen onder water. En de hamer waar de mensen langs de kant mee bezig waren was er nog altijd niet. Op het raam slaan haalde niets uit, dus waagde ik me toch aan het portier. Met veel inspanning kreeg ik er beweging in. Maar hoe meer ik hem opende, hoe sneller de auto zich met water vulde. Ik zag geen hand voor ogen. Toen de auto bijna volledig onder water stond begon de vrouw opeens angstig om hulp te schreeuwen. Ik trok het laatste stukje portier open en daar lag ze, op de achterbank. Ik tilde haar uit de auto, zwom naar de kant en legde haar veilig in het gras. Daar, in het weiland, begon ze zó ongelofelijk hard te huilen.”

Brandweer, ambulance en kikvorsmannen
,,’Het komt wel goed, hoor!’, riepen die gasten aan de andere kant van het water herhaaldelijk. Ik beet ze toe: ‘Laat haar alsjeblieft even janken’. Daar kon ze gelukkig wel om lachen. Nadat ze enigszins gekalmeerd was stelde ik voor om door de sloot weer naar de kant van de weg te gaan. Daar stonden inmiddels twee brandweerwagens, een ambulance en een aantal kikvorsmannen op ons te wachten. Binnen drie minuten waren ze op locatie. De kazerne zit daar natuurlijk zowat naast, maar alsnog was ik diep onder de indruk van die responstijd. Iedereen kwam naar me toe om te vragen of het wel ging en om mijn hand te schudden. Hoewel ik het idee had dat ik niks had overgehouden aan het ongeval, moest ik toch met de ambulance mee. Ik flirt al jaren met het idee om ooit ambulancemedewerker te worden. En laat daar nou net een Volendammer van mijn leeftijd achter het stuur hebben gezeten. Ik heb mijn gedachten met hem gedeeld. Uiteindelijk hebben we een hoop afgelachen in die ambulance.” In het ziekenhuis werd de goedlachse muzikant onderworpen aan verschillende tests. ,,In de tussentijd dwaalde ik in gedachten af naar het geluk dat ik die ochtend had gehad. Dat ik dit had overleefd, zonder een schrammetje op te lopen, dat heeft zo moeten zijn. Een paar weken terug verblijdde mijn vrouw me namelijk met het geweldige nieuws dat ze zwanger is. Kun je nagaan hoe tragisch het ongeluk had kunnen zijn. Terugkijkend ben ik dus eigenlijk hartstikke blij. En voor de vrouw die me ramde geldt hetzelfde. Ze is bij mij thuis geweest om schadeformulieren in te vullen én ervaringen uit te wisselen. De impact van een stilstaande auto rammen terwijl je tachtig kilometer per uur rijdt is haar niet in de koude kleren gaan zitten. Haar voertuig is meerdere keren over de kop gerold voordat ze uiteindelijk in het water belandde.” Of de vrouw haar ogen niet op de weg had vanwege haar telefoon heeft Jan niet gevraagd. ,,Dat vind ik in dit stadium onbelangrijk. Ze was afgeleid, waardoor weet ik niet. Wat ik wel weet is dat telefoons in het verkeer een vloek zijn. Een dergelijk ongeval kan namelijk ook een heel andere afloop hebben.” Janheld lacht: ,,Ik ben een auto armer, maar een bijzondere ervaring rijker. Met een flinke dosis nieuwe levensvreugde ga ik mijn aanstaande vaderschap tegemoet.”

Fotogalerij

Het Nieuwe Koor treedt op tijdens jubileumviering Mariakerk

Op vrijdagavond 1 juni 1962 werd de Mariakerk geconsacreerd. Dit jaar is het dus alweer 60 jaar geleden dat deze heugelijke gebeurtenis heeft plaatsgevonden en dat willen wij niet ongemerkt voorbij laten gaan. Iedereen is zaterdag 15 oktober om 19.00 uur van harte welkom bij de prachtige viering.

