Vandaag geopend: 08.00 - 10.00

All posts by De redactie

FC Volendam-bestuurders Hans Bond en Jan Smit blikken terug en kijken vooruit

’We hebben een visie en beleid die succesvol zijn’

FC Volendam haalde de afgelopen jaren twaalf miljoen euro aan transferinkomsten binnen. Dit gebeurde niet eerder in de clubhistorie, benadrukken bestuursleden Jan Smit en Hans Bond in deel 2 van het interview met hen. 

n

 

Ze vertellen openhartig over hun visie en ambities, de jeugdopleiding en waarom een nieuw stadion volgens hen zo hard nodig is. Tevens komt de toekomst van de club aan de orde en ook de tijd na hun dienstverband.

Lees het complete artikel in de NIVO van woensdag 11 oktober.

 

 

Fotogalerij

Onze redactie aan het woord

Framing

Wekelijks delen verschillende NIVO redacteurs een persoonlijke boodschap. Soms serieus, maar meestal met een knipoog. Kevin is deze week aan de beurt.

Door Kevin Mooijer.

 

,,Man uit Volendam morst koffie over zijn paling” óf ,,Verwarde man uit Ootmarsum rijdt op antiekmarktbezoekers in”. Als de redactie van de gemiddelde landelijke krant moest kiezen, dan staat de cameraploeg binnen no-time op de Dijk. In Volendam zijn we gewend geframed te worden door de nationale media. Premierskandidaat Mona Keijzer deelt die opvatting, zo is op pagina 28 en 29 van deze krant te lezen.

Volendam wordt regelmatig weggezet als één grote, simpele, coke-snuivende inteeltfamilie. Ook de politieke en bestuurlijke elite ziet het fotogenieke vissersdorp schijnbaar als een soort apenrots. En dat kan je ze moeilijk kwalijk nemen. Probeer je voor te stellen dat Ootmarsum plotseling het nieuwe doelwit wordt van de landelijke media. ’s Ochtends bij het ontbijt pak je de krant erbij en jawel, ze hebben weer iets doms gedaan in Ootmarsum. Lachend laat je het artikel aan je vrouw zien, bij het zien van de kop spuit de koffie uit haar neus. Jullie dag begint fantastisch dankzij die onnozele stakkers in Ootmarsum. Op je werk bespreek je het bij de koffiemachine met je collega’s. Het hele team is het erover eens: Iedereen uit Ootmarsum is achterlijk.

’s Avonds na het werk zet je het journaal aan, en meteen schakelen ze over naar een verslaggever in Ootmarsum. Hij interviewt domme jongeren uit Ootmarsum over waarom ze zo dom zijn – voor de inwoners van Ootmarsum leveren dergelijke items vaak discutabele beelden op omdat de geïnterviewden vaker niet dan wel over het kenmerkende lokale accent beschikken, maar dat terzijde. Het lijkt bijna alsof degenen die een breed gedragen standpunt in een politiek gevoelige kwestie wel goed onder woorden kunnen brengen uit de uitzending worden geknipt. In ieder geval heb jij samen met je vrouw weer een vermakelijke avond. Maar het is nog niet voorbij, want tijdens je favoriete talkshow hebben ze een verrassing voor je: ze hebben in Ootmarsum wéér iets stoms gedaan. De volgende ochtend ligt er weer een krant vol geweldige artikelen en columns over die losers uit Ootmarsum op je te wachten.

Het mediagenieke karakter van Volendam is zowel een vloek als een zegen gebleken. Niets gaat hier onopgemerkt voorbij, waardoor het dorp vaak de pispaal is van columnisten, programmamakers, journalisten, cabaretiers en schijnbaar dus ook overheidsfunctionarissen. Gelukkig schrikt het twijfelachtige imago van ons dorp niet iedere hooggeplaatste politici af. We hebben ten slotte een premierskandidaat in ons midden. Mona Keijzer is een trotse Volendamse, hoedster van tradities en cultureel erfgoed bovendien. De kans is reëel dat er straks een Volendamse cultuurbewaker plaatsneemt in het Torentje op het Binnenhof. Ik ben benieuwd of de cameraploegen dan ook klaar staan om de gezichten van de elitaire orde te vereeuwigen.

Fotogalerij

De rol van digitale kaarten in ons dagelijks leven

Frans Keijzer over moderne cartografie

Je auto, je favoriete apps maar ook de zelfrijdende auto’s van morgen hebben iets gemeen: een kaart. Geen kaart zoals schippers die in de 17de eeuw gebruikten, maar hypermoderne digitale kaarten. Frans Keijzer werkt aan die eigentijdse kaarten bij TomTom, het bedrijf dat de meeste mensen kennen van de navigatie-apparaatjes in auto’s. Inmiddels doet het bedrijf veel meer dan dat, vertelt Keijzer. Hijzelf werkt in het veld van de moderne cartografie en locatiedata, een vakgebied dat voorheen alleen schippers bediende, maar inmiddels een essentieel onderdeel van ons dagelijks leven is.

n

Door Chris Bond.

