Vandaag zijn we gesloten.

All posts by De redactie

Juf Simone 25 jaar in het onderwijs

Al 25 jaar is juf Simone onze collega. Al deze jaren werkt zij met veel enthousiasme en plezier in groep 1-2 van basisschool De Spinmolen.

 

Alle nieuwe ontwikkelingen volgt ze op de voet en ze weet iedereen enthousiast te maken. Naast de kleuters heeft ze ook een tijd één dag per week les gegeven aan de kinderen van groep 7.

,,Na schooltijd klinkt er altijd gezellig muziek vanuit haar lokaal waar je altijd binnen kunt lopen voor advies of een praatje. Simone, je bent een beste collega met een positieve instelling. We feliciteren je van harte met je jubileum!’, zo sprak één van haar collega’s namens het hele team.

Fotogalerij

CloudCompagnon heeft het ideale document managementsysteem voor MKB n n

Geen irritatie, maar snel én toegankelijk

Herken je die frustrerende momenten, dat je als werkgever of werknemer een document zoekt, maar de laatste en juiste versie niet kunt vinden, met een klant aan de andere kant van de lijn? Of dat je iets hebt aangemaakt op vrijdagmiddag en op maandagmorgen blijkt dat het niet goed opgeslagen is? Voorkomen is beter dan genezen. CloudCompagnon heeft met het ideale document managementsysteem voor het MKB dé oplossing. ,,We hebben steeds de winsten geïnvesteerd in de ontwikkelfase en hebben inmiddels klanten in heel Nederland, maar we willen graag hier voet aan de grond krijgen”, zegt Dennis Roos, van CloudCompagnon.
Door Eddy Veerman

[ads id=66]

Geboren in Bergen, opgegroeid in het Westfriese, zit het ondernemen Dennis in het bloed. ,,Als IT-er werkte ik bij verzekeraar Hooge Huys en beheerde ik samen met een inwoner van hier het digitaal archief. Wij sloegen de brug tussen de eindgebruikers en de IT-ers, vertaalden de eisen en de wensen van de gebruikers naar hoe de IT-ers het zouden moeten bouwen. En andersom. Steeds kijkend naar hoe we het werk van elkaar gemakkelijker konden maken.”
In 2007 wilden de twee op eigen benen staan. ,,Er zijn veel grote bedrijven die behoefte hebben aan een document managementsysteem. Een systeem waarin je documenten, e-mails en bestanden op een gestructureerde manier opslaat en razendsnel terug kunt vinden. Het zorgt dat je altijd één document behoudt met een versie-historie.”

‘Wij kunnen de
bedrijven tot 50
medewerkers helpen
bij het structureren
en het snel vinden
van documenten
en informatie’

Dennis legt uit: ,,Het werkt als het moderne Netflix en Spotify. Zij voegen metadata toe aan bijvoorbeeld een film, zoals het genre, de acteurs, zodat het gemakkelijk zoeken is. Dat doet een document managementsysteem ook, door middel van een klantnummer, een datum, een document- or projectnummer.”
,,We sloegen aanvankelijk de brug tussen IT-ers – aanbieders van dat soort pakketten – en de groter wordende bedrijven die behoefte hebben aan een documentsysteem. Zo is het bedrijf Solid Flows ontstaan, met mooie opdrachtgevers als de GGZ en Pathé. Solid Flows is het consultancy bedrijf. CloudCompagnon is een applicatie die door de consultancy ervaring is ontstaan. Want ondertussen merkten we dat de MKB-bedrijven met 5 tot 50 medewerkers ook die behoefte hebben om documenten te structuren, want er is niks erger dat je een klant aan de lijn hebt en – omdat iets onvindbaar is – moet zeggen ‘ik bel je over een uurtje even terug’.”
,,Normaliter zijn dit soort pakketten voor MKB-bedrijven een grote investering, vanwege dure jaarlijkse licenties en hoge implementatiekosten, doordat een implementatie op maat vaak enkele weken tot soms wel maande duurt. Die markt wilden wij doorbreken. We hebben gekeken naar een abonnementsvorm met een gemakkelijke applicatie, met de kracht van zo’n groot document managementsysteem en we hebben zelf een basisinrichting gemaakt, welke binnen drie dagen op maat kan worden uitgebreid: dat is Cloud Compagnon.”
,,Wij kunnen de bedrijven tot 50 medewerkers helpen bij het structureren en het snel vinden van documenten en informatie. Belangrijke uitgangspunt is daarbij dat je het snel kunt implementeren bij de organisatie, zodat de kosten laag blijven. Het is tevens gemakkelijk te bedienen.”