 

Tijdens de avondmis zaterdag zal er nogmaals aandacht worden geschonken aan het zestigjarig jubileum. Tijdens de viering zal de zang worden verzorgd door het Nieuwe Koor, onder leiding van dirigente Juliette Besijn. Het belooft een mooie viering te worden.

 

Laten we bewijzen dat deze kerk het waard is om nog vele jaren dienst te doen en dat het een plaats is waar we nog veel lief en hopelijk weinig leed met elkaar zullen delen. En waar we in verbondenheid samen dierbare momenten kunnen en mogen vieren.

Fotogalerij

‘De veelvoorkomende Cobra heeft dezelfde uitwerking als een handgranaat’

Verstopt vuurwerk kan grote gevolgen hebben

Het is inmiddels traditie dat de herfst in Volendam wordt ingeluid met een hoop vuurwerkkabaal. Uitgaande van de afgelopen jaren zullen de nachtelijke ontploffingen tot ergens halverwege januari 2023 klinken. Als het aan wijkagenten Wesley de Kwaadsteniet en Pieter Loos ligt, loopt het dit jaar anders. ,,Vuurwerkoverlast is een landelijk probleem. Niet alleen het afsteken van – illegaal – vuurwerk is verboden, maar ook alleen het bezit is al strafbaar.”

In 2020 en 2021 is het in Edam-Volendam uit de hand gelopen met vuurwerkoverlast. Blinde en slechtziende mensen en hun geleidehonden werden doelwit van bommen, het dak van winkelcentrum Havenhof werd in brand gezet, vuilnisbakken en andere gemeentelijke eigendommen werden opgeblazen, huisdieren en geleidehonden raakten getraumatiseerd, ouderen durfden ’s avonds de straat niet meer op, er vielen gewonden en op het absolute dieptepunt moest de ME tijdens oudejaarsdag uitrukken om een vuurwerkrel in het Middengebied onder controle te krijgen. ,,Die historie houdt niet zozeer in dat wij nu anders naar groepen jongeren kijken als we ’s avonds door het dorp lopen”, zegt Wesley. ,,Als we een melding hebben gehad of zelf een knal hebben gehoord, dan is het natuurlijk een ander verhaal.”

Kat-en-muisspel
,,Het bezit, afsteken en verkopen van vuurwerk is verboden in Nederland. Toch zijn er nog genoeg mensen – vooral tieners – die gedurende september tot en met januari de nodige bommen afsteken.” De politie is ervan op de hoogte dat het illegale vuurwerk via verschillende kanalen in Nederland terecht komt. ,,Het wordt onder meer online besteld bij handelaren uit het buitenland en er zijn nog altijd mensen die zelf in de auto stappen om een partij vuurwerk over de grens op te halen. Al die partijen illegaal vuurwerk komen in het circuit terecht.” De voorliefde die veel mensen voor illegaal vuurwerk hebben, leidt tot een kat-en-muisspel met de politie. Pieter: ,,Wanneer we iemand betrappen hangt het van een aantal factoren af wat de straf is. Hoe oud is iemand? Welke categorie vuurwerk is het? Komt diegene in aanmerking voor Halt?”

Kinderen die illegaal vuurwerk afsteken zijn soms zo jong als twaalf jaar. In zekere gevallen hebben ze thuis een partij vuurwerk verstopt liggen. ,,Als wij aanleiding hebben om te denken dat ergens illegaal vuurwerk verstopt ligt, dan kan dat leiden tot een onaangekondigde huiszoeking.” De Cobra is vanwege de lage prijs en ontzettend harde knal een populaire vuurwerkbom onder de jongeren. ,,Wat veel mensen niet weten is dat de Cobra dezelfde uitwerking kan hebben als een handgranaat. Het vuurwerk wordt steeds zwaarder. En dat brengt de nodige risico’s met zich mee. Niet alleen voor de omgeving, maar ook voor de kinderen die het afsteken. Vuurwerk kan echt levensgevaarlijk zijn.”