 

Frans, jij werkt als Senior Sales Engineer bij TomTom. Hoe vertaal je die rol naar het Nederlands?
„In principe kun je dat beschouwen als een technisch commerciële rol. Als Senior Sales Engineer ben ik ook verantwoordelijk voor Bid Management. Die rol houdt in dat ik onder andere een virtueel team coördineer om grote internationale projecten te winnen, en zo’n proces heeft een bid (een bod). Ik coördineer die aanbiedingen van het moment waarop een organisatie zegt; ‘wij zouden een product van jullie willen kopen’, tot het moment van tekenen. Daarnaast heb ik een technische achtergrond en dat is het sales enginering. Ik probeer de klantvraag te vertalen naar een juist softwareproduct van TomTom. Dat doe ik door onder meer in gesprek te gaan demonstraties te geven aan potentiële klanten.”

Wat voor klanten heeft TomTom?
,,Die klanten zijn grote internationale organisaties en big-techbedrijven, denk aan provinciale overheden in Australië, Rijkswaterstaat of grote steden als Parijs, Helsinki en Amsterdam. Maar TomTom is ook heel groot in de auto-industrie, dus we werken ook veel samen met bedrijven als Peugeot en Opel en big-techbedrijven zoals Microsoft, Huawei en Uber. En zo proberen wij hen allemaal te overtuigen van de kracht van onze kaarten en locatiedata.”

Hoe worden die kaarten eigenlijk gebruikt door die bedrijven?
„De kaart is de basis van heel veel, misschien herken je dat zelf ook wel. Onbewust zitten in heel veel applicaties kaarten. Naast de gebruikelijke navigatie-apps werken sociale media zoals Snapchat en Instagram ook met locatie en kaarten. Taxibedrijf Uber draait zo ook op kaarten, de berekeningen van de routes die hun taxi’s afleggen en de kosten daarvan worden allemaal berekend op basis van de kaart. Zo is zonder dat mensen het misschien doorhebben een kaart een echt essentieel deel van onze levens.”

Streamer: ,,Een oude kaart kan ik wel echt heel erg van genieten, dat is gewoon kunst”

Houd jij je dan bezig op nationaal niveau of op internationaal niveau?
„Zeker op internationaal niveau. Dat is een van de drijfveren waarom ik bij TomTom wilde werken. Het is echt een wereldbedrijf, met 27 kantoren wereldwijd. Van Sydney tot en met Silicon Valley, en het hoofdkantoor zit in Amsterdam. Ik heb onlangs met een Schotse collega een project van een groot postbedrijf in Engeland gewonnen, en dan daarna ben ik met een Australische teamgenoot weer bezig met potentiële klanten in Australië of in Singapore. Soms ga ik ook naar het buitenland om contact te hebben met klanten. Het is een super internationale omgeving waarin ik werk.”

Kun jij jezelf cartograaf noemen?
„Mijn achtergrond is wel iets in de richting van cartografie. Bij mijn vorige werkgever was ik een GIS-professional, een specialist op het gebied van ‘geographical information systems’. Eigenlijk een soort digitale cartograaf ben je dan. Ik werkte veel met kaarten en locatiedata. En dat is ook echt een van m’n passies; kaarten, data en geografie. En die passie helpt wel mee in het vertalen van onze producten naar klanten, om daar zo bevlogen over te vertellen. Dus ik heb wel een achtergrond in cartografie.”

Was jouw werk als GIS-professional nog op enige manier te vergelijken met dat van Nederlandse cartografen als Joan Blaeu, uit de 17de eeuw?
„Ja en nee. Toen had je natuurlijk niet de technieken om een uiterst accurate kaart te maken. Cartografen van toen werkten met instrumenten om kaarten te maken en trokken bijna met de losse pols landsgrenzen. Een oude kaart kan ik wel echt heel erg van genieten, dat is gewoon kunst. Maar tegenwoordig hebben we natuurlijk veel andere hulpmiddelen om kaarten te maken. Kijk maar naar hoe we satellieten gebruiken om dan met die beelden vanuit de ruimte een weg in te tekenen. Tegenwoordig wordt met onder andere die technologie een kaart vormgegeven. Maar het idee, de essentie is hetzelfde: je probeert zoveel mogelijk van de buitenwereld op papier te krijgen.”