‘Bedrijven voelen
de urgentie vaak
pas als zich een
probleem voordoet,
maar dat kan potentieel
veel schade opleveren.
Dat kun je op voor zijn’

,,De eerste plannen voor CloudCompagnon ontstonden in 2017 en inmiddels hebben we het platform dusdanig staan, dat we de eerste klanten kunnen verwelkomen. In de tussentijd hebben we pilots gedraaid en organisaties om feedback gevraagd. Zij gaven bijvoorbeeld aan dat ze er bijvoorbeeld ook eenvoudig relatiebeheer en contractbeheer in wilden hebben. Naast die toevoeging hebben we het systeem ook toegankelijker gemaakt.”
,,Bedrijven voelen de urgentie vaak pas als zich een probleem voordoet, maar dat kan potentieel veel schade opleveren. Dat kun je op voor zijn.”
Dennis wilde zich bewust in Volendam (CloudCompagnon zit in het Business Center) vestigen. ,,Volendam staat in Nederland te boek als ondernemend. En we willen hier ook graag voet aan de grond krijgen.”
,,Binnen CloudCompagnon werken we met één van de leveranciers van Solid Flows, waarmee we meteen voldoen aan de certificering en normering van de Nederlandse archiefwetgeving.”
,,En wat we onlangs hebben toegevoegd, is e-signing. Voorheen moest je met een contract naar de klant of stuurde je het document op; nu kun je met een druk op de knop vanuit CloudCompagnon dat document langs meerdere mensen sturen, met het verzoek om te ondertekenen. Op je mobiel met je vinger. Als dat is gebeurd, krijgt elke betrokkene de ondertekende versie automatisch via email toegezonden en in de CloudCompagnon zie je in de versie historie dat de vorige versies niet meer geldig zijn. Er wordt tevens een certificaat van ondertekening bijgesloten, waardoor het rechtsgeldig is in de EU en USA.”
,,CloudCompagnon is een Nederlands product dat in een Nederlands datacenter wordt gehost. Met de huidige privacy wetgeving wel zo prettig. Gebruikers van een zakelijk dropbox vergeten vaak dat hun data niet in Nederland staat. Je back-up is ook gelijk geregeld, per ongeluk weggegooide e-mails, documenten of bestanden zetten we binnen een paar minuten voor je terug, met een historie tot een jaar. Feit is: dit is documentbeheer dat vóór je werkt.”

CloudCompagnon B.V.
Bellstraat 5 (Boven, 1131 JV Volendam)
Dennis Roos: 0614390390
www.cloudcompagnon.nl

Fotogalerij

In de Nivo van vandaag, 23 juni 2021

Wij wensen iedereen veel leesplezier met onder andere de volgende onderwerpen:

• Zusson: Hoog smeltgehalte
• Fort Edam eindelijk weer geopend
• Wat vindt u van de samenwerking met de provincie Noord-Holland?
• Ber Runderkamp publiceert tweede boek over waarde ‘veiligheid en bescherming’
• Liefde is… Dave en Daniëlla vinden de rust bij elkaar
• Convenant voor meer ‘volwassenheid’ in contact tussen dorpsraden en gemeente
• Gerard Schilder veranderde doemscenario in een betekenisvol leven
• College wil knoop over ‘Volendam 2.0’ doorhakken
• André Pronk feliciteert al zingend geslaagden Triade
• College zet in op samenvoegen brandweerkorpsen Edam en Volendam
• Bedrijf in Beels: CloudCompagnon heeft het ideale document managementsysteem voor MKB
• Afgestudeerd | Mark Veerman HBO Engineering: Mechatronics and Robotics
• Fotograaf des Waterlands verkiezing zoekt naar fotografen met visie
• Liefde is… Dave en Daniëlla vinden de rust bij elkaar
• Ringen om Volendam: Aftellen richting Olympische Spelen is begonnen

Fotogalerij

Gemengde gevoelens Sanna na eerste kwalificatie

Om de Olympische Spelen nog haalbaar te laten zijn, stonden er voor turnster Sanna Veerman twee kwalificatiewedstrijden op het programma. Afgelopen weekeinde in Rotterdam en over anderhalve week nog één. Dan zou het moeten gebeuren, zoals dat in sportjargon heet. Na de eerste krachtmeting besefte Sanna nog eens dat zij van heel ver komt.
Door Ringen om Volendam

[ads id=66]