Risico’s
De wijkagenten zijn voor een groot deel aangewezen op hulp van de gemeentebewoners. ,,We willen ouders op het hart drukken het gesprek aan te gaan met hun kinderen”, vervolgt Wesley. ,,Als je zoon of dochter iedere avond naar buiten gaat en je een vermoeden hebt dat hij of zij bij de groep vuurwerkafstekers betrokken is, kijk dan eens in de slaapkamer. Wees er alert op. Het kan ongelofelijk gevaarlijk zijn om illegaal vuurwerk in je woning te hebben liggen.” De wijkagenten blijven realistisch. ,,We kunnen ons voorstellen dat je niet gelijk naar de politie stapt als je illegaal vuurwerk op de slaapkamer van je kinderen vindt. Maar zorg wel dat het niet meer voorhanden is. Naast de explosie- en brandrisico’s loop je bovendien ook risico dat de politie onaangekondigd voor de deur staat voor een huiszoeking.”
Pieter en Wesley merken dat er in Volendam nog veel winst te behalen valt bij het delen van informatie. ,,Weet je van iemand die een partij illegaal vuurwerk heeft? Heb je foto- of videomateriaal van mensen die illegaal vuurwerk afsteken? Heb je de beschrijving of een (scooter)kenteken van iemand die zojuist een bom af heeft gestoken? Deel het met ons. Pas dán kunnen we ingrijpen.”

 

Vuurwerkoverlast kan gemeld worden door te bellen naar 0900-8844

Wil je anoniem informatie delen? Ga dan naar www.meldmisdaadanoniem.nl of bel 0800-7000. Ga voor meer informatie over (illegaal) vuurwerk naar https://www.vraaghetdepolitie.nl/vuurwerk/illegaal-vuurwerk/welk-vuurwerk-is-illegaal.html

Fotogalerij

Evaluatie bepalend voor toekomst van Volendammer kermis

‘De kermisinvulling van 2022 was een pilot’

Op 22 september ontvingen de gemeenteraadsleden bericht van het college van burgemeester en wethouders betreft de aanstaande kermisevaluatie. In de brief werden de ambities van de gemeente met betrekking tot de toekomst van de kermis kenbaar gemaakt, alsmede dat de naderende evaluatie zal worden uitgevoerd door een onafhankelijk, deskundig bureau. Dit om te voorkomen dat het beeld ontstaat dat de gemeente haar eigen vlees keurt. ,,Hoewel veel mensen een geweldige kermis hebben beleefd, zijn er ook andere geluiden geweest. Daar sluiten we onze ogen niet voor”, zegt kermiswethouder Angelique Bootsman. ,,Door middel van een uitvoerig onderzoek willen we antwoorden op vraagstukken als: Wat kan er anders of beter? En hoever moet de rol van de gemeente reiken bij het organiseren van de (draai)kermis.”

,,De afgelopen kermis was een pilot”, verklaart Angelique Bootsman. ,,Voor het eerst sinds lange tijd vierden we kermis zonder beunen op de dijk en met niet één, maar twee grote feesttenten. Bovendien keerde de draaikermis terug naar de Oude Kom. Door de aantrekkingskracht van de vier locaties werd het publiek verspreid en kan de gemeente wat veiligheid betreft terugkijken op een geslaagde kermis.” In de aanloop van de (vanwege coronamaatregelen afgelaste) kermis van 2021 klopte een groep ondernemers bij de burgemeester aan.
,,De horecaondernemers onder hen uitten hun zorgen betreft de buitenproportionele aantrekkingskracht van de beun. Met vijf- à zesduizend bezoekers was de veiligheid niet langer te waarborgen. In de vorm van de Uis Faist-tent werd een alternatieve, beheersbare feestlocatie gepresenteerd. De gemeente heeft het plan beoordeeld en heeft een vergunning verstrekt voor één jaar. De kermisinvulling van 2022 was een pilot. De intentie om naderhand te evalueren is er altijd geweest.” De ophanden zijnde evaluatie betreft een tweeledige opdracht.