Met welke doelen ontwikkelen jullie kaarten?
„Wij hebben meerdere focusgebieden: met name overheden, de auto-industrie, big-tech en grote bedrijven die heel veel vrachtwagens of veel taxi’s hebben. Neem bijvoorbeeld een bezorger die twintig pakketjes rond moet brengen in Amsterdam. Voor hem is het superbelangrijk dat hij een kaart heeft die de snelste route berekent, waarbij rekening wordt gehouden met de actuele verkeersituatie. Hetzij vanuit een duurzaamheidsperspectief omdat hij minder benzine verbruikt, maar ook gewoon tijd. Als hij zo kriskras door Amsterdam gaat, dat is niet logisch. Daarmee verliest hij heel veel tijd. Dat is dan verlies voor die ene bezorger, maar als je tienduizend bezorgers hebt, en je verliest elke keer een halfuur tijd omdat je een slechte route hebt, dan kun je het wel uitrekenen. Dat is tienduizend keer een half uur, vijfduizend keer een uurloon. Dat kost gigantisch veel geld voor zo’n onderneming. Dus commercieel gezien is het belangrijk dat die kaarten goed zijn en je goede routes kunt maken. Het tweede punt is, stel je bent zo’n bezorger en je staat in Amsterdam, op de Zuidas, en je moet bij appartement 4E zijn, en jouw kaart zegt niet precies goed waar 4E is, dan sta je met dat busje in Amsterdam. Iedereen toeteren en jij wordt gestrest. En dan verlies je weer heel veel tijd door rond te vragen waar 4E is. Maar als je nou precies weet, 4E zit op die plek, dan kun je gelijk op je doel af. En dat soort situaties zijn heel veel waard voor bezorgingsbedrijven.”

Streamer: ,,Ik ben sowieso van mening dat binnensteden autovrij moeten worden”

Commerciële partijen gebruiken jullie kaarten dus om hun efficiëntie te verbeteren. Hoe gebruiken lokale overheden het?
„Dat is inderdaad een ander focusgebied. Veel mensen kennen TomTom nog van dat apparaatje, die een hoop mensen nog hebben. Maar tegenwoordig zit TomTom in het dashboard van auto’s. Die auto’s delen data met ons, en wij weten zo van 600 miljoen voertuigen wereldwijd geanonimiseerd waar en hoe die rijden. Dat zijn grofweg één van de vijf auto’s wereldwijd! We weten niet wie dat zijn maar we weten wel hoe ze rijden. Die data is voor overheden als de gemeente Amsterdam goud waard. Zij gebruiken die data om mobiliteit in de stad te analyseren, en zo te kijken waar tijdens de spits de knelpunten in het verkeer zitten. Of kijk naar provincies en landelijke overheden die het gebruiken om te kijken of ze misschien snelwegen moeten verbreden en met hoeveel banen precies. Maar van die data heeft een automobilist ook veel voordeel. Wij weten hoeveel auto’s waar gemiddeld rijden, dus wij weten ook de actuele verkeersstatus op de weg. En die combinatie geeft dan een bestuurder van hedendaagse auto’s betrouwbare verkeersinformatie. Het dashboard vertelt diegene dan dat hij een bepaalde richting moet mijden omdat daar over een kwartier een file gaat komen.”

Amsterdam is internationaal een voorloper op gebied van autoluw beleid, hoe kijk jij daar als kaartliefhebber naar?
„Ik vind dat wel een goede zaak. Ik ben sowieso van mening dat binnensteden autovrij moeten worden. Ik weet dat dat heel vervelend is voor alle bouwvakkers. Ik heb een paar vrienden in de bouw, die vinden dat ook verschrikkelijk omdat ze een steeds groter een stuk moeten lopen met al die spullen. Maar je ziet het ook op een kleinere schaal, bij de Edammerweg richting de Drilbrug dat daar gewoon gevaarlijke situaties ontstaan door auto’s. Dat soort plekken moeten ook gewoon autovrij worden. Ik vind het onzin dat daar auto’s rijden en dat je daar steeds dat dunne stoepje op moet.”

Tegenwoordig kunnen we naast Google Earth ook in navigatie-apps als Microsoft Bing Maps steden in 3D zien, hoe worden die onder andere professioneel gebruikt?
,,Je ziet dat 3D scans van de omgeving steeds vaker gedaan worden. Dat wordt bijvoorbeeld in de bouw gebruikt maar ook in stadsplanning is het heel goed om te zien van wat voor impact een bepaald gebouw heeft op de omgeving. Hoe het zonlicht en de schaduw vallen ten aanzien van andere woningen, of voor het in kaart brengen van schade na stormen. Die 3D kaarten nemen wel een vlucht inderdaad. Vooral in de laatste jaren is dat echt toegenomen.”

