Over de grens: Kerst en corona
Zo brengen dorps- en stadsgenoten in het buitenland de aankomende feestdagen door
Geen bezoekjes aan een café of restaurant, online kerstinkopen doen, de kerkmis bijwonen via live streaming, maximaal drie gasten over de vloer en alleen licht vuurwerk met oud en nieuw. In Nederland vieren we de feestdagen dit jaar heel anders dan normaal. Ook in veel andere landen zorgen de lokale coronamaatregelen dit jaar voor een ‘kale kerst’. De Nivo zocht contact met enkele dorps- en stadsgenoten over de grens en vroeg hen naar hun plannen voor de aankomende feestdagen. Ook voor deze Edammers en Volendammers in het buitenland gooit het coronavirus flink wat roet in het eten met kerst en oud en nieuw.
Door Leonie Veerman
[ads id=66]
Annemiek Weijers in Valencia, Spanje
‘Bezoek aan Nederland helaas uitgesteld’
Voor Annemiek Weijers, die samen met haar Spaanse man Carlos en dochtertje Zoë in Valencia woont, was het eigenlijk de bedoeling om de feestdagen hier in Volendam door te brengen. ,,Vanwege alle aangescherpte maatregelen hebben we die reis nu uitgesteld”, vertelt Annemiek. ,,Dat is flink balen, want afgelopen weekend vierden we de eerste verjaardag van ons dochtertje Zoë. We zouden een dag na haar verjaardag naar Nederland vertrekken en ik keek er enorm naar uit om haar aan mijn familie en vrienden thuis te laten zien. Het is extra zuur, omdat we vanwege haar geboorte vorig jaar ook niet naar Volendam konden komen met kerst en oud en nieuw. Dat jaar daarvoor vierden we het ook al in Spanje, maar er zit niets anders op dan om het dit jaar ook weer in Spanje te vieren.”
Annemiek probeert niet bij de pakken neer te zitten. ,,Het is niet anders”, zegt ze. ,,Nu je in Nederland maximaal drie gasten mag ontvangen, had het voor ons ook niet te doen geweest, want we willen graag iedereen even zien. We hebben de trip uitgesteld, maar zodra het mogelijk is, plannen we alsnog een bezoek in. Hopelijk lukt dat in april al, zonder al te veel gedoe. Maar dat moeten we natuurlijk nog even afwachten. Een ding staat in ieder geval vast”, zegt Annemiek stellig: ,,Volgend jaar vieren we Sinterklaas, kerst én oud en nieuw in Volendam.”
Hoewel het aantal besmettingen in Spanje op dit moment relatief laag is en de maatregelen er nu in vergelijking met Nederland ook milder zijn, verkeerde het land een lange tijd in een erg strenge lockdown. ,,We mochten hier helemaal niet naar buiten, behalve voor de supermarkt en apotheek”, zegt Annemiek. ,,Gelukkig hadden wij voldoende afleiding met de baby. En in dat opzicht was het eigenlijk ook wel fijn om mijn man thuis te hebben. Achteraf gezien ben ik ook erg blij dat mijn ouders hier vorig jaar december nog waren toen Zoë werd geboren en dat ik in augustus nog in Volendam op bezoek ben geweest.”
Uitzondering
Voordat de Volendamse Annemiek en Carlos zich settelden in Valencia bracht hun liefde hen langs bijna alle uithoeken van de wereld. Vijf jaar geleden ontmoetten ze elkaar in Brazilië, op de verjaardag van gemeenschappelijke vrienden. Als bouwkundig ingenieur voor een olie- en gasbedrijf werkte Carlos destijds in Saudi Arabië, dus de relatie begon aanvankelijk op lange afstand. In 2016 trok het stel bij elkaar in, in de Spaanse stad Madrid, maar vanwege Carlos zijn werk verhuisden ze al vrij snel daarna naar Maleisië. ,,Daar hebben we een jaar gewoond en ontzettend genoten”, zegt Annemiek. ,,Later zijn we ook nog in Mexico geplaatst, maar omdat we graag een gezin wilden stichten besloot Carlos toen van baan te veranderen. Nu werkt hij voor Adeo Group, een groot Frans bedrijf. Daar coördineert hij de constructie van nieuwe bouwmarkten in Spanje. Inmiddels wonen we ruim een jaar in Valencia, de stad waar Carlos zijn moeder en zus ook wonen.”