‘De komende weken zullen er tientallen gesprekken met betrokkenen worden gevoerd’

,,Ten eerste wordt getoetst of de voorbereiding van de kermis nog toereikend is voor een evenement van dergelijke omvang. Ten tweede willen we in kaart brengen hoe de betrokkenen de kermisdagen van 2022 hebben ervaren”, zegt de wethouder. De komende weken zullen er tientallen gesprekken met betrokkenen worden gevoerd. ,,Er staan momenteel vijftig namen op de interviewlijst. Mensen uit onze eigen organisatie, de horeca, de tenten, de kermisexploitanten, politie, veiligheid en andere belanghebbenden zullen uitgenodigd worden voor een gesprek. Nadat die interviews zijn afgerond en verwerkt wordt er door het bureau dat de evaluatie uitvoert een advies gepresenteerd voor het college van B&W. Naar verwachting zal dat plaatsvinden in november van dit jaar. Op basis van het gepresenteerde advies in combinatie met input van de inwoners van Edam-Volendam én de ambities van de gemeente wordt de toekomstige kermis vormgegeven.” De ambities van de gemeente worden in de brief aan de raadsleden als volgt geformuleerd: ‘Een toekomstbestendige kermis die gezellig is, met een sterk lokaal karakter; Een kermis die beheersbare risico’s kent; Een kermis met een goede samenhang tussen de verschillende elementen (draaikermis, feest, horeca, muziek-kermis, de tent(en), en de gezelligheid op de dijk); Professionalisering van de organisatie, inclusief een duidelijke scheiding van taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden; Adequate samenwerking met betrokken externe partijen.’
,,Voor nu is het afwachten wat de tendens van de verschillende evaluatiegesprekken zal zijn”, zegt de VD80 wethouder. ,,Het verzamelen van relevante kennis en informatie is een tijdrovende klus. Maar stap voor stap komen we dichter tot een toekomstbestendige kermisinvulling.”

Fotogalerij

Inbraak bij juwelierszaak op de dijk

Vrijdagochtend troffen de eigenaren van sieraden- en souvenirzaak Tol Timepieces & Jewelry een ravage aan. De vloer lag bezaaid met glasscherven van de ingeslagen etalageruiten. De ruit was niet voorzien van veiligheidsglas.

 

De inbrekers hebben helaas buit weten te maken. Zo werd er onder meer een partij Swarovski-kristal meegenomen. De treurige gebeurtenis maakte dat de eigenaren van Tol Timepieces & Jewelry er verslagen bijstonden vrijdag.

 

Na een reeks inbraken en plofkraken bij juweliers en pinautomaten op de dijk is dit de zoveelste overval in korte tijd. Keer op keer treffen ondernemers een leeggeroofde zaak aan of, erger nog, krijgen persoonlijk met overvallers te maken.

Fotogalerij

Zaterdag 1 verliest in slotfase van sterk Rijnvogels

Zoals de kenners langs de lijn zeggen: ‘in deze competitie heb je geen slechte tegenstanders’. Dat blijkt maar weer. Ze kunnen allemaal voetballen, als je beter wil zijn zal je naast je technische kwaliteiten ook een grote dosis inzet moeten tonen.

 

Volendam hield, mede door uitblinker Sander Binken, nog lang zicht op de overwinning. In de eerste helft ging de strijd nog redelijk gelijk op. Lennart Tol wist met zijn snelheid opnieuw de score te openen. In de tweede helft was het pompen of verzuipen.

 

De Katwijkers zorgden voor constante druk. Volendam kon zich er niet meer onderuit spelen. Een tegendoelpunt kon niet uitblijven. Vijf minuten voor tijd werd het zelfs 1-2. Een terechte uitslag. Volendam staat toch mooi in het linker rijtje. Het jonge team gaat ongetwijfeld nog voor mooie uitslagen zorgen.