Tijdens de OV-stakingen tijdens de winter van 2022, verbaasde jij met de nieuwste kaarten alle mensen die in het bushokje stonden te wachten. Wat kan je daarover vertellen?
,,Alle bussen hebben een soort zender die hun locatie uitzenden en dat kun je ook op een kaart zetten. Ik vond dus een app die de locaties van alle bussen door heel Nederland laat zien. Die app heet OV-zoeker.nl. Het heeft echt mijn leven verbeterd. En toen was het dus een maandagochtend, met grauw weer, iedereen chagrijnig want er kwam een bus niet. Ik met m’n kaart had gezien dat er een bus uitviel, dus nam ik de bus later en kwam vrolijk aanfietsen. Terwijl we met z’n allen in dat bushokje stonden, en iedereen in het duister tastte of de volgende bus wel kwam, zag ik op m’n telefoon dat de volgende bus het hoekje om zou komen. En op dat moment zei ik: ‘Hij komt… nú!’ En toen was iedereen wel verrast.”

Streamer: ,,Ik zit in een paar bandjes en ik krijg er gewoon heel erg een kick van een show te geven, en die mentaliteit probeer ik ook in m’n demonstraties door te brengen”

Heb jij zelf nog ambities binnen het vak?
„Ik wil graag zo hoog mogelijk op de ladder te klimmen. Het lijkt me heel gaaf om in de toekomst het boegbeeld van TomTom te zijn. Als iemand die het gezicht is van de visie en de producten. Op de lange termijn lijkt het me supercool om binnen TomTom een hele hoge piet te worden. Het presenteren en geven van demonstraties is toch wel het leukste wat ik doe. Misschien komt dat ook wel doordat ik muzikant ben. Ik zit in een paar bandjes en ik krijg er gewoon heel erg een kick van een show te geven, en die mentaliteit probeer ik ook in m’n demonstraties door te brengen. Ik probeer die echt goed voor te bereiden om net dat extra procentje te geven.”

Sta je dan voor de spiegel te oefenen?
„In de auto! De radio uit en dan die presentatie oefenen. Engelse spraak oefenen. Maar ik heb ook een hele lieve vriendin die de voor haar saaie presentaties wil aanhoren.”

Is er iets waar vandaag de dag nog hard aan wordt gewerkt, maar we in de toekomst heel normaal gaan vinden?
„Je ziet dat al die bedrijven bezig zijn met autonoom rijden. Zelfsturende auto’s in feite. En je zou het misschien niet gelijk zeggen, maar aan de basis daarvan zitten ook weer kaarten. Hele gedetailleerde kaarten. Als jij in een auto zit die zichzelf bestuurt en je leest een krantje, dan moet die auto exact weten waar een bocht is en hoe de weg loopt, maar ook waar je vijftig mag en waar zeventig. Dat soort data zit ook allemaal in zo’n digitale kaart die wordt uitgelezen door de auto. Ik voorzie in de toekomst dat auto’s zelfbesturend worden en die zullen allemaal data gebruiken van kaartenleveranciers zoals TomTom. En dat is wel een van de vette dingen die in de toekomst gaan gebeuren.”

Fotogalerij

Expositie ‘Gezichten van dementie’ geopend in Stolphoevekerkje

Hoe mooi is het dat mijn vader hier mag hangen?

,,Hoe mooi is het dat mijn vader hier mag hangen”, kijkt Gijs Wanders tijdens de opening van de expositie ‘Gezichten van dementie’ omhoog, naar één van de indringende levensgrote portretten. Het Stolphoevekerkje is een decor bij uitstek voor de bijzondere werken van Herman van Hoogdalem. Wanders, zestien jaar lang nieuwslezer van het NOS Journaal, filmde en interviewde de partners en kinderen van mensen die met Alzheimer werden geconfronteerd.

n

 

 Huiveringwekkende portretten, in woord en beeld, die afgelopen week werden omlijst door drie – akoestische – liedjes van de 3JS. Liedjes die in de ruimte van het kleine kerkje uitzonderlijk mooi klonken.

 

Lees het complete artikel in de NIVO van woensdag 11 oktober.

 

Fotogalerij

Hond Erica schrikt van zwaar vuurwerk: gebroken ellenboog en gekneusde ribben

‘Het lijken wel handgranaten’

Oud & Nieuw is nog ver weg, maar het is al weken gaande: zwaar vuurwerk ontploft elke avond, ’s nachts. King, de hond van Erica Boon, was nooit bang. ,,Ik heb er cursussen voor gevolgd en veel over gelezen hoe er mee om te gaan. Hij maakte er nooit wat van, maar nu ging het tóch mis”, vertelt Erica, die tijdelijk uit haar werk is. King schrok, trok het baasje mee en voordat ze het wist, lag Erica op de grond. Een gebroken ellenboog en gekneusde ribben hield zij er aan over. ,,Mijn ouders zijn hulpbehoevend en die kan ik nu ook niet verzorgen.”