De Volendamse eindigde als vijfde in het totaalklassement, maar een kandidate als Eythora Thorsdottir kwam dit weekeinde niet in actie en gouden medaillewinnares van Rio Sanne Wevers turnde op maar enkele onderdelen. Veerman werd knap derde op het onderdeel sprong.
,,Ik heb vooral mixed feelings”, zei Sanna na de ontmoeting. ,,Ik was aan de ene kant teleurgesteld , je wilt op zo’n kwalificatiemoment geen fouten maken. Dat wil je nooit, maar nu helemaal niet. Maar ten aanzien van de afgelopen weken – de periode van trainingen en andere wedstrijden – heb ik heel veel stappen gemaakt.”
De weg van het coronaherstel was voor haar een lange en trok fysiek gezien een wissel op haar gesteldheid. ,,Ik was voorafgaand helemaal niet bezig met punten en scores, mijn programma dat ik op deze wedstrijd zou gaan draaien was net pas klaar. Twee weken terug ging het in het Bulgaarse Varna nog niet helemaal lekker, maar daarna steeds beter. Ook omdat we besloten de oefeningen onder druk te gaan doen, omdat ik met deze gesteldheid niet veel aantallen kan maken.”
Ze kreeg vertrouwen. ,,Normaal liet ik tijdens trainingen beter turnen zien dan in de wedstrijden, maar dit keer zat ik er goed in. Als je kijkt naar de tijd die ik heb gehad om in fitte toestand mijn programma te oefenen, dan is het niet gek dat ik twee fouten maak. Daarom ga ik met een goed gevoel richting het tweede kwalificatiemoment. Deze twee momenten komen vroeg voor mij, maar ik voel dat ik nog aan het groeien ben, ik voel dat het komt.”
De beste vier zouden zich normaliter kwalificeren voor de Spelen. ,,De bondscoaches kijken breed: naar de hoogste scores per toestel, naar teamscores, naar wie de meerkampfinale kan halen, maar ook naar wie de toestelfinales kan halen. De toestelnorm is echter zo hoog, dat het geen zin heeft voor mij om me op één onderdeel te focussen.”
,,Tuurlijk had ik gehoopt dat ik verder zou zijn in dit stadium, maar als je de tijd terugdraait, had ik een aantal weken geleden niet gedacht dat ik hier zo zou staan. Ik had gezonde spanning bij mijn sprong en die ging supergoed. Ik had echt weer zin in om mijn beste ik te laten zien. Sarah Klouwer, trainster bij onze club TurnZ Amsterdam, zei ook dat ze de oude Sanna weer terugzag.”

Jessica Schilder eerste bij Gouden Spike
In de aanloop naar de Olympische Spelen in Tokio heeft kogelstootster Jessica Schilder de wedstrijd om de Gouden Spike gewonnen. In Lisse stootte de Volendamse atlete de kogel naar een afstand van 17.58 meter; acht centimeter verder dan een week eerder tijdens de Fanny Blankers Koen Games. Jessica Schilder: ,,Helaas had ik in Lisse weinig concurrentie, waardoor er weinig druk op de competitie lag. Dat wordt het komende weekeinde een ander verhaal als ik in Roemenië met een Nederlandse delegatie meedoe aan het EK voor landenteams. Bij die wedstrijd zijn wel diverse internationale toppers aanwezig.”

Foto David Meulenbeld

Fotogalerij

Don Bosco leerlingen genieten van reptielenshow van Ferry Polderman

Een groot aantal brugklasleerlingen van het Don Bosco college woonde woensdag 16 juni in de gymzaal van de Opperdam een educatieve reptielenshow bij van Ferry Torrez, een bekende specialist op het gebied van reptielen.

 

De shows maakten deel uit van de vakken PAO (Pre-Academisch Onderwijs) en TenO (Technologie en Onderzoek) waarin zowel onderzoekend leren als leren onderzoeken centraal staan. Tijdens de show werden naast diverse soorten slangen en leguanen ook een vogelspin, een grote schorpioen en zelfs een alligator aan het jonge publiek gepresenteerd.

Hoewel er in het begin nog angstig op de exotische dieren werd gereageerd, kwamen enkele leerlingen en docenten naar voren om te assisteren in de show. Een slang en leguaan werden aan het einde van de show door een groot aantal kinderen zelfs nog even geaaid.