Fotogalerij

Kinderboekenweek op ’t Kofschip

Traditiegetrouw klonken bij de opening van de Kinderboekenweek op het schoolplein van ’t Kofschip de liedjes van Kinderen Voor Kinderen. De leerkrachten van de basisschool hebben er weer een waar feest van gemaakt voor de enthousiaste leerlingen.

 

Jaarlijks wordt er een voorleeswedstrijd georganiseerd door de school. Die wedstrijd wordt gekoppeld aan het thema van Kinderboekenweek. Het thema van dit jaar is Gi-Ga-Groen. De winnaar van de school heeft de eer het eerstvolgende jaar het lintje door te knippen tijdens de opening van het literaire festijn.

 

Dit jaar heeft de organisatie het zelfs nog grootser aangepakt. De leerkrachten van ’t Kofschip hulde zich in kostuums om zo een kleine vossenjacht te organiseren. Overal in de omgeving van de school konden kinderen de ‘vossen’ treffen. Dat werd één groot, gezellig feest.

Fotogalerij

De zomer voorbij

Waar elders in het dorp de bomen nog volop bladdragend en groen zijn, heeft de herfst rond de St. Petrusschool en Reigerstraat al volop z’n intrede gedaan.

 

De boomsoort ‘Fraxinus Excelsior’ (gewone es) staat erom bekend vroeg in het jaar z’n blad te verliezen, wat rond deze tijd voor prachtige herfsttaferelen zorgt.

 

Ook staat de boom vroeg in de lente weer in bloei, een mooi voorproefje voor het komende seizoen. De Fraxinus Excelsior, oftewel de gewone es komt elders in het dorp ook voor,
maar niet in de getalen van rond de Reiger- en Schoklandstrandstraat.

Fotogalerij

Edam-Volendam goed vertegenwoordigd op banenmarkt

Duizenden bezoekers verzamelden zich afgelopen zondag op industrieterrein De Koog in Purmerend. In het kader van Waterland Werkt presenteerden ruim 85 bedrijven en instellingen zich op de banenmarkt. Edam en Volendam waren daarbij goed vertegenwoordigd.

 

Waterland Werkt gaf leerlingen, werkzoekenden, omscholers en herintreders de kans om rond te kijken in het aanbod van het bedrijfsleven. Bovendien was er ook gelegenheid tot het vinden van stageplaats. Branchevertegenwoordigers informeerden alle geïnteresseerden graag.

 

Technische proefjes, rollenspellen, workshops bij H20, sjofels, hoogwerkers politieauto’s en –motoren en een heuse Ferrari waren de grootste blikvangers van de bedrijvenbeurs. De organisatie kijkt terug op een geslaagde editie.

Fotogalerij

Willem en Debby stichten Marokkaanse B&B in Limburg

Droom nagejaagd met Agrabah

In het Noord-Limburgse Lomm schuilt een tropisch paradijs. Volendammers Willem Bond en Debby Jonker besloten in 2017 om Volendam te verlaten en hun droom te verwezenlijken aan de andere kant van het land. Zij begonnen het bed & breakfast ‘Agrabah’ in hun eigen achtertuin en bekleedden het interieur met een Marokkaanse stijl. Begin juli werden de eerste gasten in de B & B verwelkomd en dat zullen de twee Volendammers voor de aankomende jaren zeker blijven doen.

Door Jo-Ann Klepper

 

Voordat Willem en Debby naar Limburg verhuisden, woonden zij in een mooi klein huisje op het Zuideinde. Het huisje dateert uit 1920 en is nog één van de weinige huizen uit die periode dat nog overeind staat. ,,In de loop der jaren is de dijk een aantal keer verhoogd voor de waterveiligheid van het dorp en dat zorgde ervoor dat de huisjes van vóór de dijkverhoging een beetje ingebunkerd raakten. In 2017 raakte mijn vrouw Debby zwanger van ons eerste kind en op dat moment vroegen wij ons beiden af of ons oude huisje nog wel de juiste plek was om een gezin te onderhouden. Dat huis was namelijk perfect voor een jong stel, maar als er dan na negen maanden een kindje verschijnt, wilden wij daar dan blijven? Als je de deur namelijk uitliep, liep je rechtstreeks tegen een muur op en met een kinderwagen is dat natuurlijk geen succesnummer.”