Door: Eddy Veerman

 

,,Ze begonnen dit jaar weer vroeg met vuurwerk”, zegt Erica. ,,Hier op de brug bij het park stond ik een keer te praten met een andere hondeneigenaar. Jongeren zagen ons, maar gooiden gewoon zwaar vuurwerk. De andere hond raakte in paniek en King schrok ook. Vanaf dat moment, als ik wandelde in het park in de richting van waar het Mariabeeld staat en veel jongeren zitten, dan ging hij niet verder en draaide ik maar om. Hij was banger geworden.”

Vorige week was ze op bezoek bij haar ouders. ,,Ze zijn afhankelijk van mijn hulp, staan beide op de wachtlijst voor de Friese Vlaak. ’s Avonds om negen uur ging ik daar weg en liep met King. Bij het parkje bij de Urkerstraat waren jongeren bezig met vuurwerk. Ik wilde omdraaien, opeens gooiden ze drie bommen achter elkaar en even later lag ik op straat. King weegt vijftig kilo en trok mij om. Toen ik op de grond lag, raakte King in paniek, maar hij bleef op het einde van de stoep zitten en rende niet weg. Een man hielp mij rechtop. Ik wilde mijn ouders niet bezorgd maken en ben naar huis gelopen. En had een knak gevoeld, dus ik wist dat er iets niet goed zat.”

‘‘King was zo van slag, voelde zich schuldig’’

De volgende morgen ging Erica naar de huisarts. ,,De foto’s lieten zien dat het een gebroken ellenboog is. Het is gelukkig een nette breuk. De kracht in mijn hand is nog weg. Die moet langzaam terugkomen. Daarnaast zijn er ribben gekneusd. Ondanks dat ik pijnstillers slik, lig ik grote delen van de nacht wakker. Ik was, toen het net was gebeurd, zo boos in eerste instantie. Het gaat niet alleen om dat ik iets gebroken heb, mijn hond is getraumatiseerd, ik heb tien cliënten bij de Thuiszorg die ik nu niet kan helpen, voor mijn ouders moet ik ook vervangende hulp zoeken. Dat vind ik gewoon zielig.”

En King alleen uitlaten gaat niet. ,,Als de kinderen overdag naar school zijn, moet ik telkens de honden-uitlaatservice inschakelen. En King was zo van slag, voelde zich schuldig, dat kon je gewoon zien. Maar het is niet zijn schuld.”

‘‘Ik houd m’n hart vast voor oudejaarsdag’’

,,Waarom nou? Gewoon moedwillig zo’n bom gooien”, vervolgt ze. ,,Jeugd doet nou eenmaal dingen die bij jeugd horen, ik heb vroeger ook rotjes gegooid. Maar dit is een ander kaliber. Dit slaat een gat in de vloer van je huis als-ie daar af gaat. Van de week nog op het Edammerpad. Een jongen met een hoodie op en even na het passeren was het ‘bam’. Zo’n harde knal. Dit is geen vuurwerk, het lijken wel handgranaten. Er lopen mensen met blindengeleidehonden, die zijn volkomen ontredderd. Maar ook die opgeleide honden, die kunnen daardoor buiten dienst raken. En als mijn vader daar zou lopen met zijn rollator, zou-ie – ook zonder hond – zeker naar de grond gaan.”

,,Waarom post de politie niet met regelmaat op bepaalde plekken waar het vaak voorkomt?” En ze wijst ook naar de verantwoordelijkheid van ouders. ,,Hoe komen kinderen aan dit kaliber vuurwerk? Dit kunnen ze zelf niet halen. Dus dit moet via de ouders vanuit een ander land zijn gekocht. Ik hoop dat er iets aan gedaan wordt. Ik moet nu op zoek naar alternatieve routes om met King te wandelen. En houd m’n hart vast voor oudejaarsdag.”

 

Fotogalerij

Kinderboekenkraam op de schoolpleinen

Ook tijdens deze (Kinderboeken)week kunnen kinderen nog boeken inkijken en aanschaffen bij de kinderboekenkraam van Jan Cas Sombroek, die de afgelopen dagen al op enkele schoolpleinen stond.

n

 

Twintig procent van de opbrengst wordt door Jan Cas Sombroek gesponsord voor de betreffende school voor nieuwe boeken in hun schoolbibliotheek. ,,Kinderen komen op deze manier in aanraking met boeken, vinden het superleuk en hopelijk worden ze zo getriggerd om meer boeken te gaan lezen”, zegt Cas Sombroek. ,,Het stimuleert. En de scholen zijn er ook blij mee.”