Fotogalerij

Toneelvereniging Ons pogen hervat repetities

Terug op de planken

Oeveropug. De titel van de laatste voorstelling van Ons Pogen heeft het afgelopen jaar een hele nieuwe lading gekregen voor de toneelvereniging. Vanwege de coronamaatregelen hebben zij de geplande voorstellingen inmiddels namelijk maar liefst drie keer moeten verplaatsen. De laatste versoepelingen stemmen de acteurs en actrices echter positief. Na ruim een half jaar kwamen ze vorige week voor het eerst weer bij elkaar om te repeteren.
Door Leonie Veerman

[ads id=66]

Het decor stond vorig jaar maart al klaar, de kaarten waren al verkocht en na maanden van repeteren hadden de spelers van Ons Pogen hun teksten en rollen volledig onder de knie. Slechts een paar dagen voor de generale repetitie van de voorstelling Oeveropug gooide corona roet in het eten. Al snel werden er nieuwe data voor de voorstelling vastgelegd voor oktober 2020, maar noodgedwongen werd dat later nogmaals doorgeschoven naar maart 2021. Deze week, hopelijk voor de laatste keer, zijn nieuwe data geprikt in november 2021.

‘Omdat we er zo
lang uit zijn
geweest, moeten
we wel weer van
begin af aan
beginnen met repeteren’

,,Dit keer heb ik er vertrouwen in dat het doorgaat”, zegt Gré Hoogland, de schrijfster en regisseuse van de voorstelling. ,,We gaan er samen weer voor, en dat kan gelukkig eindelijk weer sinds de laatste versoepelingen zijn doorgevoerd. Maar.”
Vorige week dinsdag kwam de toneelgroep voor het eerst weer bij elkaar voor een repetitie. En zoals gebruikelijk bij een eerste repetitie bestond deze uit een voorlees sessie. Nog geen theatrale entrees, geen grote gebaren of fysiek uitgespeelde scenes. Alle spelers zaten rustig aan een wijntje, met het script op schoot. Maar zodra zij hun teksten begonnen voor te dragen ontstond er toch iets magisch. Ondanks meer dan een jaar van afwezigheid wisten zij direct weer de juiste intonaties te leggen en emoties op te roepen om zo samen een fantastisch hoorspel te creëren.
In de scene die wordt voorgedragen is de hoofdrolspeelster, een oervolendamse moeder van drie volwassen kinderen, flink aan het bedakken. Terwijl de hele familie is ingesneeuwd in een sneeuwstorm komen al haar kinderen met groot nieuws op relationeel gebied. Nieuws dat de zeer doorsnee moeder van het gezin maar met moeite kan verwerken. Zoals gebruikelijk in de voorstellingen van Ons Pogen komen daarbij een hoop herkenbare en typisch Volendamse uitingen en gedragingen voorbij.

‘Nu we hier weer
zitten is het
gelijk weer net
zo gezellig
als vanouds’

Soms gaat het nog niet helemaal soepel, met name bij de passages die zo grappig zijn dat alle spelers het uitproesten van het lachen. ,,Als we straks op het podium staan moeten we natuurlijk in onze rol blijven, maar gelukkig hebben we nog genoeg tijd om dit onder de knie te krijgen”, zegt Anja Steur.
Regisseur Gré is eigenlijk wel blij met deze ongeplande lachbuien. ,,We hebben de show anderhalf jaar terug natuurlijk al zo’n honderd keer gerepeteerd en ik was vandaag eigenlijk ook best bang dat het als een opgave zou voelen om alle teksten weer opnieuw op te rakelen. Maar ik merk dat het gevoel er nog steeds in zit, en iedereen er weer enorm veel zin in heeft, dat is alleen maar mooi.”
Tijdens een korte pauze vertellen de spelers hoe blij ze zijn dat ze na zo’n lange tijd eindelijk weer eens bij elkaar zijn om te repeteren. ,,Toen ik deze avond in mijn agenda zette kon ik het eerst bijna niet geloven”, zegt Maret Jonk. ,,Het is zó lang geleden, dat dit soort normale bijeenkomsten nu heel bijzonder voelen. Maar nu we hier weer zitten is het gelijk weer net zo gezellig als vanouds.”
Gré hoopt dat we corona nu echt achter ons kunnen laten. ,,Je weet natuurlijk niet wat de toekomst brengt, maar we hebben inmiddels allemaal echt genoeg van alle maatregelen. Voor ons als toneelgroep was het echt geen pretje om zo lang niet te kunnen spelen. Oeveropug was het in ieder geval wel. Soms voelde het net alsof ik het deels zelf over onszelf had afgeroepen door zo’n titel aan de voorstelling te geven. Een ding weet ik zeker, mijn volgende voorstelling heet Feest!”