Net als in voorgaande jaren vieren Annemiek en Carlos de feestdagen dit jaar weer samen met Carlos zijn moeder, zus en haar zoontje. ,,In Spanje mogen we nu zes gasten ontvangen, en met kerst bij uitzondering zelfs tien”, vertelt Annemiek. ,,Omdat het in de rest van Spanje minder goed gaat, zijn de provinciegrenzen echter gesloten. Carlos zijn broer, die in Madrid woont, kan er dit jaar dus helaas niet bij zijn.”
Anne Veerman in Piraeus, Griekenland
‘Had zó graag mijn nichtjes even vast willen houden’
Sinds juni 2019 woont de 26-jarige Anne Veerman in Piraeus, een Griekse havenstad, grenzend aan de hoofdstad Athene. ,,Het buitenland trok me eigenlijk altijd al”, zegt Anne. ,,In de winter van 2017 maakte ik een reis door Australië en in 2018 besloot ik dat ik toe was aan een nieuw avontuur. Ik heb toen eerst een aantal maanden in Dublin gewoond en gewerkt. Hoewel ik het daar erg naar mijn zin had, ontwikkelde ik in die regenachtige stad na een aantal maanden een steeds grotere behoefte aan zon. Ik vond al vrij snel werk in Griekenland en ben toen zonder al te veel nadenken gelijk die kant op vertrokken.”
In het zonnige Griekenland ging Anne aan de slag als technical support voor FleetBoard, een besturingssysteem van Mercedes-Benz. Hier liep ze ook haar huidige vriend Ezzedinne tegen het lijf. Inmiddels woont het stel samen en hebben ze twee katten: Gambit en Demon. ,,Ik voel me hier inmiddels helemaal thuis”, zegt Anne. ,,Al moet ik wel zeggen dat het in het begin best even wennen was. Het is hier namelijk lang niet zo goed geregeld als in Nederland, en met name de gezondheidszorg is ronduit slecht te noemen.”
Vast
Ondanks de belabberde gezondheidszorg zijn er in Griekenland het afgelopen jaar minder coronapatiënten en doden gevallen dan in de rest van Europa. ,,Waarschijnlijk omdat Griekenland als een van de eerste landen direct een erg strenge lockdown invoerde”, zegt Anne. Ten tijde van de eerste lockdown in maart was Anne toevallig op bezoek in Nederland. ,,Tijdens die eerste lockdown zat ik dus vast in Volendam. Nu zit ik vast in Griekenland.”
Voor de feestdagen zou Anne namelijk terugkeren naar Volendam, maar sinds oktober bevindt Griekenland zich weer in een strenge lockdown. ,,Ik baal enorm, want ik keek er zo ontzettend naar uit om mijn familie weer te zien. Het afgelopen jaar ben ik namelijk weer twee keer tante geworden, en ik heb mijn kleine nichtjes nog maar één keer kunnen zien. Wat had ik ze graag even willen vasthouden met kerst.”
Na een lange periode van thuiswerken en korte uitstapjes naar de supermarkt zit er voor Anne nu niets anders op ook de komende feestdagen thuis door te brengen in Piraeus. ,,Gelukkig kunnen we hier nog wel eten bestellen. Ik maak er samen met mijn vriend dus gewoon het beste van met Take-out en drankjes. En hopelijk kunnen we nog iets vinden op Netflix dat we nog niet gezien hebben.”
Peter Schuitemaker in Gallarate, Italië
‘Na ontzettend moeilijk jaar nu ook geen familiebezoek tijdens feestdagen’
De geboren en getogen Edammer Peter Schuitemaker ontmoette zijn Italiaanse vriendin Chiara op de dijk in Volendam. ,,Dat was in september 1999”, vertelt Peter. ,,Inmiddels wonen we samen alweer vijftien jaar in Italië en hebben wij twee zoons: Sven (8 jaar) en Erik (5 jaar).”