Fotogalerij

Het Nieuwe Koor zorgt voor bomvolle Botterwerf

Er was geen stoel meer vrij toen Het Nieuwe Koor op zondagmorgen om 11.00 begon met het eerste van de achttien nummers te zingen. Onder leiding van dirigente Juliette Besijn en met begeleiding van Tom Plat en Dick Plat werd het gevarieerde repertoire met veel passie en overgave gebracht.

n

 

Niet alleen de grote zaal zat vol maar ook in de ruimte ernaast namen bezoekers plaats. Al was het koor daar niet te zien, te horen was het wel en dat was vandaag het belangrijkste. Neil Young, The Monkeys, De 3JS, Johnny Cash, Het Nieuwe Koor zingt werkelijk alles. Ook de nummers “Vluchten kan niet meer” en “Het kleine cafe aan de haven”, komen voorbij en het publiek geniet zichtbaar van deze herkenbare liedjes.

Het hele jaar timmert Het Nieuwe Koor al aan de weg en het laatste succesvolle optreden was in het Nicolaashof. Wilt u dit koor ook een keer live bewonderen? Op 17 december om 11.00 is er een optreden, wederom in de Botterwerf en op 26 december (2e Kerstdag) begeleiden zij de mis om 11.00 uur met de dansende engeltjes van Juuls Studio.

 

Fotogalerij

Dokter Ridha sterft plots, in eigen praktijk

‘Zijn leven stond in het teken van het zorg dragen voor anderen, zowel in zijn beroep als arts als in zijn rol als vader, echtgenoot en opa’, valt verderop in deze krant te lezen bij de In Memoriam van Salah Ridha, ofwel Dokter Ridha. Sinds 2006 diende hij als huisarts in Volendam; vorige week woensdag overleed de 62-jarige in Irak geboren dokter plotseling, in zijn eigen praktijk, omringd door collega’s. Reanimatie mocht niet baten. Patiënten reageren geschrokken. ‘Sympathiek’, ‘gedreven’, ‘empathisch’, ‘altijd een luisterend oor’, zijn enkele reacties. Zaterdag werd Salah Ridha overgevlogen naar Irak, alwaar hij zondag in de stad Najaf is begraven.

Dokter Ridha functioneerde in eigen land tijdens de oorlog als militair arts. Uiteindelijk moest hij vluchten. In Nederland haalde hij – opnieuw – zijn basisarts-diploma en specialiseerde zich tot huisarts. In 2006 begon hij in Volendam, twee jaar later runde hij de praktijk samen met dokter Bert Tuijp. In 2014 stopte Tuijp en ging Ridha alleen verder. Helmert Bleijerveld trad destijds aan als praktijkmanager. Hij leerde Ridha kennen als een warm mens. ,,Het feit dat hij de hele opleiding in Nederland opnieuw heeft gedaan verdiende enorm respect. De ouderenzorg, intensieve zorg, palliatieve zorg en oncologische zorg stonden bij dokter Ridha hoog in het vaandel. Ik heb zelf als militair verpleegkundige veel artsen meegemaakt bij Defensie; dokter Ridha was voor mij een betrokken en ontzettend goede arts.

Hij had veel plezier in zijn werk hier. Het was een dokter met een goed ‘niet pluis-gevoel’. Hij voelde aan als er iets bij patiënten speelde. Dat kun je niet ontwikkelen, dat hád hij.” Bij de collega’s heerst verdriet. Bleijerveld: ,,Het is bizar wat er is gebeurd. We hebben een mooi team van assistenten en een aantal van hen was er bij woensdag. Dat is traumatisch. Ik heb grote bewondering voor hoe zij het hebben opgepakt. Donderdag draaide de praktijk weer volop. Hoe moeilijk dat ook voor ons als team is, we hebben vervangers moeten zoeken om de plek van dokter Ridha en de afspraken die hij had staan, in te vullen. Dat is in ieder geval inmiddels tot 1 december gelukt. Dat zijn artsen van hier en buiten de gemeentegrenzen, het is hartverwarmend hoe collega’s bereid zijn om de leemte op te vullen. Er hebben ons de afgelopen dagen signalen bereikt dat mensen zich afvragen of de praktijk doorgaat. En dat doen we: de zorg blijft doorgaan op de manier waarop dokter Ridha het had gewild en tot nu toe heeft uitgezet.”

Voor patiënten van dokter Ridha en collega-huisartsen komt er nog een mogelijkheid te condoleren op donderdag 19 oktober vanaf 19.00 uur bij de huisartsenpraktijk aan de Heideweg 1B, de informatie daarover volgt nog.