‘Oeveropug’
De voorstellingen zijn van 4 t/m 7 en 10 t/m 14 november 2021 in De Jozef. Voor de mensen die al een toegangskaart hadden gekocht, blijft deze kaart uiteraard geldig voor de voorstelling in oktober. Na de zomervakantie worden er omruildagen gepland. Deze data worden nog gecommuniceerd via social media en de Nivo.

Fotogalerij

Oranjezomer op de Bootslot

Donderdag speelde Oranje haar tweede poulewedstrijd tegen Oostenrijk. Na de eerste gewonnen wedstrijd van Oranje tegen de Oekraïne, begint het ook in Volendam te leven. Ook het mooie weer speelt een rol waardoor niets het gezamenlijk kijken meer in de weg staat.

 

Zo ook op de Bootslot waar de buren een ‘straatje’ van oranje partytenten hadden gebouwd. Zij zagen oranje winnen van Oostenrijk met 2-0 en maken zich op voor maandag wanneer Oranje moet aantreden tegen Macedonië. Een wedstrijd om des keizers baard, omdat Oranje al poulewinnaar is. Hopelijk werkt het weer mee voor weer een gezellig zitje.

Fotogalerij

‘Beachvolleybal is een gezellige, sociale, maar ook serieuze sport’ n n

Jill de Groot doet mee aan NK Beachvolleybal

Sommige volleyballers vinden het maar niks, met al dat zand overal, maar voor de 13-jarige Jill de Groot uit Edam gaat er niets boven beachvolleybal. Op haar zesde volgde ze haar eerste beachvolleybal-les en sindsdien staat haar leven in het teken van deze relatief onbekende sport. Op dit moment traint Jill vijf dagen in de week en speelt ze bijna elk weekend meerdere wedstrijden. Deze zomer hoopt ze een podiumplek te behalen op het NK Beachvolleybal.
Door Leonie Veerman

[ads id=66]

Op het eerste gezicht lijkt beachvolleybal erg veel op zaalvolleybal, maar Jill legt uit dat er meer verschillen zijn dan alleen de ondergrond en locatie. ,,Bij beachvolleybal speel je met teams van twee. Daardoor heb je veel meer balcontact. Bij zaalvolleybal heeft iedereen in het team een specifieke rol, maar bij het beachvolleybal ben je veel vrijer en moet je ook veel tactischer spelen. Het is eigenlijk echt een heel ander spel, waarbij ook andere regels gelden. Bij beachvolleybal mag je de bal bij het bovenhands spelen bijvoorbeeld net iets langer aanraken, maar de bal mag daarbij geen draaiende beweging maken, iets dat bij zaalvolleybal wel mag. Daarnaast gelden er andere regels over wanneer je wel en niet bovenhands mag spelen.”

Seizoensport
Volgens Jill beginnen de meeste beachvolleybal spelers eerst in de zaal met regulier volleybal. ,,Beachvolleybal is natuurlijk een seizoensport, dus in de winter spelen de meeste beachvolleybal spelers ook gewoon nog zaalvolleybal. Hoewel de regels verschillen, houd je zo namelijk wel je techniek, balgevoel en conditie op peil.”
Zelf speelde Jill al van jongs af aan bij Volleybalvereniging MOVE in Edam. Op het terrein van atletiekvereniging AV Edam beschikt deze vereniging over vier beachvolleybalvelden, en zodra Jill een voet op een van deze zanderige velden zette was ze direct verkocht. ,,Het is echt een erge leuke sport, waar je ontzettend veel plezier in kunt beleven. Er zijn ook meiden die het maar niks vinden, want het is heel anders om op een zanderige ondergrond te spelen, en dat zand gaat natuurlijk overal zitten, maar ik ben ook altijd al gek op het strand geweest en vind het heerlijk om lekker buiten in het zand te spelen.”
Volgens Jill hangt er altijd een bijzonder positieve sfeer rondom beachvolleybalvelden, zelfs als er wedstrijden gespeeld worden. ,,Als je met een zaalvolleybalteam naar een wedstrijd gaat, trek je vooral veel met je eigen teamgenootjes op, en voel je altijd een zekere rivaliteit met de andere teams. Maar omdat beachvolleybal gespeeld wordt in duo’s, ben je bij deze sport veel meer geneigd om ook contact te maken met alle andere spelers”, vertelt Jill. ,,Het is een klein wereldje, en iedereen kent elkaar. Zo heb ik zelf veel beachvolleybal vriendinnen gemaakt door heel Nederland.”
In de weekenden gaat Jill samen met haar ouders alle uithoeken van Nederland af om wedstrijden te spelen. ,,Daar maken we samen echt een uitje van.” Sinds twee jaar traint ze ook buiten de gemeente. ,,Op dinsdag en donderdag train ik in Werkendam. Daar focussen de trainingen zich telkens op een specifiek aspect van het beachvolleyballen. De ene keer trainen we op kracht, dan weer op techniek of spel.”