 

De twee Volendammers leek het altijd al leuk om een tuin te hebben. Willem en Debby gingen op zoek naar een nieuwe woning, waar zij hun gezin wilden stichten. ,,Na wat oriënteren over onze wensen en behoeften voor het nieuwe huis, hielden wij de huizenmarkt in de gaten. In die tijd waren de huizenprijzen al behoorlijk opgelopen en dat bleek ook in de regio Amsterdam zo te zijn. Uiteindelijk hebben wij een aantal regio’s buiten Noord-Holland doorgespit en kwamen wij uit in Limburg. Ik ben altijd al groot liefhebber geweest van warmere zomers en groene omgevingen. Ook is het in Limburg minder druk dan in de Randstad en de huizenprijzen waren hier in die tijd totaal niet te vergelijken met het westen van Nederland.”

 

Dit resulteerde in de aankoop van een prachtig huis in het Noord-Limburgse Lomm. Werk was voor de twee Volendammers ook geen probleem, Willem en Debby staan namelijk allebei voor de klas. ,,Als docent zit je niet gebonden aan één vaste plek en daardoor kunnen wij in heel Nederland lesgeven. Op een hele praktische manier kies je gewoon een plek uit die voldoet aan al je wensen en dan bouw je daar een nieuw leven op. Dat was absoluut niet vanwege een ontevredenheidsgevoel, want in Volendam hadden wij natuurlijk ons hele netwerk en een fantastisch bestaan. Het is dus niet zo dat we weg wilden uit Volendam, we keken puur naar onze droom die we wilden verwezenlijken.” En die droom kon alleen buiten Volendam worden verwezenlijkt.

 

‘Sommige gasten komen zelfs speciaal naar Limburg voor ons bed & breakfast, dat is natuurlijk het mooiste compliment dat je kunt krijgen’

 

Toen Willem en Debby het huis net hadden gekocht, was er nog geen sprake van een bed & breakfast. ,,We kochten een groot huis met een leuke tuin in Limburg en het besef dat vrijwel het hele huis eigenlijk gewoon nog een bouwval was, kwam later. We kwamen erachter dat er zich nog een aantal verborgen gebreken schuil gingen en dat er veel gerenoveerd moest worden. We zijn vervolgens heel snel begonnen met de verbouwing en vanaf dat moment groeiden er langzamerhand ideeën om de enorme ruimte die ons huis heeft, een functie te geven.” In eerste instantie dachten Willem en Debby aan een soort wereldkeuken, waar de Limburgse inwoners wereldgerechten konden afhalen. Maar volgens Willem was dat een te groot risico. ,,Je weet natuurlijk niet of er genoeg vraag naar is en er komt ook heel veel bij kijken. Er moet dan ook een keuken geïnstalleerd worden en dat vraagt om een hele grote investering, zonder dat je eigenlijk weet of je dat binnen afzienbare tijd terug gaat verdienen.”

 

Het idee van de wereldkeuken lieten zij varen. Na de geboorte van het tweede kindje brachten een paar Volendammer vrienden een bezoek aan het Limburgse Lomm en dat zorgde voor een ander idee. ,,Zij hadden zoiets van ‘nou we boeken wel gewoon een hotelletje in de buurt, dan kunnen we hier nog even gezellig zitten en doen we nog een drankje’. De vrienden belden wat rond en werden compleet uitgelachen aan de andere kant van de lijn. Of ze echt dachten dat ze een paar uur van tevoren nog een slaapplek konden krijgen?” Alle hotels in de gehele regio waren volgeboekt en zo ontstond er een nieuw idee. ,,We beseften ons dat Lomm best in een toeristische regio gelegen is en dat hier dus een enorme kans ligt op het gebied van accommodatie. Wij hadden een grote lege schuur staan en toen schoot het ons te binnen: we kunnen ook een bed & breakfast gaan bouwen.”