In eerste instantie kwam Peter in Bari te wonen, het geboortedorp van Chiara. ,,Dat is een stad in de regio Puglia (de hak van Italië). Daar heb ik toen een Masteropleiding Marketing en Communicatie gedaan. Vervolgens ben ik gaan werken bij Decathlon, eerst in Bari en daarna ook nog in Brindisi, een andere mooie stad aan de Italiaanse kust, zo’n 120 kilometer ten zuiden van Bari.”
Na ongeveer drie jaar verhuisden Peter en Chiara naar het Noorden van Italië, waar Peter aan de slag ging als steward bij EasyJet. ,,Sindsdien wonen wij in de stad Gallarate, zo’n vijftig kilometer ten noorden van Milaan”, zegt Peter. ,,Hier zijn we nog altijd erg gelukkig samen.”
,,Met de komst van het coronavirus hebben we het hier afgelopen jaar wel ontzettend moeilijk gehad”, vertelt Peter. ,,Tot en met juni was hier sprake van een harde lockdown. Met véél meer vrijheidsbeperkingen dan men in Nederland had.” Peter verbaasde zich over hoe streng de Italiaanse regering optrad: ,,Er werd ontzettend veel gecontroleerd op straat, en wie zonder gegronde reden te ver van huis was of de regels op een andere manier overtrad, kon boetes van vierhonderd tot wel tweeduizend euro krijgen. Het was een zeer nare tijd.”
Harde lijn
Gelukkig werden de maatregelen in de zomer ook in Italië enigszins versoepeld. ,,Om dit te vieren ben ik met mijn gezin bijna drie maanden op vakantie geweest”, vertelt Peter. ,,Vervolgens was het de bedoeling dat wij voor de feestdagen naar Nederland zouden komen, om kerst en oudejaarsavond daar samen met mijn familie te vieren. Maar vanwege de aangescherpte maatregelen, waaronder een opgelegde quarantaine van tien dagen voor iedereen die in Nederland aankomt, zien we daar toch vanaf.”
Peter kan zich flink kwaad maken over de ingrijpende wijze waarop de Italiaanse overheid haar inwoners beperkingen oplegt. ,,De maatregelen voor aankomende feestdagen waren lange tijd erg vaag en onzeker. Eerst werd er nog gesproken over het versoepelen van de maatregelen, maar nu blijkt opeens dat er weer een extra harde lijn getrokken wordt met beperkte bewegingsvrijheid van 24 december tot en met 6 januari. Het ziet er dus naar uit dat wij kerst en oud en nieuw ook niet met de familie van mijn vriendin kunnen vieren.”
Zoals het er nu naar uitziet, vieren Peter en Chiara kerst en oud en nieuw met vrienden uit hun nabije omgeving. ,,Dit is niet zoals we ons de feestdagen hadden voorgesteld, maar we zijn toch blij dat we de feestdagen door kunnen brengen met deze goede vrienden. Laten we hopen dat 2021 een beter jaar zal worden dan 2020 was en dat wens ik iedereen dan ook toe.”
Jeff Severin in Whistler, Canada
‘Restaurants hier wel open, thuis juist geen enkel bezoek toegestaan’
De 43-jarige Jeff Severin uit Edam emigreerde in 2012 naar Canada. Daar woont hij samen met zijn Canadese vrouw Anita in Whistler, een toeristisch stadje dat zo’n 125 kilometer ten noorden van Vancouver ligt, midden in een van de grootste skigebieden van Noord-Amerika. Hoewel de maatregelen in Canada niet te vergelijken zijn met die in Nederland, viert dit avontuurlijke stel de feestdagen dit jaar ook heel anders dan zij gewend zijn.
Jeff en Anita ontmoetten elkaar in 2009 online. Omdat Anita stewardess is en Jeff destijds als douanier werkte op Schiphol, zagen ze elkaar ook vaak tijdens en na hun werk. ,,Na drie jaar verhuisde Jeff naar Canada om bij Anita in te trekken. ,,En daar heb ik geen moment spijt van gehad”, zegt Jeff.