‘Ik ben in de
zomer zeven dagen
per week op het
veld te vinden’

Op woensdag en vrijdag train ik in Zaandam bij het RTC (Regionaal Talent Centrum van de bond). Op maandag ben ik altijd op het beachvolleybalveld van MOVE te vinden in Edam om vrij te spelen en op zaterdag en zondag speel ik wedstrijden. Ik ben in de zomer dus altijd zeven dagen per week op het veld te vinden. Het verveelt me nooit, het voelt juist gek als ik een dagje niet kan spelen.”
Jill weet haar drukke trainingsschema prima te combineren met haar schoolwerk. ,,Ik zit op het OSG West Friesland in Hoorn en heb van de NeVoBo (Nederlandse Volleybal Bond) (via het NOC*NSF) een topsport talentstatus gekregen. Met bijvoorbeeld vrijstellingen en roosterwijzigingen wordt er rekening gehouden met mijn drukke sportschema zodat ik op zowel het gebied van school als beachvolleybal optimaal kan presteren.”
Binnen haar leeftijdsgroep speelt Jill inmiddels landelijk op het hoogste niveau. In de categorie meiden onder de 15 staat ze met haar teamgenote Roos Grooters uit Noordijk (Twente) op dit moment op de eerste plaats in de ranking. ,,We maken dus een goede kans om het NK te winnen, al kun je dat van te voren natuurlijk nooit zeker weten. Het is ook een uitzonderlijk seizoen. Vanwege corona werden de eerste wedstrijden pas afgelopen weekend gehouden. Het is op dit moment dus erg moeilijk om de competitie in te schatten.”
Vorig jaar speelde Jill het NK ook al in de categorie meiden onder de 15, maar vanwege slecht weer werd toen de tweede dag van het kampioenschap afgelast en vanwege Corona nooit meer uitgespeeld. ,,Dat was flink balen, maar des te meer reden om ons dit jaar volop in te zetten om een podiumplek te bemachtigen.”

Nummer 1
In de categorie meiden onder de 15 staan Jill en Roos nummer 1 in de ranking. Bij beachvolleybal zijn de rankings voor volwassenen ook individueel ingedeeld. Jill legt uit dat spelers vaak met verschillende duo’s wedstrijden spelen. ,,Maar elke speler neemt het gemiddelde van al deze scores mee, waardoor je een individueel overzicht krijgt in de ranking. En op haar 13-jarige leeftijd heeft Jill het inmiddels al tot de 147e plaats in de ranking geschopt”, En dat van de 960 geregistreerde beachvolleybal spelers”. Op deze ranking staan de Nederlandse dames die naar de Olympische Spelen gaan op de hoogste plaatsen.
Het ziet ernaar uit dat Jill een rooskleurige toekomst staat te wachten in de beachvolleybalwereld, al vormt haar lengte nog wel een struikelblok. ,,Net als bij basketbal gelooft men bij volleybal dat goede spelers erg lang moeten zijn, omdat ze dan makkelijker over het net kunnen spelen”, zegt Jill. Met haar 1,61 cm heeft Jill haar lengte niet mee, maar dat maakt haar alleen maar nog meer vastberaden om deze overtuiging de wereld uit te helpen.
,,Als je techniek goed genoeg is, weet ik zeker dat je langere tegenstanders kunt verslaan. Ik hoop dat ik dit de komende jaren kan bewijzen, en wie weet lukt het me later dan om in de eredivisie en misschien zelfs op internationaal niveau te kunnen spelen.”

Lijkt het jou ook leuk om te beachvolleyballen?
Neem dan contact op met MOVE Volleybal voor een proefles!
https://move-volleybal.nl/

Fotogalerij

‘Maak een plekkie voor een stekkie’ zaterdag op de markt

In Volendam is het voor veel mensen gebruikelijk dat men het voor- en achterstraatje volledig bestraat. Het liefst storten we onder dat nette straatje nog een laag beton met een smeervloer. Onder het motto als mijn stoepie maar schoon is, volgens Wim Jonk (72) van werkgroep Groen, is deze trend niet positief. ,,Mensen zijn geneigd voor gemak te kiezen. Men gaat er van uit dat bij een tegelvloer weinig onderhoud komt kijken. Maar men vergeet dat de voordelen van een groene tuin vele malen zwaarder wege dan de nadelen. Om bewustwording te realiseren zijn Wim en zijn medestanders komende zaterdag op de markt te vinden met hun stand ‘maak een plekkie voor een stekkie’.
Door Kevin Mooijer