 

Marokkaans thema

Het idee om het in Marokkaanse stijl te modelleren kwam zeker niet van ver. Toen Willem en Debby net verkering kregen, zijn zij samen naar Marokko afgereisd en aldaar ontstond de liefde voor de Marokkaanse stijl. ,,Die vakantie was een hele bijzondere ervaring en wat wij vooral mooi vonden was de architectuur, de cultuur, de sfeer, de kleuren en de warmte. Wij werden daar blij van. Die stijl lieten we in ons eigen huis ook al een beetje terug komen, net als in ons huisje op het Zuideinde.”

 

Vervolgens zijn Willem en Debby hun plannen uit gaan werken en begin juli mocht bed & breakfast ‘Agrabah’ zijn deuren openen voor de eerste gasten. Deze naam zal voor sommigen ook geen onbekende naam zijn. Deze is namelijk afkomstig van de Disneyfilm Aladdin. Agrabah is de naam van het fictieve koninkrijk in Alladin, hier speelt het sprookje zich af en het bevat alle kenmerken qua sfeer en kleur, die Willem en Debby ook in hun bed & breakfast hebben. Als kind waren ook zij in de ban van de Disneyfilm.

 

,,We hadden nooit durven dromen dat het nu al zo druk is. Je verwacht natuurlijk in het hoogseizoen dat het druk gaat worden en dat in september de boekingen inzakken, maar de laatste weken lopen zelfs de maanden oktober en november ook langzamerhand vol. Sommige gasten komen zelfs speciaal naar Limburg voor ons bed & breakfast en gaan zich daarna pas oriënteren wat er in de regio verder te doen is. Dat is natuurlijk het mooiste compliment dat je kunt krijgen!”

 

Het bed & breakfast is volgens Willem ook een echte eyecatcher. ,,Het is een plek die mensen met eigen ogen willen zien. Je waant je, ondanks dat je in Nederland bent, in een Arabisch land. Je hoeft niet in het vliegtuig te zitten, je stapt gewoon in de auto en een paar uurtjes later bevind je je op een on-Nederlandse plek. Het is iets dat je in Nederland bijna niet tegenkomt. Ik ben deze namelijk nog niet tegengekomen. Dat maakt Agrabah uniek.”

 

‘Het levert interessante gesprekken op, die je normaal nooit zou hebben gehad’

 

Het in de watten leggen van gasten, was ook zeker iets wat zowel Willem als Debby ambieerden. ,,Ik vond het altijd al leuk om gastheer te zijn. Als er vrienden bij mij langs komen vind ik het ook leuk om te koken, om daar een lekkere drank in huis bij in te slaan en er een mooie avond van te maken. Ik vind het heel leuk als mensen het fijn hebben, door iets wat ik zelf gecreëerd heb.” Willem is niet alleen gericht op het verwennen van de gasten, zo is hij ook nieuwsgierig naar wie de nieuwe gasten zijn. Wat doen zij zoal in het dagelijks leven en waarom zij juist naar Agrabah zijn gekomen? ,,Door het tonen van interesse voelen gasten zich naar mijn idee ook echt welkom. Het zijn niet alleen betalende gasten, maar ook mensen met hun eigen verhaal en eigen interesses. Zo sliepen hier onlangs Tunesische mensen. Zij wonen tegenwoordig in Duitsland, maar hoe zijn zij daar terecht gekomen? Waarom het warme Tunesië inruilen voor het veel koudere Hamburg? Dat levert interessante gesprekken op, die je normaal nooit zou hebben gehad.”