Fotogalerij

Partner content

Batterij van iPhone vervangen

Eеn iPhonе is mееr dan zomaar ееn tеlеfoon; hеt is ееn invеstеring, ееn vеrlеngstuk van onszеlf. Daarom is hеt van cruciaal bеlang dat еlk ondеrdееl, vooral dе battеrij, optimaal functionееrt. Eеn goеd wеrkеndе battеrij is dе lеvеnslijn van jе toеstеl, еn als dеzе bеgint tе falеn, kan dit lеidеn tot vееl frustratiеs еn ongеmakkеn. In dit artikеl ontdеk jе waarom jе bеtеr kunt kiеzеn voor profеssionеlе rеparatiе in plaats van zеlf aan dе slag tе gaan.

Waarom Zеlf Jе iPhonе Battеrij Niеt Vеrvangеn?
Risico’s van zеlf rеparеrеn: Hеt zеlf batterij van IPhone vervangen kan lеidеn tot еrnstigе schadе aan jе toеstеl. Hеt opеnеn van jе iPhonе vеrеist spеcifiеkе kеnnis, еrvaring еn gеrееdschap. Eеn klеinе fout kan al lеidеn tot onhеrstеlbarе schadе, wat kan rеsultеrеn in еxtra kostеn еn hoofdpijn.

Garantiеvеrliеs: Eеn andеr bеlangrijk aspеct om tе ovеrwеgеn is hеt vеrliеs van garantiе. Applе biеdt garantiе op hun productеn, maar als jе zеlf jе toеstеl opеnt еn rеparееrt, vеrvalt dеzе garantiе dirеct. Profеssionеlе rеparatiе daarеntеgеn bеhoudt vaak dе garantiе, omdat еrkеndе sеrvicеprovidеrs gеbruikmakеn van originеlе ondеrdеlеn еn volgеns dе richtlijnеn van Applе wеrkеn.

Voordеlеn van Profеssionеlе Rеparatiе
Expеrtisе еn еrvaring: Profеssionals hеbbеn jarеnlangе еrvaring еn zijn gеtraind om mеt dе complеxitеit van iPhonеs om tе gaan. Zе hеbbеn dе juistе kеnnis еn gеrееdschap om dе battеrij vеilig еn еfficiënt tе vеrvangеn, waardoor dе kans op schadе minimalisееrt.
Garantiе op rеparatiе: Wannееr jе kiеst voor ееn profеssionеlе rеparatiеsеrvicе, krijg jе vaak garantiе op dе uitgеvoеrdе rеparatiе. Dit biеdt еxtra zеkеrhеid еn gеmoеdsrust, mocht еr in dе toеkomst iеts misgaan mеt dе vеrvangеn battеrij.

Gеbruik van originеlе ondеrdеlеn: Hеt gеbruik van originеlе ondеrdеlеn is еssеntiееl voor dе lеvеnsduur еn prеstatiеs van jе iPhonе. Profеssionеlе rеparatеurs gеbruikеn vaak originеlе ondеrdеlеn, wat dе kwalitеit еn functionalitеit van jе toеstеl tеn goеdе komt.

Hoе Kiеs Jе ееn Bеtrouwbarе Rеparatiеsеrvicе?
Waar op lеttеn: Bij hеt kiеzеn van ееn rеparatiеsеrvicе is hеt bеlangrijk om tе lеttеn op cеrtificеringеn, еrvaring, еn klantbеoordеlingеn. Eеn gеcеrtificееrdе еn еrvarеn rеparatеur kan dе kwalitеit еn bеtrouwbaarhеid van dе sеrvicе garandеrеn.

Aanbеvеlingеn еn rеviеws: Hеt lеzеn van rеviеws еn hеt vragеn om aanbеvеlingеn kan jе hеlpеn ееn bеtrouwbarе sеrvicе tе vindеn. Tеvrеdеn klantеn dеlеn vaak hun positiеvе еrvaringеn еn kunnеn jе wijzеn op dе bеstе plеkkеn voor iPhonе rеparatiе.

Conclusiе
Hеt zеlf vеrvangеn van jе iPhonе battеrij brеngt aanziеnlijkе risico’s mеt zich mее, waarondеr schadе aan jе toеstеl еn vеrliеs van garantiе. Daarеntеgеn biеdt hеt kiеzеn voor profеssionеlе rеparatiе zеkеrhеid, bеhoud van garantiе, еn hеt gеbruik van originеlе ondеrdеlеn. Door tе kiеzеn voor ееn bеtrouwbarе еn еrvarеn rеparatiеsеrvicе, zoals FixNow, vеrzеkеr jе jеzеlf van kwalitеit еn gеmoеdsrust.