[ads id=66]

,,In mijn tijd als steunlid van de fractie GroenLinks ben ik ooit op het verzoek van enkele bewoners ingegaan ‘of we iets aan alle betonnen voorstraten konden doen’. Ik heb destijds het initiatief genomen om werkgroep Groen op te richten. Onder die vlag hebben we contact gezocht met Stichting Steenbreek. Zij zijn de organisatie die in samenspraak met aangesloten gemeentes de strijd tegen de verdere verstening in Nederland aangaan met als slogan de actie ‘tegel eruit, plantje erin’. Onderdeel van die actie is om mensen te motiveren een tegel uit hun straatje te halen en daar een stekje in te plaatsen. Het gaat hier puur om de bewustwording dat men zich realiseert wat de voordelen van een groene tuin zijn.”

‘Volendam staat
in de top 10 van
Nederland als
het gaat om
versteende buurten’

Wim heeft met zijn werkgroep een soortgelijke actie opgezet, genaamd ‘maak een plekkie voor een stekkie’. ,,Omdat wij niet de mogelijkheid zien om letterlijk langs de deuren te gaan met de vraag of we één tegel mogen verwijderen om daar een stekje in te planten, hebben we een andere oplossing gevonden. Komende zaterdag zijn we de hele dag op de markt van Volendam te vinden met vier verschillende soorten stekjes. Die stekjes kunnen mensen dan zelf in hun tuin planten.”
,,Volendam staat in de top 10 van Nederland als het gaat om versteende buurten. Ik zeg daarom wel eens gekscherend dat we in Volendam naast de coronacrisis ook een ‘betoncrisis’ hebben. Met de werkgroep Groen maken we ons sterk om de medemens over te halen wat meer groen in hun omgeving te realiseren.” Volgens de werkgroep Groen brengt een groene omgeving heel wat voordelen met zich mee. ,,Groen neemt water op en daardoor wordt bij regenval het riool minder belast. Groen verbetert de luchtkwaliteit. Groen geeft schaduw en zorgt voor verkoeling in de steeds warmer wordende zomers. Groen vergroot het leefgebied van vogels, insecten en andere dieren. Kortom; groen is leven.”

Fotogalerij

Liefde is…

Mariska en Wendy houden elkaar in balans

Mariska Keijzer – dochter van Jan Keijzer (Bup) en Gaartje Keffer – had lange tijd lange relaties met mannen. Toch klopte er altijd iets niet. Tot ze een keer met een vrouw naar huis toe ging en alle puzzelstukjes op zijn plaats vielen.
Door Jan Koning

[ads id=66]

,,Ik was de eerste vrouw ooit in Volendam die met een vrouw trouwde”, vertelt Mariska. ,,Ik ben geen eilandhopper of zo en ook geen vreemdganger, maar mijn relatie liep op een gegeven moment niet lekker en toen ontmoette ik Wendy.” Mariska spreekt van vonken, vuurwerk en vlinders die ze voelde, toen ze Wendy voor het eerst zag. ,,Hoewel er op dat moment nog niets was gebeurd, was ik voor mijn gevoel al aan het vreemd gaan.”
Die avond wordt er uiteindelijk toch gekust. Op het Rembrandtplein. Wendy: ,,Stiekem naast de Vive Le Vie. De ‘pottenbar’. Daar voelden we onszelf overigens absoluut niet op ons gemak. We zijn meer van gemengde kroegen waar gewoon iedereen door elkaar zit.” Mariska: ,,Het zou het einde van mijn huwelijk betekenen en dat besefte ik ook. Toch deed ik het met heel mijn hart en vol overtuiging. Het bleek uiteindelijk de juiste keuze, want we zijn al dertien jaar gelukkig samen.”
Het zijn volgens de dames de verschillen die ze samen zo’n goed stel maken. Wendy: ,,Maris is erg lief. Recht door zee. Als ze het er niet mee eens is, is het ‘Hey Wen, stomme k.t. Doe effe normaal. Ze zegt ook wat ze denkt en wat ze voelt. Ze kan echter ook heel erg in de stress schieten over dingen. Soms vier dagen over dingen piekeren. Waarop ik dan zeg; stress niet zo. Doe het gewoon en dan zien we morgen wel weer hoe het uitpakt. Het komt wel goed. Acht van de tien keer komt het ook weer goed, maar dat moet ik haar soms even inwrijven.”