 

Mensen vanuit de hele wereld brengen een bezoek aan de B & B, zo ook twee inwoners uit Shanghai. ,,Zij waren in Nederland een zakelijke afspraak en vroegen of zij gebruik mochten maken van onze keuken. Al wekenlang verbleven de twee in hotels en nu hadden zij eindelijk een kans om zelf te koken. Mee-eten werd voorgesteld en na onze volmondige ‘ja’ waren wij heel benieuwd naar wat wij voorgeschoteld zouden krijgen. De twee Chinezen gingen naar de supermarkt en kwamen terug met allerlei producten waarvan ik het bestaan niet eens wist. De Chinese jongeman had ook allemaal Chinese sauzen en kruiden uit zijn moederland meegenomen, zette deze op tafel en begon met koken. Terwijl hij bezig was met koken keek ik naar hoe de jongeman aan het snijden was. Dat was echt ‘next level’. Ik grapte nog ‘we hebben zeker met een chef-kok te maken’. En wat bleek, hij was een echte chef-kok. Hij bediende zijn Chinese vrouwelijke bazin en was eigenlijk haar assistent, die ook nog geweldig kon koken. Hij bereidde Chinese dumplings en andere tot op dat moment voor ons onbekende verrukkelijke gerechten, die totaal onvergelijkbaar zijn met wat je hier in een Chinees restaurant aantreft. Dus dan zit je in je eigen tuin heerlijk te dineren met twee Chinezen en te genieten van de traditionele keuken. Het is iets dat ik niet snel zal vergeten.”

 

Toekomst

Voor nu weet het gezin zeker dat zij de aankomende jaren nog in het Limburgse Lomm zullen blijven, maar als er over een aantal jaar een mogelijkheid is om naar een warmer land te verhuizen, zullen zij dat zeker overwegen. ,,We hopen dat het hier met wat uitbreidingen uiteindelijk een soort Arabisch ‘mini resort’ wordt. Lange, grijze en koude winters zijn hier niet te ontwijken, dus mocht er zich een kansje voordoen in de toekomst, dan is er een mogelijkheid dat wij een vergelijkbaar concept ergens anders gaan opzetten, maar dan in een warmer land in Zuid-Europa bijvoorbeeld, maar dat is voor nu nog toekomstmuziek.”

 

In de nog maar drie maanden dat de bed & breakfast geopend is, zijn er al Volendammer gasten langs geweest. ,,Eén van de allereerste gasten waren Gina Kemper en Johan ‘Loege’. In die periode werd ook nog volop verbouwd en was er soms nog wel wat rommel te vinden hier en daar. Zij vonden het niettemin zo mooi dat ze besloten een paar maanden later weer terug te komen. Precies in die week waren Gert-Jan Koning, een zeer kundige timmerman, en ik bezig met het dak van de nieuwe serre. Johan, dat is zo’n type die niet stil kan zitten, dus in plaats van dat hij zijn vakantie ging vieren trok hij zijn werkschoenen aan en heeft hij zichzelf gewoon twee dagen in het zweet gewerkt om de afronding van het dak te bespoedigen. Dat is natuurlijk wel heel tof.”

 

,,Ook was er nog een Volendammer die een flink geldbedrag bij ons kwam brengen om ons te steunen. De kosten voor arbeid en materialen waren namelijk door het dak gegaan. Hij kwam op het vernuftige idee om zijn vrienden een overnachting van Agrabah cadeau te doen. Hij kocht bij ons tien overnachtingen en gaf die cadeau aan zijn vrienden, die vervolgens hier op bezoek kwamen en een super leuke tijd hadden. Hoe geweldig is dat. Het laat zien dat er toch nog veel steun en interesse uit Volendam komt. Sterker nog, zonder de geweldige timmermannen Gert-Jan en zijn zoon Julian, zou het bed & breakfast nooit van de grond zijn gekomen. Dat zijn dingen die we nooit zullen vergeten. Het laat de kracht van Volendam en Volendammers zien. Zelfs als je aan de andere kant van Nederland woont kun je op ze rekenen. Voor al die hulp zijn we heel dankbaar. En we kijken met veel plezier uit naar het verwelkomen van meer dorpsgenoten de komende tijd!”

 

 

 

Fotogalerij