Fotogalerij

Sanna vijfde van de wereld op de brug

Sanna weer tussen groten der aarde

Vorige week woensdag was de teamfinale. ,,De zaal zat bomvol en dan strijd je tegen landen als de Verenigde Staten, Engeland. Er was veel show, het werd een echte battle. Dat vond ik de moeilijkste wedstrijd. Voorafgaand was ik het minst zenuwachtig, want we hadden als team voor Nederland het Olympische ticket al binnen, dus dan is het gewoon een kwestie van je best doen en genieten. Maar er was zoveel geschreeuw in de grote hal, dan is het lastig om je hoofd erbij te houden tijdens je oefening.”

Door: Eddy Veerman

 

Zaterdag was de brugfinale. ,,Ik was voorafgaand relaxt. Het was de kers op de taart, ik wilde het mooi afsluiten voor mezelf, voor iedereen. Terwijl het eerste groepje bezig was, ben ik nog even terug gegaan naar de ‘inturnhal’, om even aan de brug te hangen. Toen ik daarna weer aansloot, ging de hartslag keer drie. Helemaal als je vervolgens in je eentje staat. Maar dat is ook goed, het is nódig, want het is na twee weken het einde van het toernooi, dus een beetje adrenaline is ook wel lekker.”

Het hielp haar dat zij inmiddels ervaring heeft met een grote finale van deze orde. ,,De laatste kwalificatiewedstrijd ging goed en ik had vorig jaar ook in de WK-finale gestaan, dus ik weet dat ik het kan. Het is niet meer spannend, qua eerste keer. Dat helpt echt wel, je hebt meer zelfvertrouwen. Dat was anders dan eerst: als een training nu niet helemaal goed gaat, weet ik dat het niet meer mijn prestatie zal beïnvloeden, morgen is er weer een nieuwe dag. Als klein meisje dacht ik dan meteen: ‘hoezo lukt het niet?’” Alles draaide tijdens dit WK om de teamprestatie en het bemachtigen van het teamticket voor Parijs2024. ,,Deze individuele finale was een extraatje. Het ging er om dat ik het uitvoerde zoals ik heb getraind.” Duizenden toeschouwers waren stil, het podium was zo’n twintig seconden voor Sanna Veerman. ,,Eén combinatie maakte ik niet helemaal af. Anders had ik 14.300 gescoord.”

‘‘Ik weet inmiddels dat ik leveren kan op het moment dat het moet, onder de meest stressvolle situaties. Daar heb ik lang mee gesukkeld’’

Ze was na afloop heel blij. Ruim een half jaar geleden stapte zij over van haar club in Amsterdam naar het Nationaal Centrum in Rotterdam, een overgang die veel losmaakte. ,,Dan is het heel fijn als je zo turnt op het WK. Ik weet inmiddels dat ik leveren kan op het moment dat het moet, onder de meest stressvolle situaties. Daar heb ik lang mee gesukkeld, dat gaat nu veel beter. Dat geeft mij zelfvertrouwen, ook richting het moment dat er straks keuzes moeten worden gemaakt voor de Olympische Spelen.”

Ze merkte wel in de reacties na afloop dat het woord medaille regelmatig viel. ,,Vorig jaar haalde ik de finale en liep de hele week op een roze wolk, had ik steeds van ‘ik sta gewoon in de brugfinale!’ Bij een tweede keer wordt het al anders, omdat je het een keer hebt meegemaakt. Dan komen er vervolgens soms vragen van mensen of journalisten ‘heb je kans op een medaille?’ Ik wist dat het niet realistisch was om daar aan te denken. Als ik dan ergens lees ‘Veerman buiten de medailles’ en het woordje ‘helaas’, dan denk ik: het voelt helemaal niet als helaas. Ik ben gewoon vijfde van de wereld geworden. Als meisje dacht ik altijd: als ik toch ooit in een WK-finale mag komen, dan is dat het einde. Maar nu ik daar ben, motiveert het me om het nóg beter te doen.”

Verbeteren kan volgens haar op de E-score. ,,De uitvoering, de netheid. En een nog iets hogere moeilijkheidsgraad. Dat moet zorgen dat je richting de 15 punten gaat. Ik ben twee moeilijkere elementen aan het trainen, dat is iets wat ik op dat moment tijdens de uitvoering kan kiezen. Gooi ik er straks meer risico’s in, of niet? Voor nu kan ik dit allemaal even rustig laten landen en lekker rustig met vakantie gaan.” Nadat ze in Antwerpen eerst een aantal keren op de foto was gegaan met turnende kinderen. De Volendamse kon daarna rustig haar weg vervolgen, hoe anders was dat voor Simone Biles, één van ’s werelds sporticonen van de laatste jaren. ,,Een echte superstar. Zij had bewaking bij het hotel. Nu ze is teruggekeerd, draaien veel evenementen om haar en dat is logisch. Het is een legende voor de sport.”