‘Ik ga echt
niet om natte
slipjes vragen’

Nadat ze acht jaar met veel plezier in Monnickendam heeft gewoond, is Mariska inmiddels weer terug in haar geboortedorp Volendam. Voor Wendy was het wel even wennen. ,,Toen ik in het Sint Jacob in Amsterdam werkte, vertelden ze over Volendam dat er heel veel sociale controle was. Dat je allemaal een mooie voordeur moest hebben. Twee bloempotten voor de ramen – die hebben wij nu trouwens ook – en ga zo maar door. Daar werd ik een beetje kriegelig van, dus daarom zijn we eerst in Monnickendam gaan wonen. Nu wonen we inmiddels hier, maar het valt alleszins mee. Ik heb wel enorm moeten wennen aan het dialect. Vooral in het begin begonnen Volendammers tegen me te praten in het Nederlands en bij het tweede woord gingen ze in het Volendams verder. De eerste drie maanden kon ik dus niemand verstaan.”
Mariska: ,,Het was ook hilarisch als ze naar Bakkertje ging en ik vroeg of ze een stukje ‘slappe worst’ mee wilde nemen. ‘Dat ga ik echt niet vragen, hoor. Ben je wel goed?’ Of bij de vishandel op de Julianaweg. Vraag even of ze natte slippies hebben? Dan kreeg ik als antwoord: ‘je gaat toch niet aan iemand vragen of hij een natte slip heeft?’ En dan lach ik in een stuip!” Wendy: ,,Een was op gang gooien. Ook zoiets. Ik woonde toen nog in een appartementencomplex en reageerde dan direct: ‘dat kan niet, gek. Hier wonen nog meer mensen!’ We hebben er echt enorm om gelachen in het begin.”
Na een cursus Volendams van Mariska’s vader en oma, raakt Wendy ingeburgerd. Inmiddels zijn de twee tortelduifjes zelfs getrouwd. Wendy: ,,Het is gelukkig niet meer ‘zok bedakkuh’, haha.” Mariska: ,,We genieten samen enorm van het leven. Uit eten, vakantie, biertje halen en hebben de mooiste reizen samen gemaakt. Jamaica, de Malediven, Mexico, de Griekse eilanden. Ik denk dat mijn bucket list aardig is afgevinkt. Ik heb een vrouw gevonden waar ik de rest van mijn leven mee wil delen, we hebben een mooi huis en een goed draaiende zaak. Ik ben een gelukkig mens.”

‘Het percentage
lesbische vrouwen
ligt hier veel lager
dan landelijk,
maar geloof me:
het zijn er
echt veel meer’

Wendy: ,,Dat geldt zeker ook voor mij, al zou ik nog wel ergens een kinderboerderij willen beginnen met veel dieren. Of ik dat hier in Volendam voor elkaar krijg, weet ik niet, maar je moet blijven dromen, toch? Ik moet de Volendammers overigens absoluut een compliment geven voor hoe goed we hier geaccepteerd zijn. Er heeft nog nooit iemand lelijk tegen me gedaan om mijn geaardheid. Daarom vind ik het heel bijzonder dat er toch nog zoveel meiden niet voor hun geaardheid uit durven komen. Het percentage lesbische vrouwen ligt hier veel lager dan landelijk, maar geloof me: het zijn er echt veel meer. Er heerst kennelijk toch nog een taboe op.”
Mariska: ,,Ik hoop dan ook dat wij met dit verhaal daar een streep door kunnen zetten. Het is namelijk nog steeds zo dat je als meisje van 18 moet gaan uitleggen dat je op vrouwen valt. Terwijl als je op mannen valt, hoef je niets uit te leggen. Dat is complete onzin.” Wendy: ,,Iedere week een ander vriendje meenemen, is niet erg. Als je echter een keer met een vrouw thuis komt, moet je eerst met je vader en moeder gaan zitten. Sterker nog, je moet eerst drie weken met ze in overleg om ze geestelijk voor te bereiden. Het is 2021 en wordt het echt tijd dat we klaar zijn met kasten en hokjes. Dat je nergens meer uit hoeft te komen, maar gewoon jezelf kunt zijn. Je bent zo en je pa en ma hebben je zelf zo gemaakt. Daar kun je niets aan doen en ik vind ook niet dat je jezelf hiervoor hoeft te verantwoorden.”

Fotogalerij