Zodra Jeff in Canada kwam wonen, is hij snowboard-instructeur geworden en begon hij ook als steward te werken. ,,Vanwege onze banen waren we voorheen eigenlijk nooit meer dan tien dagen achter elkaar samen”, vertelt Jeff. ,,Maar met de komst van het coronavirus kwam de luchtvaart in Canada nagenoeg stil te liggen en dus zitten we sinds afgelopen maart opeens continue op elkaars lip. Gelukkig gaat dat hartstikke goed.”
,,Normaal gesproken zijn wij tijdens de feestdagen altijd aan het werk”, vervolgt Jeff, ,,dus we maken het dit jaar echt gezellig samen. We hebben een kerstboom opgezet, gaan lekker een hapje eten, een leuke film kijken en bellen met familie.”
Familiebezoekjes zitten er voor Jeff en Anita helaas niet in, want in Canada mogen inwoners op dit moment helemaal geen bezoek ontvangen thuis. ,,Zelfs als je ouders om de hoek wonen mogen ze niet op visite komen”, zegt Jeff. ,,Alleen voor alleenstaanden en kinderen van gescheiden ouders is een uitzondering gemaakt, maar ook daarvoor gelden strenge regels. Anita en ik balen hier flink van, want normaal gesproken ontvangen we het hele jaar door ontzettend veel vrienden en hun kinderen om hier samen te skiën of te snowboarden.”
Jeff vertelt dat alle winkels en restaurants in Canada gewoon geopend zijn. Jeff: ,,Zelfs de kroegen en cafés, zij het onder strikte voorwaarden. Alleen mensen uit hetzelfde huishouden mogen bij elkaar aan een tafel zitten. De clubs en discotheken zijn daarom wel gesloten.”
Jeff merkt op dat het aantal coronagevallen in Canada gelukkig laag is en dat de inwoners van Canada zich over het algemeen zeer goed aan de regels houden. ,,Alle updates en maatregelen worden hier per provincie door een toparts uit de regio aangekondigd. Ik geloof dat dat een groot gevoel van vertrouwen opwekt.”
Hoewel Jeff en Anita hun werk en sociale leven inmiddels ontzettend missen, hoeven ze zich thuis geen moment te vervelen. ,,Op nog geen vijf minuten van ons huis stappen we bijna dagelijks op de gondel om te snowboarden in de bergen”, zegt Jeff. ,,Ook met kerst zijn we waarschijnlijk het grootste deel van de dag op onze snowboards te vinden.”
De Lunch
Jeff is met recht een ondernemend type te noemen. Toen hij nog in Edam woonde, organiseerde hij als vrijwilliger regelmatig feesten in de Nohol. ,,In die periode heb ik ook meer dan tien jaar in De Lunch gewerkt op de dijk. Ik denk dat veel mensen mij daar nog wel van kennen”, zegt Jeff.
In Canada coördineert hij sinds 2013 vrijwillig een snowboardprogramma op voor gehandicapte kinderen en volwassenen. ,,We hebben nu vijfentwintig deelnemers, waaronder een grote groep mensen met autisme, maar bijvoorbeeld ook blinde mensen, en mensen met protheses.”
,,Voor dit programma werk ik nu met zo’n veertig vrijwillige snowboard-instructeurs, die elk over gedegen achterliggende vakkennis beschikken, waaronder enkele psychologen, fysiotherapeuten en zelfs mensen die in het dagelijks leven protheses ontwikkelen”, vertelt Jeff. ,,Vanwege alle restricties hebben we de lessen vorige week helaas moeten stoppen. Daar baal ik wel flink van, maar ik ga ervan uit dat we dit mooie project snel weer kunnen voortzetten.”
Jeff vervolgt: ,,Ik kijk er ontzettend naar uit om het normale leven weer op te pakken. En als het coronavirus straks de wereld uit is, zou ik Edammers en Volendammers willen oproepen eens een wintersportvakantie in Whistler te overwegen. Mijn vrouw en ik zouden het ontzettend leuk vinden om jullie hier te ontvangen en rond te leiden in dit prachtige gebied. Schroom niet en stuur me maar een berichtje op Facebook.”
